Itaas ni Alizee ang ulo niya. Kumikinang pa ang luha sa magkabilang pisngi, at ilang beses siyang kumurap bago nagsalita, halatang may halong pagkainis ang ekspresyon niya.“Sorry, Mr. Ramirez,” malamig niyang sabi, may bahid ng pang-aasar. “Wala akong ganung klaseng habit.”Hindi nagalit si Arion. Sa halip, ngumisi siya nang bahagya. Pagkatapos ay yumuko siya at inilapit ang mukha sa kanya, sapat lang para tumapat sa may leeg niya, sa bandang Adam’s apple.“Gusto mo ba,” mababa at mapanganib ang tono niya, “tulungan kitang alalahanin?”Napatigil si Alizee. Hindi na siya sumagot. Tahimik niyang ibinaba ang ulo, at sa isang iglap, natabunan ng buhok ang mukha niya. Ang mapuputing tenga niya ay namula agad, parang binuhusan ng init.Ibig sabihin… totoo pala ang nangyari noong gabing iyon sa business trip. Totoo talaga na, Hindi na niya tinuloy ang isip. Sobra na ang hiya, hindi niya kayang balikan ang mga detalye. Parang gusto niyang maglaho sa kinatatayuan niya.“Uuwi na ’ko,” mahina
Terakhir Diperbarui : 2026-01-01 Baca selengkapnya