Flash Marriage: Mr. Zillionaire Spoiled Me のすべてのチャプター: チャプター 111 - チャプター 120

Nagtagpo ang mga mata nina Alizee at Arion. Hindi man sila magkalapit, ramdam niya agad ang inip sa tingin ng lalaki. Mabilis siyang umiwas, ibinaba ang ulo, at mariing kinagat ang labi, hindi alam kung paano babawi.Nakakunot ang noo ni Arion, tila may gustong sabihin pero pinigilan ang sarili.“Mr. Ramirez,” putol ni Cris matapos ang ilang segundong katahimikan, “I don’t think may mali sa self-introduction ng interns. Normal lang po iyon.” Nilapitan niya si Alizee at marahang inilagay ang kamay sa balikat nito. “Kung magkakaroon ng artistic events ang department, puwede nating i-assign lahat ng iyon kay Alizee. Magaling siya.”Napataas ang tingin ni Alizee, may bahagyang gulat at pasasalamat sa mga mata. “Maraming salamat po. Hindi ko po kayo bibiguin.”Bagay sa kanya ang mabagal, maingat na pagsasalita, parang buong pagkatao niya’y ganoon talaga.Nanatiling malamig ang ekspresyon ni Arion. “Please,” tanging sagot niya, bago tumayo at lumakad palabas ng conference room. Ngunit sagli

Inilapit ni Alizee ang phone at ipinakita sa lalaking may tattoo ang transfer records. “Every month, sa’yo ko po pinapadala. Ito ’yong proof.”Pero habang hawak niya ang cellphone, kumakabog pa rin ang dibdib niya. Hindi niya makalimutang ang tunay na landlord ay laging naka-business attire at sobrang bait, malayong-malayo sa lalaking nasa harap niya.“Hindi ko ’yan natanggap! Hindi ko natanggap!” sigaw ng lalaki. Isang hampas lang niya, nahulog ang phone ni Alizee sa sahig at nabasag ang screen. Napasinghap siya at napaurong, hindi man lang makayuko para pulutin iyon.“M–may misunderstanding lang siguro…” halos pabulong niyang sabi, kumakapit ang boses sa takot.Lalong kumunot ang noo ng lalaki. Binuksan nito ang messenger. “Hindi ako nagsisinungaling! Kung hindi pumasok ang renta, hindi pumasok! Bayaran mo lahat ng atrasadong renta. Tapos lumayas ka na rito!” matigas niyang bulyaw.Napapikit si Alizee, pilit inaayos ang sarili. “Magre-report po ako sa pulis.”Mas lalo pang nagngitng

Bahagyang yumuko si Alizee para silipin ang driver, ngunit nanigas ang ngiti niya nang magtama ang mga mata nila. “Arion… I mean, Mr. Ramirez. S-Small world.”Nakasalubong niya ang malamig na ekspresyon ni Arion, matalim ang panga, parang may guhit ng yelo ang mukha. Hindi siya nagsalita. Hindi rin kumurap. At sa sobrang lamig ng presensya nito, napaurong si Alizee kahit wala namang sinasabi ang lalaki.Nakahinto siya sa tabi ng kotse, hindi alam kung tatakbo ba o babalik sa pader na pinag-akyat niya. Pero bago pa siya makapag-decide, narinig niya ang isang mahinang beep. Na-unlock ang pinto.Kahit sinong hindi pa matalino ay maiintindihan ang ibig sabihin niyon.Dahan-dahan niyang binuksan ang passenger door at umupo. Pilit niyang inayos ang sarili, may bahagyang pagngiti. “So Mr. Ramirez knew na ang hirap mag-taxi dito… kaya sinundo n’yo ako?”Habang inaabot niya ang seatbelt, saglit siyang lumingon sa lalaki, at muntik nang mapatalon. Parang nagyeyelo ang mga mata nito. Napatikom a

Pagkapasok ni Ulysses sa sala, mabilis niyang sinuyod ng tingin ang paligid. “Nasaan si Arion?” tanong niya, malamig pero magalang.Si Jayra, na abala sa pag-inom ng tsaa, naghintay pa ng ilang segundo bago sumagot nang parang walang pake, “Tumakas na ’yong long-legged boy.”Bahagyang kumunot ang noo ni Ulysses pero agad ding tinakpan ng magaan na ngiti. Lumingon siya sa babaeng kasama niya. “Let’s sit first,” sabi niya nang mahinahon.Tumango ang babae at inilapag lang nang basta ang handbag sa upuan. Pag-angat ng tingin niya, pasimpleng tiningnan niya si Alizee, hindi naman derechong masama, pero malinaw na hindi rin magiliw.Ramdam ni Alizee ang lamig ng tingin at umusog siya sa gilid para umiwas.Nang makaupo na silang lahat, saka lang lumabas si Arion, mabagal ang lakad, para bang walang pake na pinaghintay niya ang lahat. Umikot ang tingin niya sa mesa bago naupo sa tabi mismo ni Alizee.Biglang sumikip ang dibdib ni Alizee. Hawak niya ang sarili para hindi kabahan nang sobra. N

“Hi, Mr. Ramirez.”Maaliwalas ang hitsura ni Alizee sa suot niyang beige knitted sweater at simpleng jeans. Nakataling maayos ang mahabang buhok niya gamit ang maliit na clamp. Paglapit niya, bahagya pa siyang kumaway na parang casual lang ang lahat.Nakasuot lamang si Arion ng manipis na itim na shirt, at nakasampa sa balikat ang suit jacket na hawak niya sa dulo ng mga daliri. Nang marinig ang boses ni Alizee, dahan-dahan niyang tinaas ang tingin dito.“Pupunta lang ako sa franchise store para mag–data research. Hindi po ako nag—‘skip work’,” paliwanag niya agad, dahil sa paraan ng tingin ng lalaki, biglang nanghina ang loob niya.Bahagyang kumurba ang mata ni Arion, pero may lamig pa rin sa pagitan ng kanyang mga kilay. “Why? Hindi ka na ba umiiwas sa’kin ngayon?”Napatingin lang si Alizee sa kanya. ‘Shit… so alam niya talaga? Pilit ko pa talagang tinago noon.’Pilit siyang ngumiti at nagkibit-balikat. “Hindi naman ako umiiwas, Mr. Ramirez. Busy lang talaga ako nitong mga nakaraang