All Chapters of Flash Marriage: Mr. Zillionaire Spoiled Me: Chapter 181 - Chapter 190

“Arion, sinabi ko na, mula ngayon, wala ka nang pakialam sa buhay ko.” Namumula ang mga mata ni Alizee, halatang hindi pa siya lubusang nakakabawi sa takot at gulo kanina.Wala na raw kinalaman sa kanya?Bahagyang tinaas ni Arion ang kilay, parang nakarinig ng biro. Isang bagsak lang, itinapon niya lahat ng cotton swab sa basurahan. “Kung gano’n, ibalik mo lahat ng itinuro ko sa’yo noon. Kaya mo ba?”Tumingala si Alizee, naglalagkit ang mga mata sa luha. Mariin niyang kinagat ang labi, saka biglang itinaas ang kamay at sinampal siya.Hindi umiwas si Arion. Diretso tumama ang palad sa mukha niya, malinaw at malakas. Hindi man lang siya kumurap.Nanlamig si Alizee sa ginawa niya. May bahagyang pagsisisi sa dibdib, pero hindi na siya nagtagal. Tumalikod siya at halos tumakbo palabas ng opisina.Pakiramdam niya, lalong nagiging imposible ang mag-usap silang dalawa. Sa tuwing magkikita, puro baluktot na salita at away ang nauuwi. Parang pareho na silang nasasakal sa isa’t isa.Pagkatapos

Bahagyang kumunot ang noo ni Alizee, puno ng kalituhan ang mga mata niyang basa pa sa luha. Niyakap niya ang sarili niyang mga tuhod habang nakatingin sa babaeng nasa harap niya, parang sinusubukang unawain kung totoo ba ang kabaitang nakikita niya.Ang babae ay naka-white na casual na damit, simple at malinis tingnan. Ang mahaba niyang buhok ay basta lang itinali sa mababang bun, at ang mukha niyang walang make-up ay may natural na kaputian. Hindi siya mukhang mapanganib, kung tutuusin, may kakaibang lambot sa kilos niya.“Gusto mo bang tawagan kita ng pulis?” bahagyang nagkunot ang noo ng babae. Hindi na ganoon kasigla ang ngiti sa labi niya, halatang nag-aalala. Matapos mag-isip sandali, nagpakilala siya nang maayos. “Ako nga pala si Diana. Dito lang ako nakatira malapit. Mukha kang kasing-edad ng kapatid ko. Parang may pinagdadaanan ka.”Sa mga salitang iyon, bahagyang lumuwag ang pagkakasakal sa dibdib ni Alizee. Kinagat niya ang labi bago marahang umiling. “H-hindi… ayos lang po

Sa totoo lang, may bahid ng inggit sa puso ni Arion. Alam niyang hinahangaan niya ang ganung klaseng buhay, isang tahimik at buo na pamilya, pero mas malinaw pa sa sikat ng araw na hindi iyon kailanman magiging sa kanya.Napatawa nang mahina si Marlon. “Hindi rin naman madaling buuin ’yon. Pinag-isipan at pinaghirapan talaga,” sabi niya, parang kaswal lang pero ramdam ang bigat ng pinanggalingan.Sa loob ng sala, nanginginig pa rin si Alizee. May bakas pa ng malinaw na luha sa pisngi niya, at agad iyon napansin ni Diana. Lumapit siya at marahang pinunasan ang mga luha nito, walang tanong, walang sermon, puro malasakit.“Huwag mong kakalimutang mahalin ang sarili mo,” mahinahon niyang sabi habang itinatapon ang basang tissue sa basurahan.Bahagyang natigilan si Alizee. Iniyakap niya ang mga tuhod niya, tila nilulunok ang mga salitang gustong kumawala. Parang ngayon lang niya talaga narinig ang ganoong paalala.Pagbalik nina Arion at Marlon sa loob, sumalubong ang matapang na amoy ng si

Kahit hindi siya lumingon, alam na agad ni Alizee kung sino ang nasa likuran niya. Masyado niyang kabisado ang boses na iyon, isang boses na matagal niyang inilibing sa alaala pero ngayon ay muling bumuhay sa lahat.Tahimik niyang inilipat ang tingin kay Paulo at kalmadong nagsalita, pilit pinatatag ang boses. “Paulo, tara na.”Dahan-dahang lumingon si Oliven. Nang makita niya ang lalaking nasa likuran, nawala ang dati niyang pagmamaliit. Sa halip, ngumiti siya at biglang humarang, parang walang nangyari. “Uy, bihira ka lang manlibre ah. Hindi mo ba kami i-aaya?”Bubuka pa lang ang bibig ni Alizee para sumang-ayon, nang muling bumaba ang mabigat at malamig na boses mula sa likuran niya. “Magpapakasal ka na ba?”Bahagyang napahiya si Paulo. Pinagkrus niya ang mga kamay, halatang alanganin. “Alizee… magkakilala ba kayo?” sabay turo kay Arion, may halong pagtataka.“Hindi.” “Oo.”Sabay na lumabas ang dalawang sagot, magkasabay pero magkasalungat.Hindi naman tanga si Paulo. Kita sa mukh

Alam ni Arion na hindi siya pinaniniwalaan ni Alizee, pero hindi niya kayang panoorin na kusa nitong isinusugod ang sarili sa kapahamakan. Kahit isang beses lang, gusto niyang patunayan na totoo ang sinasabi niya.“Hindi ako nagsisinungaling,” mahina pero madiin niyang sabi. Maingat niyang pinindot ang screen ng cellphone, paulit-ulit na ini-zoom in at out ang litrato, parang umaasang sa bawat galaw ng daliri niya ay may mababago. Gusto niyang makita ni Alizee ang ebidensya, gusto niyang maintindihan siya nito.Pero hindi man lang tumingin si Alizee. Inunat niya ang kamay at itinulak palayo ang cellphone, malamig ang boses. “Hindi mo na dapat pakialaman ’to. It’s none of your business.”Mabilis siyang bumaba mula sa gilid ng kama at binuksan ang pinto. “Umalis ka na. Ngayon na.”Walang sinabi si Arion. Humigpit lang ang hawak niya sa cellphone, parang doon niya ibinuhos ang lahat ng hindi niya masabi. Pag-angat ng tingin niya, tumama sa kanya ang matigas at matibay na ekspresyon ni Al