All Chapters of Flash Marriage: Mr. Zillionaire Spoiled Me: Chapter 191 - Chapter 200

“Get in the car.” Walang emosyon ang boses ni Arion, gaya ng dati.Napakunot-noo si Alizee. “Saan naman tayo pupunta?”“Malalaman mo rin,” sagot niya, may bahagyang tawa na hindi mabasa kung biro ba o seryoso.Basang-basa si Arion, parang sisiw na naligo sa ulan. Sa itsura niya, hindi naman mukhang may balak gumawa ng masama. Kaya sa huli, nagbukas si Alizee ng pinto sa likod at umupo roon nang walang masyadong pag-iisip.Sa bintana ng unang palapag, tahimik na nakatayo si Alina, pinagmamasdan ang lahat.Diretso ang takbo ng kotse hanggang sa isang hotel. Nang makita ni Alizee ang malaking signage at numero sa harap, doon lang siya natauhan. Napailing siya sa sarili. Pareho pa rin, walang pinagbago. Bakit ba siya naniwala sa lalaking ito?Mula sa unahan, may marinig na impit na hiyawan ng tuwa. Napasinghal si Alizee sa isip. Grabe, kahit batang-bata pa, papatulan? Ganon na ba siya ka-desperado?Biglang tumunog ang phone niya.Isang balita ang lumabas sa screen. May malaking kasong pan

Pagkabitiw ng mga salita niya, biglang nawalan ng balanse si Alizee at tuluyang nahulog mula sa kama papunta sa sahig. Isang mapurol na sakit ang umakyat mula sa may bandang balakang niya, halos mabali ang buntot-buto. Napaupo siya sa sahig, napapangiwi habang marahang minamasa ang masakit na bahagi.“Hayop ka… may sakit ka talaga,” mahina ngunit puno ng inis ang boses niya.Totoo naman, naiinis siya. Sobrang unpredictable ng lalaking nasa harap niya.Umayos ng upo si Arion sa kama, bahagyang nakabaluktot ang mahahabang binti, saka iniunat ang isang kamay papunta sa kanya. Hindi iyon pinansin ni Alizee. Umismid siya at sinubukang tumayo sa pamamagitan ng pagsandal sa gilid ng kama, pero umatras agad ang katawan niya, sobrang sakit pa rin.Pinanood siya ni Arion, may bahagyang aliw sa mga mata. Hindi niya inakalang ganito siya kahina. Lumapit siya, hinawakan si Alizee sa baywang gamit ang dalawang kamay, at madali itong inangat mula sa sahig. Isang iglap lang, nasa bisig na niya muli a

“Araw-araw naming inalagaan ang anak namin na parang hawak sa palad,” mahina ngunit mabigat ang boses ni Samuel. “Ayokong makita siyang magsakripisyo ng sobra para sa kahit sino.” Namumuo na ang luha sa mga mata niya.Sa mga nakaraang taon, palihim niyang naririnig ang balita tungkol sa trabaho ni Alizee sa Marinian, kung gaano siya nagsusumikap, kung gaano siya napapagod. Masakit para sa isang ama na makita iyon mula sa malayo. Noon, wala siyang magawa kundi mag-alala sa isang sulok. Ngayon na nakabalik na siya, alam niyang tungkulin niyang sumuporta sa anak niya, kahit ano pa ang mangyari.“At isa pa,” dagdag niya matapos ang maikling katahimikan, “dito na sa Bulacan nagde-develop ang buhay ni Alizee. Ikaw, nasa Beijing. Hindi mo puwedeng basta iwan ang posisyon mo roon para sa kanya. At ganoon din, hindi rin iiwan ni Alizee ang lugar dahil lang sa’yo.”Nakayuko lang si Alizee, abalang kinakalikot ang mga kuko niya. Bawat salitang binibitawan ng ama niya ay eksaktong tumatama sa mat

Mahinang natawa si Jieyan sa kabilang linya bago sumagot. “Okay, noted na. Sinulat ko na.”Napangiti si Alizee. Umangat siya mula sa kama at sumandal sa gilid nito habang nagtatanong pa, “Jieyan, mag-isa ka lang sa Tibet?”May dumaloy na banayad na tawa mula sa speaker, kasabay ng pamilyar na malumanay na boses. “Oo, mag-isa lang. Gusto ko lang mag-unwind.”“Mag-ingat ka ha,” sabi ni Alizee na may lambing sa tono. “Pagbalik mo, kwentuhan mo naman ako ng mga interesting stories mo. Promise, makikinig ako.”Mukhang maganda ang mood ni Jieyan. Sa kabilang linya, maririnig ang mahinang hangin at halo-halong ingay na may tunog ng lokal na paligid. “Sige. Pagbalik ko.”Pagkababa ng tawag, naglakad si Alizee nang nakapaa sa ibabaw ng carpet. Pagbukas niya ng kurtina, agad na tumama sa paningin niya ang isang pamilyar na itim na Cayenne na nakaparada sa ibaba.Biglang nanigas ang katawan niya. Halos reflex na hinila niya pabalik ang kurtina, pero huli na, nakita na niya.Sa kabilang banda ng

Hindi napigilan ni Alizee ang mahinang pag-ungol habang unti-unti niyang idinilat ang mga mata. Medyo mabigat pa ang talukap niya, halatang bagong gising. Saglit siyang natigilan nang mapansing nakatingin si Arion sa kanya, tahimik, diretso, at halos walang mabasang emosyon sa mukha.“Nandito na?” tanong niya habang inaabot ang sarili, may lambot pa ang boses dahil sa antok.“Hmm,” maikling sagot ni Arion. Mukha itong may iniisip, parang wala sa sarili.Tinanggal ni Alizee ang seatbelt at kinuha ang gamit niya. Aabot na sana siya sa pinto para bumaba nang marinig niya ang mababa at bahagyang nag-aalanganing tawag mula sa tabi niya.“Alizee.”Napalingon siya, bahagyang nakatagilid ang katawan. Ang gilid ng mukha niya ay nababalot ng anino ng sasakyan, mas lalong naging banayad ang itsura niya. “May problema ba?” tanong niya, mahinahon.Ibinaling ni Arion ang tingin sa unahan. Matagal itong nanahimik bago tuluyang nagsalita. “Wala naman. Maaga kang magpahinga.”“Okay,” sagot niya, kahit