เด็กกำพร้ากับมาเฟียคลั่งรัก のすべてのチャプター: チャプター 171 - チャプター 180

“ยินดีด้วยนะครับพี่จะได้เสียบต่อสักที ตัวจริงเธอสวยมากนะครับมิน่าล่ะพี่ถึงหลงรักเธอมาหลายปี แต่อย่าลืมบอกเธอนะครับว่าพี่ไม่ใช่เด็กบาร์โฮสต์” แทนไทเอ่ยแซวก่อนจะรีบสาวเท้าเดินหนีออกไปอยู่ในระยะปลอดภัย“หุบปากเสียๆ ของมึงไปเลยแทนไท พลาดแดกตีนพี่ธาราใช่ว่ามึงจะพลาดแดกตีนกูนะ” เสียงเรียบนิ่งหันไปด่าลูกน้

“ผมบอกว่าบังเอิญผ่านมาแถวนี้เลยซื้อข้าวมาฝาก ผมว่าผมจำคำพูดตัวเองได้นะครับ” เสียงทุ้มนุ่มตอบกลับเผยยิ้มมุมปากดูอารมณ์ดีสวนทางกับแสงแดดที่เริ่มแรงและร้อนขึ้นเรื่อย ๆ“โอเคค่ะ ส่งมาสิคะ”“ขอดูหน้าคนลืมจ่ายค่าเหล้าเมื่อคืนนาน ๆ หน่อยสิครับ เผื่อเจอกันที่ร้านวันหลังจะได้ทวงถูก” เท้ายาวเดินเข้ามาหยุดตรงห

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา3 ทุ่มที่ผับเย็นวันศุกร์สุดสัปดาห์ชายหนุ่มเดินตรวจเช็กความเรียบภายในผับ ถ้าไม่สังเกตหรือจับผิดก็จะดูเหมือนเดินลงมาตรวจเช็กความเรียบร้อยตามปกติทุกวัน แต่ที่ไม่ปกติคือคืนนี้ลุคค์เดินมาที่โซนเคาน์เตอร์บาร์เป็นรอบที่ 5 แล้วทั้งที่ผับพึ่งจะเปิดยังไม่ถึง 3 ชั่วโมง“พี่ลุคค์มารอใครหรือเป

อึก!“เปล่าค่ะ” ดีไซน์เกิดอาการประหม่าเขินอายเล็กน้อยเมื่อต้องมาแก้ผ้าต่อหน้าผู้ชายที่ไม่ใช่แฟน แต่ก็รวบรวมความกล้าปรับสีหน้าและน้ำเสียงให้เป็นปกติบวกกับแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปช่วยให้ความอายน้อยลง“น้ำเต็มอ่างแล้ว งั้นผมช่วยแล้วกัน” ไม่ว่าเปล่าร่างบางถูกอุ้มลงจากเคาน์เตอร์ สายเสื้อเส้นเล็กถูกดึงลงจาก

จุ๊บ! จุ๊บ! จุ๊บ!ปากหนาไล่จูบเบาๆ ไปทั่วใบหน้า ฝ่ามือหนาปัดกลุ่มผมที่หลุดลงมาปกคลุมใบหน้าออกอย่างเบามือ นิ้วโป้งเรียวสวยเกลี่ยริมฝีปากบาง จุ๊บ! อดไม่ได้ที่จะจูบเบาๆ ดวงตากลมโตภายใต้แพขนตางอนปิดสนิทด้วยความเหนื่อยล้า“ต้องจัดการตัวเองสินะกู” สายตาคมมองน้องชายตัวเองที่ตั้งโด่ไม่มีทีท่าจะอ่อนลงสลับใบห