All Chapters of Hunter Leigh Montefalco, Ang Bodyguard Kong Masungit: Chapter 241 - Chapter 250

3RD PERSON'S POVKailangang niyang magpatuloy sa pagkuha sa loob ni Amara. Umaasa kasi siya na sa oras na tuluyang makuha ang loob nito ay may tyansa pa na magkaayos ang dalawa.Hinawakan niya ang kamay ni Amara. “Don't worry, ija! Sinisiguro ko sayo na hindi ikakalat ni Hunter ang sikreto ni Miguel. H'wag kang mag-alala akong bahala sa Bakulaw na yon!” aniya saka hinamas ang pisngi ni Amara.Napangiti naman si Amara at nakaramdam ng kapanatagan.Sa totoo lang ay kilala ni Miracle ang kaniyang anak. Oo nga at may pagka suwail ito ngunit alam niyang hindi naman tototohanin ni Hunter ang banta. Nanankot lang ito upang mapasunod si Miguel at Amara sa kaniyang binabalak ngunit wala itong intensyon gumawa ng bagay na ikapapahamak ng iba!Hindi maduming makipagkumpitensya si Hunter. Hindi niya ito pinalaking ganon. Minsan na siyang naging masama nang dahil sa pagmamahal. Pinagsisihan niya ang nagawang pagkakamali noon kay Dark at Aia. Ayaw niyang mapares sa kaniya ang kaniyang mga anak.“Sa

AMARA'S POV“Anak, bakit biglaan yata ang pag-uwi n'yo dito sa mansyon? Tell me, may problema ba?”After namin kumain ay nagtungo kami ni Mommy dito sa veranda para pag-usapan ang biglaang pag-uwi namin ng mga bata sa bahay.I didn't inform her na uuwi kami because I wanted to surprise her. Siguro panahon na rin para ipaalam sa kaniya ang totoo. Yun nga lang, I can’t help but feel anxious that Mommy might suddenly suffer a heart attack because of the revelations I have to share with her.Pero kung hindi ko sasabihin ang totoo at one day bigla na lang n'yang madiscover ang lahat on her own — t'yak na mas magiging malala ang backlash nito.Kaya kahit kabado ako ay pinilit kong lakasan ang loob. I have to face the consequences of what I did back then. It’s the first step I need to take in order to move forward and start a new beginning.Gusto kong magsimula ulit kami ng panibagong buhay na kami-kami lang nila Mommy at ng kambal. Gusto kong ituwid ang mga pagkakamali ko noon.Huminga muna

AMARA'S POV May bahagi ng puso ko ang kinikilig ngunit agad ko iyong sinupil instead ay mas lalo ko pa s'yang sinimangutan at tinaasan ng kilay. Hindi ko din tinanggap ang bulalak na hawak niya. “Ano na namang paandar mo yan, Hunter?” pagtataray ko sa kaniya. Malakas na tumikhim si Mommy dahilan para mapabaling ako sa kaniya. “Ehem... Anak, nagpaalam kasi sa 'kin si Hunter na liligawan ka daw n'ya...” Nagsalubong ang mga kilay ko. “And you agreed to this, Mom?” Hindi ako sinagot ni Mommy instead ay nag smile lang. “Ah! Naalala ko nga pala, may lakad kami ngayon ni Antonia. Dyan na muna kayo, huh? Maliligo lang ako.” aniya saka nagmamadali kaming tinalikuran. Napapailing ko namang sinundan ng tingin si Mommy! Para-paraan din talaga s'ya... Nakakainis... Anak ba talaga n'ya ko? Bakit niya 'ko pinagkakanulo sa bakulaw na to? Pairap akong bumaling kay Hunter saka siya sarkastikong nginitian. “Ang galing mo din eh, no? May fiancée ka na't lahat-lahat tapos magpapalaam ka sa Momm

AMARA'S POVPagkatapos kong maligo ay pumasok ako sa walk-in closet ko. Naghagilap ako ng medyo sexy na damit pero yung hindi naman mao-obvious ni Hunter na nagpapa-sexy ako sa kaniya.After five years, ngayon na lang ulit ako na-concious sa hitsura ko. After giving birth kasi sa kambal ay parang wala na akong pakialam sa magiging hitsura ko... Tipong kahit hindi ako makapagsuklay sa buong maghapon ay keri lang!But now, para kong mapapraning makakita lang ng baby hair na nakatayo sa ulo ko. Para bang gusto ko na palagi akong maganda at fresh sa paningin niya.Halos lahat na yata ng damit ko sa closet ay nakalkal ko na — until I saw a black halter blouse na sakto lang sa size ng katawan ko. Nakakita din ako ng pink na A-line skirt na perfect iterno sa napili kong blouse. Napangiti ako nang makuha ang hinahanap kong OOTD for today.Sinuot ko iyon at humarap sa salamin.Hmm... Parang bumata akong tignan sa suot ko.Lumapit ako sa vanity mirror at inalis ang tuwalya sa ulo ko. Pinunasan

3RD PERSON'S POVTumingala sa kaniya si Kian at Kenji. Blanko at walang kahit anong emosyon ang mababanaag sa kanilang mukha dahilan para panlamigan ng buong katawan si Hunter.Kung noon ay kinatatakutan niya ang rejection ni Amara sa kaniya, parang mas di yata niya kakayanin kung ang mga anak niya mismo ang magririject na tawagin siyang Daddy.Para tuloy gusto niyang magsisi! Dapat siguro ay nakinig muna siya kay Amara at naghintay ng tamang pagkakataon.“Hmmm… As you know, we already have a father, and that’s our Papa Miguel. But if you really want to become our second father, there’s no problem at all. We can call you Daddy — if that’s what you really want.” turan ni Kian.Unti-unting humupa ang kaba sa dibdib ni Hunter at napalitan ng nag-uumapaw na kaligayan. Dali-dali niyang niyakap ng mahigpit ang dalawang anak habang ang kaniyang mga mata ay maluha-luha.Dali-dali namang pumihit patalikod sa tatlo si Amara upang itago sa kanila ang pagbagsak ng kaniyang mga luha. Pasimple niya