Lahat ng Kabanata ng My Daughter's Doctor is my Ex Lover: Kabanata 91 - Kabanata 100

Chapter 92Pagkatapos bayaran ni Cormac ang mga kailangang bayarin sa ospital, bumalik siya sa silid dala ang hapunan. Tahimik na nakaupo si Naomi sa tabi ng kama ni Neriah, halatang pagod pero nananatiling alerto.Pagpasok ay inilapag ni Cormac ang dala. Isang simpleng hapunan at isang mangkok na kalabasa at millet porridge.“Inumin mo mamaya,” mahinahong sabi niya. “Magigising din si Neriah. Bukas ng ang operasyon para sa navicular bone.”Kinabukasan, maaga silang gumising. Maiksi lang ang operasyon, ngunit sapat na para kabahan si Naomi. Isa’t kalahating oras lang ang lumipas at lumabas na ang doktor, nagbigay ng paalala tungkol sa pag-iwas sa impeksiyon at ilang gamot na kailangang inumin.Bitbit ni Cormac si Neriah palabas ng operating room—nakabalot nang mahigpit ang paa ng bata, at halatang kapapa-iyak lang nito, namumula ang mata. Hindi naman malubha ang bali, kailangan lang talagang magpahinga. Ngunit ramdam pa rin ni Neriah ang hilo at ang kirot mula sa mga galos sa katawan.

Chapter 94Nakatingin si Naomi sa kumukulong tubig sa takure, napabuntong-hininga siya, habang iniisip ang mga nangyari sa nakalipas na mga araw. Hinugasan niya ang prutas at pinutol ang mansanas at dalandan sa maliliit na piraso. Kinuha niya ang isang basong tubig at dahan-dahang lumabas ng kusina.Pagkarating niya sa sala ay wala roon si Cormac, nasa balcony naito nagpapahangin.Dahan-dahan niyang binuhat ang anak at dinala pabalik sa kwarto. Bagaman na-discharge na mula sa ospital, bahagyang nahihilo si Neriah at hindi pa puwedeng ilapat ang paa sa sahig dahil sa mga tahi. Pinahiga ni Naomi ang anak sa kama at hinayaan siyang magpahinga.“Mom, mag-aaway pa ba kayo ni Doc Pogi?” tanong ni Neriah na may halong pangamba at kuryosidad.“Hindi na, anak,” sagot ni Naomi habang hinahaplos ang buhok ng anak. “Kung gusto mo siyang makita puwede mo siyang anyayahan na pumunta dito basta hindi siya busy.”“Talaga po?” ang pagkabigla sa mga mata ni Neriah ay malinaw. “Oo naman, anak…” Yumuko

Chapter 96Sa mga nagdaang araw, naka-leave pa rin si Naomi. Dinala niya si Lola Maria sa ospital para sa follow-up check-up. Mabuti na ang resulta, ang kailangan na lang ay magpahinga sa bahay at mag-ingat sa pagkain ang matanda.Dalawang araw pa ang lumipas, at kailangan na ulit magtrabaho ni Naomi. Nagpaplano na rin siyang kumuha ng caregiver para kay Lola Maria.Nang umuwi siya, nadatnan niyang nakahiga si Lola sa sofa, nakikinig ng audio book gamit ang lumang speaker nito.“Ayoko ng nurse,” mariing sabi ni Lola Maria, bahagyang nakaangat ang ulo. “Nakakagalaw pa ako nang maayos. Bakit ko pa kailangan nun?”Umupo si Naomi sa tabi niya at marahang ipinatong ang kamay sa balikat ng matanda. “Lola, hindi naman po sa wala kaming tiwala. Gusto lang naming may mag-assist sa inyo.”“Tsk,” napasimangot si Lola habang inaabot ang baso sa mesa, na halos hindi hirap hanapin. “Hindi lang ako nakakita nang malinaw. Mabagal lang ako maglakad. Pero bahay ko ’to. Kahit nakapikit ako, alam ko kung

Chapter 98Napalunok siya at sinunod ang gusto nito, hinubad niya ang longsleeve nito saka lumuhod siya sa harapan ng binata at binuksan ang butones ng pantalon nito. Then slowly, she pulled it down with his boxer.Nanuyo ang lalamunan niya ng makita ang mahaba at malaki nitong pagkalalaki. Oh god! Can she take this again? It’s been seven years already."Go on." Cormac urged her. "Touch it."Napatitig siya sa mga mata ni Cormac. "Gusto mong hawakan ko?""You could put it in your mouth too."Napanganga siya. "As in," itinuro niya ang loob ng bibig, "Ipapasok ko siya sa, you know."Tumango ito."O-Okay." Lumunok siya at hinawakan ang mahaba nitong pagkalalaki.It feels hard and soft and warm in her hand."Ohhhh..." Cormac groaned as he looked at her hand around his shaft. "Suck it."Naomi gulped then her lips touched the tip of his shaft. Napapikit siya habang unti-unting ipinapasok sa bibig niya ang kahabaan ni Cormac. As his manhood filled her mouth, she felt her body tingled."Move y

Chapter 100Sa hindi inaasahan, bigla na lang bumukas ang pinto.Nakatayo sa bungad si Neriah, nakakunot ang noo at gulat na gulat.“Mommy, bakit ang pula ng mukha mo?” tanong nito, inosenteng nakatitig.Sumilip pa siya sa likuran ni Naomi. “Ha? Doc Pogi… bakit nasa banyo kayo ni Mommy?”Napakurap si Naomi. Buti na lang… buti na lang nakaayos na kami pareho.Namula ang pisngi niya, samantalang si Cormac sa likod ay mukhang parang bagong ligo pero nang makita ang malinaw na mata ni Neriah, tila biglang nabahiran ng pagka-guilty ang mukha niya.Hindi na rin nagbigay pa ng paliwanag si Naomi. Paano mo nga ba ipapaliwanag sa bata ang ganitong sitwasyon?Nag-ayos ng kaniyang mga gamit si Cormac at mahina lang ang sabi, “May aasikasuhin lang ako sandali. Babalik ako para ihatid kayo pauwi.”Tumango si Naomi kahit ramdam niya ang init pa rin sa mga pisngi niya.Pagkaalis ni Cormac, lumapit siya kay Neriah. “Anak, naiihi ka ba? Halika, sasamahan kita.”Ngunit umiling ang bata. “Mommy, kaya ko