Chapter 181Alas-sais ng hapon, sa templo.Napakaliit ng templong iyon at bihira lamang puntahan ng mga tao. Karaniwan itong nagsasara ng alas-singko ng hapon. Ngunit ngayong araw, sinabi ng tagapangasiwa na si Baristo, “Maghintay pa tayo nang kaunti.”Nag-antay ang batang baguhang monghe hanggang alas-sais, at noo’y isasara na sana niya ang pinto nang may bahagya siyang matanaw na aninong paakyat sa bundok.Nag-iisa at tila inabandona, binabaha ng ulan ang lalaki—basang-basa ang kanyang kasuotan, dikit na dikit sa noo ang kanyang itim na buhok. Lubos siyang magulo ang anyo. Mabigat ang bawat hakbang niya.Pagpasok ni Cormac, agad na nagdasal ang batang monghe, sabay pinagdikit ang mga palad. “Mangyari po kayong pumasok.”Hindi ba’t ito ang kaibigan ni Sister Maria kaninang umaga?Noong umaga, ang lalaking ito’y may taglay na marangal at pambihirang dignidad. Mataas ang noo at kilay niya, puno ng pagmamataas at paghamak, at kapansin-pansin ang kanyang malamig at mailap na tindig.Ngun
Read more