My Daughter's Doctor is my Ex Lover のすべてのチャプター: チャプター 161 - チャプター 170

Chapter 161Tinitigan ni Naomi ang mukha ng nasa larawan at huminga nang malalim.Dahan-dahan niyang ipinikit ang kanyang mga mata, at ang litrato ay walang lakas na nahulog mula sa kanyang mga daliri patungo sa sahig.Narinig ang boses ng kanyang lola mula sa cellphone.“Lydia, nahanap mo na ba ang litrato?”“O-opo…” tensyonado at paos ang tinig ni Naomi, “Nahanap ko na.”Manila City HospitalSa nurse’s station, napatingala ang isang babaeng nurse at nakita ang isang pigurang naglalakad patungo sa break room. Natigilan siya sandali, saka tinapik ang balikat ng nurse na katabi niya.“Pumasok na si Dr. Lagdameo.”“Isang linggo siyang nag-leave. Pumasok ba siya ngayon?” Napatingala rin ang isa pang babaeng nurse, inilapag ang mga kamay sa mesa at tumingin sa unahan.“Hindi ba ninyo napapansin na parang pumayat si Dr. Lagdameo? Sa totoo lang, mas guwapo pa nga siya kapag pumayat… may kakaiba siyang may sakit na dating… dati kasi, sobrang mailap niya na parang hindi puwedeng lapitan.”“Na

Chapter 163“Nagising po ang asawa ko kagabi na may matalim at hindi maipaliwanag na sakit sa dibdib,” sabi ni Althea habang palihim na sumulyap sa lalaking doktor na nasa harap niya.Nalaman niya ang pangalan nito noong nagpa-rehistro siya—Cormac ang nakasulat. Hindi pala sila magkapangalan, gaya ng una niyang inakala.“Dr. Lagdameo… seryoso po ba ang kalagayan ng asawa ko?” maingat niyang tanong.Nakatuon pa rin ang tingin ni Cormac sa computer screen. Mababa at maikli ang tinig niya nang sumagot. “Kailangang ma-ospital para sa operasyong kirurhiko.”Sandali siyang huminto bago nagsalita ulit, “Dahil maikli pa ang naging takbo ng sakit, may tsansa pa ang operasyon. Iyon ang irerekomenda ko.”“Salamat po, Dr. Lagdameo.” Tinulungan ni Althea ang asawa niyang tumayo. Hindi naman talaga niya balak makipag-usap pa, ngunit dahil sa hindi inaasahang pagkikita—ang dati niyang crush noong high school, na ngayon ay siyang attending physician ng asawa niya—hindi niya napigilang itanong, “Corma

Chapter 165Thoracic Surgery Inpatient DepartmentIsang mag-asawang nasa gitnang edad ang lumabas mula sa elevator. Iniunat ni Rosario ang leeg upang sumilip sa unahan at may himig ng pagkainis na nagsalita, “Araw-araw na lang may sakit at naka-confine, kailangan pa ng operasyon. Ngayon lang nila naisip na ipaako sa atin ang pag-aalaga.”Nakunot ang noo ni Danilo. “Tigilan mo na nga. Sinabi ko na sa’yo na huwag kang sumama, pero nagpumilit ka pa rin.”Lalong nag-init ang ulo ni Rosario.“Sa edad niya, magkano ang aabutin ng operasyong ’yan? Sino ang mag-aalaga sa kanya? Hindi mo naman talaga iniisip na may ganoong kalaking pera ang batang si Lydia, ’di ba?”Sumagot si Danilo, “Sinabi ni Nanay na huwag muna kaming mag-alala sa gastos sa operasyon. Anak niya ako—hindi ko naman puwedeng ipaubaya na lang kay Lydia ang lahat habang-buhay. Pero sa tingin ko, dapat pa rin kaming mag-ambag… kahit ilang libong piso man lang…”“Baliw ka ba?” tuminis ang boses ni Rosario.“Nasa kanya ang lahat n

Chapter 167“Hindi kita niloko.” Tumayo si Naomi, ang likod ay nakasandal sa pinto. Inilapat niya ang kamay sa doorknob at marahang iniikot iyon, para bang sinusubok kung may pag-asang makaalis. Mahina ngunit malinaw ang tinig niya. “Hindi ko rin inakalang hindi mo talaga ako makikilala. Binuksan ko lang ang pinto ng examination room, at naroon ka—nakaupo, parang walang nagbago.”Sa sandaling iyon, gusto na sanang tumalikod ni Naomi at umalis.“Buksan mo na lang ang pinto,” dagdag niya, halos pakiusap, “at magpanggap tayong hindi na lang tayo nagkita.”“Hindi tayo nagkita…” pabulong na inulit ni Cormac. Paos ang boses niya, parang may kumikiskis sa lalamunan. “Sa panahong iyon, masaya kang panoorin akong kumakawag-kawag sa harap mo, halos magmakaawa sa kaunting atensyon—parang aso. Masaya ka ring makita akong niloloko, parang tanga. Ipinagmamalaki mo ba ang sarili mo noon?”Mahigpit niyang kinuyom ang kamao.“Umalis ka nang walang paalam. Binlock mo ako. Isinauli mo lahat ng gamit ko.

Chapter 169Alas-diyes ng gabi.Kung wala sanang ibang emergency, nakasandal si Dr. Enrico sa nurses’ station habang nakikinig sa tsismisan ng mga nars.“Ganito lang siya katangkad… ilang sentimetro lang ang itinaas niya sa akin,” sabi ng isang nars habang nag-iisip. “Parang bida sa manga ang dating—eksakto sa dating paglalarawan ni Dr. Lagdameo: malaki ang dibdib, maputi ang balat, at matangkad…”Huminto siya sandali. “Nakalimutan ko na nga kung ano talaga ang itsura niya. Saglit ko lang siyang nasilayan.”“Akala ko dati, yung pabirong komento ni Dr. Lagdameo tungkol sa ‘vulgar aesthetics’ ay paraan lang niya para tanggihan si Dr. Amery…” sabi ng isa pa.Marahang umubo ang isa pang nars. “Hindi ba sabi natin, wasak daw ang puso niya…?”“Dr. Enrico, mas kilala mo siya. Bakit hindi mo siya tanungin?” udyok ng isa.Kibit-balikat si Dra. Florence. “Paano ko magagawa ’yon? Hindi ako nangangahas.”Hinimas ni Enrico ang batok niya. “Hihiga muna ako sandali. Nagdarasal akong hindi tumawag an