Chapter 167“Hindi kita niloko.” Tumayo si Naomi, ang likod ay nakasandal sa pinto. Inilapat niya ang kamay sa doorknob at marahang iniikot iyon, para bang sinusubok kung may pag-asang makaalis. Mahina ngunit malinaw ang tinig niya. “Hindi ko rin inakalang hindi mo talaga ako makikilala. Binuksan ko lang ang pinto ng examination room, at naroon ka—nakaupo, parang walang nagbago.”Sa sandaling iyon, gusto na sanang tumalikod ni Naomi at umalis.“Buksan mo na lang ang pinto,” dagdag niya, halos pakiusap, “at magpanggap tayong hindi na lang tayo nagkita.”“Hindi tayo nagkita…” pabulong na inulit ni Cormac. Paos ang boses niya, parang may kumikiskis sa lalamunan. “Sa panahong iyon, masaya kang panoorin akong kumakawag-kawag sa harap mo, halos magmakaawa sa kaunting atensyon—parang aso. Masaya ka ring makita akong niloloko, parang tanga. Ipinagmamalaki mo ba ang sarili mo noon?”Mahigpit niyang kinuyom ang kamao.“Umalis ka nang walang paalam. Binlock mo ako. Isinauli mo lahat ng gamit ko.
最終更新日 : 2025-12-31 続きを読む