All Chapters of My Daughter's Doctor is my Ex Lover: Chapter 231 - Chapter 240

Chapter 231Lumapit si Cormac sa gilid ng kama, bahagyang inangat si Naomi, at pinainom siya ng tubig.“Gusto mo pa?” tanong niya sa mababang tinig.Sumandal si Naomi sa kanya.Bahagyang ipinikit ni Cormac ang mga mata at uminom ng ilang maliliit na lagok.Dahil sa matinding uhaw, muling dumilat si Naomi, hinawakan ang kamay ni Cormac, at ininom ang natitirang tubig sa baso. Pagkatapos, muli siyang humiga.Umupo si Cormac sa gilid ng kama at hinayaan siyang sumandal sa kanya. Nang mapansin niya ang sobrang panghihina at pagod ni Naomi, kinurot niya ang baba nito at bahagyang inalog, pinipilit itong magmulat ng mata.“Sobrang pagod ka na agad,” sabi niya. “Sandali pa lang naman.”Nasa pinakamataas ang lakas ni Cormac—wala na ang lagnat at hindi na masakit ang katawan niya—ngunit paos pa rin ang boses niya at hindi pa ganap na gumagaling ang lalamunan.Ipinikit ni Naomi ang mga mata, umungol nang mahina, at hindi siya sinagot.Manipis na sutlang kumot ang nakatakip sa mapuputi niyang ba

Chapter 233Sumulyap siya sa paligid. May mga kasambahay na dumaraan sa sala, at tanaw niya si Olivia na nakaupo sa sofa. Namula ang kanyang pisngi, at ramdam niyang mainit pa rin ang kanyang bukung-bukong. Mukhang malamig at pino si Cormac sa panlabas, pero sa pribado—wala siyang preno.Kanina, habang nagpapahinga siya sa sandalan ng kama, hinila nito ang kanyang bukung-bukong at kinaladkad siya sa gilid ng kama. Ganoon din ang tingin nito.“Nasa bahay ka na,” paalala niya. “Nandito ang mga magulang mo.”Tumayo ang lalaki. “Isang size na mas malaki ang sapatos mo kaysa dati.”“Hmm.” Umubo si Naomi. “Lumaki ang paa ko matapos akong magbuntis. Hindi ba alam ni Dr. Lagdameo iyon?”“Ikaw na ang nagsabi—peke akong doktor,” sagot niya. Nag-aral siya ng general practice sa U.S., pero kaunti lang ang alam sa OB-GYN.Lumapit si Cormac, inakbayan ang baywang ni Naomi habang naglalakad sila papasok ng sala, at ibinulong sa tainga niya, “Bakit ang pula ng mukha mo? Ano’ng iniisip mo kanina?”“Hm

Chapter 235Umabot sa kanya ang paos pero matatag na boses ng lalaki.Hinawakan ni Cormac ang magkabilang balikat ni Naomi at marahang iniangat ang kanyang mukha para magtama ang kanilang mga mata.Inulit niya ang sinabi, may halong pait at lungkot ang damdaming umusbong sa loob niya. Nang titigan niya ang mamasa-masang mga mata ni Naomi punong-puno ng masasakit na alaala parang may alon ng emosyon na dumaloy sa kanya at sumakal sa kanyang dibdib.Alam niya mula pa nang kumalat ang insidente sa campus na hindi si Lydia ang nagnakaw ng pera.Napakalaking kahihiyan noon. Ang pamilyang Lagdameo na kilala bilang isa sa pinakaprestihiyoso—ay napabalitang may pinalaking dalagang may mababang asal. Maganda at kahanga-hanga sa panlabas, pero nagnakaw daw ng libo-libong pisong pondo ng klase. Kinailangan pa nilang pagtakpan ang katotohanan noon. Hanggang ngayon, hindi pa rin alam ng mga nakatatanda sa pamilya ang totoong nangyari.Hinila ni Cormac si Naomi at niyakap nang mahigpit.“Noong pana

Chapter 237Napahinto sandali si Naomi nang marinig ang malalim, nagmamadali, at nagtatanong na boses sa kabilang linya. Parang dikit na dikit sa tainga niya ang boses mula sa telepono.“Nakabili na ako ng nilagang peras na may asukal na bato. Tapos may nakita akong maraming maliliit na tindahan ng handicrafts sa likod, kaya pumasok muna ako para tumingin. Hintayin mo na lang ako sa harap ng iced tofu stall. Parating na ako,” sabi ni Naomi.“Hmm,” mahinang tugon ng lalaki.“Sige. Hihintayin kita rito,” dagdag ni Cormac.Pagkababa ng tawag, kinuskos ni Cormac ang kanyang mga sentido.Awtomatiko niyang kinapa ang bulsa ng pantalon, gustong magsindi ng sigarilyo para maibsan ang kati at kaba sa lalamunan—pero walang laman ang bulsa niya.Parang buhangin sa pagitan ng mga daliri. Parang hamog sa salamin.Hindi na siya kailanman mamahalin ni Naomi tulad ng pagmamahal nito noon.Pakiramdam niya, anumang oras ay puwede siyang talikuran nito, at ang kasal nila ay parang huling kanlungan na la

Chapter 239 “Excuse me? Five minutes lang,” sagot ni Naomi, kunwaring offended pero nahihiya sa paraan ng pagtitig nito. “Para namang hindi ka sanay maghintay.”“Fine, since you’re worth the wait,” tugon niya, diretso ang tingin.“Cormac…” sabi niya nang mahina—babala sana, pero kulang sa tapang. Mas tunog pakiusap.Lumayo siya at umupo sa harap ng dressing table. Pinilit niyang ibaling ang focus sa sarili niyang reflection.“Wala kang kahit anong skincare dito?” tanong niya, bahagyang simangot. “Dry na dry na ‘ko.” Naiirita siya—pero totoo, gusto lang niyang may ibang pag-usapan.