ไม่นานเกินรอ ร่างบางในชุดนอนแบบเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวกระโปรงสั้นแค่เข่า ก็เดินเร็วๆ เข้ามานั่งในรถของเขาพร้อมกล่องอุปกรณ์ทำแผลสีชมพูหวาน“ชุดนอนน่ารักอีกแล้ว”คนตัวโตกวาดมองเรือนร่างบอบบางแสนเย้ายวนในชุดนอนที่ไม่ได้เปิดเผยเนื้อตัว แต่กลับยิ่งดูน่ารักน่าค้นหาจนแทบไม่อยากละสายตา“ดื่มเหล้าเหรอ ไหน ดูซิ แผลอักเสบหรือเปล่า”“แค่ไวน์ครับ”“มันก็มีแอลกอฮอล์เหมือนกันหรอกน่า ไปดินเนอร์กับสาว ต้องดื่มแอลกอฮอล์ด้วยหรือไง จะไปต่อที่ไหนกันมันจะได้สนุกใช่ไหม เอามือมาดู แล้วจะได้รีบๆ ไป ป่านนี้น้ำตาลคงชะเง้อคอรอแย่แล้ว”เขาส่งมือข้างที่เป็นแผลให้เธอ มือเล็กจับมือใหญ่ขึ้นมาพลิกซ้ายพลิกขวาดูอย่างละเอียดแล้วเงยหน้ามองเขาอีกครั้งคนตัวบางชะงักไปเมื่อเงยหน้ามาแล้วสบกับดวงตาคมกริบแวววาวแสนมีเสน่ห์ เขามองเธอราวกับหลงใหลเธอเสียเต็มประดา สายตาแบบนี้ทำเอาเธอร้อนวูบวาบไปทั่วทั้งร่างจนหัวใจเต้นแรงแทบกระเด็นหลุดออกมา“มะ มองทำไม”“หวง..หรือห่วงครับ”“ไม่ได้รู้สึกอะไรทั้งนั้น นอกจากง่วง”“หึหึ ครับ”กวินพยักหน้าหงึกหงัก พร้อมเบะปากเล็กน้อย ร้อยไม่เชื่อ พันไม่เชื่อ พูดมาเสียยืดยาวขนาดนี้ มันต้องมีบ้างแหละ นิดหน่อย
Terakhir Diperbarui : 2026-02-26 Baca selengkapnya