All Chapters of รักเกินเลย: Chapter 31 - Chapter 40

“ส่วนเรื่องกวินกับน้ำตาล ผมอยากให้สองคนช่วยกันสร้างกระแส ทำยังไงก็ได้ให้เป็นข่าว อัปรูปในไอจี ให้ในกองถ่ายช่วยกันถ่ายรูปหลุดหวานๆ ไปลงสื่อ รับงานอีเว้นท์คู่ ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ หรือถ้าเป็นไปได้ ให้เด็กสองคนนี้คบกันเป็นแฟนไปเลยถ้าเขาชอบกันจริงๆ แต่อย่าเพิ่งเปิดเผยมาก ให้คนคาดเดาเพื่อเรียกกระแสแบบนี้ไปก่อน”“ค่ะ นาย แป้งจะบอกเด็กทั้งสองคนให้ค่ะ”“เท่าที่แป้งดู กวินมีท่าทีอะไรกับน้ำตาลไหม พอจะดันได้หรือเปล่า”ปุณณดามีสีหน้าหนักใจ ไม่รู้ว่าจะตอบคำถามนี้อย่างไรดี เพราะเอาจริงๆ เธอเองก็ไม่รู้และไม่ทันได้สังเกตหรอก ว่ากวินมีท่าทีชอบนาตาลีหรือไม่ เพราะถ้านอกเหนือจากหน้าเซตที่ถ่ายทำ สองคนนี้ก็ไม่เคยมีท่าทีอะไร หรือได้พูดคุยกันตามลำพังอะไรขนาดนั้นนอกจากเวลาเข้าฉากเลิฟซีนเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นที่จะมีเสียงโห่แซวหลังจากถ่ายจบ แต่เขาก็เพียงอมยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้เหมือนตอนที่อยู่กับมะลิเลย“เอ่อ แป้งไม่แน่ใจค่ะ ว่าเด็กสองคนนั้นรู้สึกยังไงต่อกัน แต่ถ้าเรื่องให้เด็กทั้งคู่ช่วยทำให้ตัวเองอยู่ในกระแสคู่รักคู่จิ้น สองคนนั้นยินดีทำตามอยู่แล้วค่ะ”“เหรอ งั้นเรื่องนี้ก็ฝากแป้งด้วยแล้วกัน ที่อยากให้สองคนนั้น

ในห้องนอนกว้างขวางที่มืดสนิท ร่างใหญ่นอนกระสับกระส่ายพลิกกายไปมาบนเตียง ทั้งที่เปิดเครื่องปรับอากาศเสียเย็นฉ่ำ แต่ก็ไม่ทำให้จิตใจที่ร้อนรุ่มเย็นลงได้เลยไฟแสงสีเหลืองนวลสว่างวาบฉับพลัน เมื่อคนที่นอนดิ้นไปมาไม่อาจข่มตาหลับลงได้เพราะจิตใจที่ว้าวุ่น หากไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง เห็นทีจนถึงเช้าก็ไม่มีทางหลับสนิทได้สุดท้ายก็ตัดสินใจลุกขึ้นเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วคว้าโทรศัพท์มือถือกับกุญแจรถยนต์ เดินแกมวิ่งไปที่โรงจอดรถทันทีเพราะไม่อาจเสียเวลาไปนานกว่านี้ได้อีกแล้วไม่เกินสิบนาที รถยนต์คันหรูที่ดำมันปลาบก็มาจอดนิ่งๆ อยู่ที่รั้วด้านข้างของคฤหาสน์หลังใหญ่ เขามองไปที่ชั้นสองของตัวบ้านที่ปิดไฟมืดสนิททุกห้อง ตัดสินใจไม่นานก็กดโทรออกหาคนที่เข้ามารบกวนจิตใจของเขาจนนอนไม่หลับแบบนี้แรงสั่นสะเทือนของโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่โต๊ะข้างเตียงปลุกให้หญิงสาวที่เข้าสู่ห้วงนิทราไปแล้วสะดุ้งตื่นขึ้นมา เธอมองหน้าจอแล้วต้องถอนหายใจ ไม่อยากจะกดรับสายเลยจริงๆ ให้ตายสิแต่สุดท้ายก็จำต้องกดรับสายจนได้ เมื่อเด็กบ้านั่นไม่ยอมล้มเลิก เธอไม่รับก็โทรเข้าหาเธอรัวๆ ไม่หยุด“มีอะไร นี่มันกี่โมงแล้ว คนเขาจะหลับจะนอน”“พูดดีๆ กับผัวต

มือเล็กกดปิดหน้าจอโทรศัพท์ แล้วถอนหายใจยาว สื่อทุกสำนัก รวมทั้งเพจบันเทิงชื่อดังหลายเพจลงข่าวซุบซิบความสัมพันธ์ของพระนางคู่จิ้นคู่ใหม่ ว่าอาจจะกำลังแอบปลูกต้นรักกันในกองละครของเธอเหตุเพราะพระนางของเรื่องมักจะลงรูปภาพที่มีสถานที่คล้ายๆ กันลงในไอจีให้เป็นปริศนา แถมภาพล่าสุดที่นางเอกสาวลงสื่อเมื่อคืนนี้ คือภาพแก้วเครื่องดื่มที่วางบนโต๊ะ โดยมุมหนึ่งของรูปมีมือของผู้ชายสวมแหวนทองคำขาวที่นิ้วชี้และใส่นาฬิกาเรือนหรูราคาหลักล้านโผล่เข้ามาในเฟรมด้วยไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามือในภาพนั้นเป็นมือของใคร ไม่ใช่เพียงเครื่องประดับที่เขาใส่ แต่เธอจดจำรายละเอียดบนนิ้วมือเรียวงามของเขาได้แม้จะรู้ว่านี่คือแผนการตลาดที่ผู้ใหญ่ในช่องต้องการให้พระนางช่วยกันทำเพื่อสร้างกระแส และแม้ว่าเมื่อคืนนี้ เขาจะนอนกอดกับเธอบนรถยนต์ของเขาจนถึงเช้า ไม่ได้ไปนั่งดื่มกับเจ้าของภาพจริงๆ แต่หัวใจดวงน้อยก็อดที่จะรู้สึกแปลกประหลาดไม่ได้ปุณณดาถอนใจใจยาวอีกครั้ง เช็กความเรียบร้อยของเสื้อผ้าหน้าผมตัวเอง ก่อนจะลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในกองถ่าย กล่าวทักทายทุกคนด้วยรอยยิ้มเหมือนเดิม“สวัสดีค่ะพี่แป้ง”สาวๆ ช่างหน้าช่างผมกล่าวทักทายผู้จัดสาว

กวินทิ้งแผ่นหลังพิงพนักโซฟา หงายศีรษะหลับตาอย่างอ่อนล้า มือข้างที่เจ็บยกขึ้นมาก่ายหน้าผากอย่างคิดไม่ตก ความเหนื่อยล้าในจิตใจทำให้เขาวูบหลับไปในทันทีร่างบางเดินเข้ามาพร้อมกล่องปฐมพยาบาล เธอนั่งลงข้างกายเขาอย่างแผ่วเบา แต่คนที่กำลังอยู่ในห้วงนิทรากลับไม่ได้รู้สึกตัวตื่นแม้แต่น้อยเธอกวาดสายตามองมือข้างที่วางเอาไว้ข้างตัวก็พบว่ามันปกติดีไม่ได้มีรอยแผล เพราะฉะนั้น ที่ต้อยติ่งพูดถึงก็คงเป็นมือข้างที่เขายกขึ้นมาก่ายหน้าผากนี่สินะเธอจับมือข้างที่ก่ายหน้าผากของเขาลงมาวางบนตักของตัวเอง แม้จะพยายามเบามือขนาดไหนแต่ความเจ็บระบมก็ปลุกให้เขารู้สึกตัวทันที“ซี้ดดดด”“อุ๊ย เจ็บเหรอ”ดวงตาคมกริบอ่อนแสง มองสบตากับเธออยู่นานโดยที่ไม่ยอมเอ่ยปากอะไรออกมาสักคำคนตัวบางประหม่ากับสายตาที่อ่านไม่ออกนั้นของเขา จึงรีบชวนเขาคุยเกี่ยวกับเรื่องแผล“ไหนดูหน่อยสิ เป็นแผลเยอะไหม”“จะดูไปทำไม”“ก็จะทำแผลให้ไง ไม่เจ็บหรือไง”“เจ็บ แต่มันไม่เท่าที่..ช่างเถอะ”หัวใจ..แค่คำว่า หัวใจ ทำไมถึงพูดมันไม่ออก แสดงละครร้อยแปดพันเก้าบทบาทไม่เคยหวั่น เขาตีบทแตกได้หมด แต่ทำไมแค่จะพูดความรู้สึกที่แท้จริงกับเธอ มันถึงยากเย็นขนาดนี้

“มีอะไรหรือครับแป้ง อาหารไม่อร่อยเหรอครับ”เธอมองเขาอยู่นานจนเขาเงยหน้าขึ้นมาเจอ รู้สึกดีใจเหลือเกินที่เธอแอบมองเขา แต่ก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่เธอกำลังคิดอยู่ในตอนนี้ คืออะไรกันแน่ เพราะเธอดูเติบโตกว่าเมื่อก่อน ไม่ใช่สาวใสไร้เดียงสา ที่อ่านง่ายอีกต่อไปแล้ว“อร่อยค่ะ”“แล้วแป้งมองพี่ทำไมครับ”“พี่เจนดูเปลี่ยนไปเยอะนะคะ”“พี่ดูแก่ขึ้นขนาดนั้นเลยเหรอ”คนหล่อยกมือลูบใบหน้าตัวเอง แม้จะรู้ดีว่าตัวเองแทบไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด ยังคงเป็นเจนณรงค์ที่หล่อเหลาและทำให้เธอหลงใหลได้เสมอ..แต่ในวันนี้ เขาเริ่มไม่แน่ใจในข้อนี้เสียแล้ว“ไม่แก่หรอกค่ะ ยังหล่อเหมือนเดิม”“หึหึ แล้วมองพี่ทำไมครับ คิดถึงหรือ”“หลงตัวเองจังนะคะ ที่แป้งมองพี่เจน เพราะพี่เจนดูอบอุ่นมากเวลาอยู่กับน้องเกล”“ลูกคือชีวิตของพี่ครับ แม้ว่าพี่จะทำเรื่องผิดพลาดจนมีแกเกิดมา แต่พี่ก็รักแกยิ่งกว่าอะไรในโลก”“พี่น่าจะมีครอบครับอบอุ่น แล้วทำไม..เอ่อ แป้งไม่น่าถาม ขอโทษนะคะ”เจนณรงค์อมยิ้มเล็กน้อย ดีใจที่เธอก็อยากรู้ความเป็นไปของเขา“พี่ไม่เคยมีครอบครับที่อบอุ่นครับ พี่ไม่ได้รักแม่ของน้องเกล ไม่แม้แต่น้อย ความมักง่ายของพี่มันทำให้ทุกคนเสียใจ รวมทั้