All Chapters of Close Friend รักข้ามเส้น: Chapter 51 - Chapter 57

“ไม่ พี่พัชร์ สายไหมไม่ใช่เมียเขา สายไหมเป็นเมียพี่พัชร์ พี่พัชร์เป็นพ่อของลูกในท้องสายไหมนะ”“พอทีสายไหม พี่รู้เรื่องของเธอกับเขาทุกอย่างแล้ว จากในโทรศัพท์มือถือเธอนั่นแหละ”เขาไม่เคยจับโทรศัพท์มือถือของเธอเลย แล้วจะรู้ข้อมูลในนี้ได้อย่างไร นอกเสียจากว่า คืนนั้นที่อยู่ๆ เขาก็เข้ามานอนกับเธอ แล้วก็หายออกจากห้องไปเงียบๆ ก่อนที่เธอจะตื่นด้วยซ้ำ“คืนนั้นที่พี่พัชร์เข้ามานอนกับสายไหม พี่แอบดูมือถือสายไหมเหรอ”“ใช่ เธอคิดว่าพี่จะขอเข้าไปนอนกับเธอทำไม ถ้าไม่ได้มีอะไรแอบแฝง”“แต่ที่เป็นแบบนี้เพราะสายไหมเหงา พี่ทิ้งสายไหมให้อยู่คนเดียว ยังไงพี่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าพี่ทำสายไหมท้อง พี่ต้องรับผิดชอบ”“ภาพและเสียงของเธอกับเขา มันพอจะยืนยันความบริสุทธิ์ให้กับพี่ได้อยู่นะ”“หมายความว่ายังไง”ธพัชร์บุ้ยปากไปที่กล้องวิดีโอตัวจิ๋วหลังทีวี ซึ่งเธอเองไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อน“ในห้องเธอก็มี”ดาราสาวยกมือขึ้นปิดปาก ดวงตาเบิกค้างไหววูบ ทิ้งแผ่นหลังพิงอกแกร่งของผู้ชายที่เธอเกลียดแสนเกลียดเพราะไร้เรี่ยวแรงที่จะยืนอีกต่อไปแล้ว“ทำไมพี่ทำแบบนี้”“พี่ต้องถามเธอมากกว่า ว่าทำไมเธอทำกับพี่แบบนี้ เธอรู้แก่ใจว่าใครเป็นพ่อ

เกือบสัปดาห์ที่ธพัชร์นอนแน่นิ่งอยู่ในห้องไอซียู เขาไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ ต่อเธอเลย แม้ว่าทุกครั้งที่เธอได้เข้าเยี่ยม เธอจะพยายามขอร้องอ้อนวอนให้เขากลับมาหาเธอเสมอ มีเพียงสัญญาณชีพที่ยังคงเต้นอยู่เท่านั้นที่ทำให้เธอรู้ว่าเขายังไม่จากเธอไปไหนมิตากวาดตามองใบหน้าที่รอยบวมช้ำจางลงแล้ว แผลที่แขนขาบางจุดก็เริ่มตกสะเก็ด เธอกุมมือใหญ่ของเขาไว้แน่น แล้วพูดกับเขาด้วยถ้อยคำเดิมๆ“พัชร์ ตื่นเถอะ กลับมาหามิตาได้ไหม มิตามารอพัชร์ทุกวันเลยนะ ขอร้อง อย่าทิ้งมิตาไปเลยนะ มิตาอยู่ไม่ได้ถ้าพัชร์จากมิตาไปแบบนี้”เรื่องอาการเป็นตายเท่ากันของเขาหลังจากประสบอุบัติเหตุครั้งใหญ่ ได้กลบข่าวเสียหายทั้งของเขาและเธอในช่วงนี้ไปเสียหมด ทุกคนต่างส่งกำลังใจให้เขาฟื้นขึ้นมาก่อน แม้ในตอนนี้ทั้งเธอและสายไหม ยังไม่มีใครออกไปพูดอะไรกับนักข่าวทั้งนั้นน้ำตาหยดแล้วหยดเล่าของเธอ ไหลหยดลงบนมือของเขาเหมือนทุกวัน แต่วันนี้ นิ้วมือที่เคยนิ่งสนิทของเขากลับขยับช้าๆ ก่อนจะกระตุกแรงขึ้นจนเธอรู้สึกได้“พัชร์ พัชร์ฟื้นแล้ว”หมอและพยาบาลเข้ามาดูอาการของเขาพร้อมทั้งข่าวดี ว่าเขารู้สึกตัวแล้ว แม้จะยังเบลอจากการกระทบกระเทือนอย่างหนัก แล

แม้จะหมดเวลาเยี่ยมไปแล้ว แต่นางเอกสาวก็แอบย่องเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยอย่างเงียบเชียบ เธอเดินเข้ามานั่งที่เก้าอี้ข้างเตียงในขณะที่คนเฝ้าไข้อย่างผู้จัดการส่วนตัวก็ลุกออกจากห้องไปให้คนทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกันตามลำพังมิตาจับมือใหญ่ขึ้นมาแนบแก้มของตัวเอง เธอใช้ใบหน้าถูไถที่ฝ่ามือของเขาแล้วกดจูบตรงกลางฝ่ามืออย่างขอลุแก่โทษ“พัชร์ มิตาขอโทษ ขอโทษที่ไม่เชื่อพัชร์เลย”“มิตา..”คนที่กำลังสะลึมสะลือเหมือนอยู่ในห้วงฝันลืมตาขึ้นมองเงาตะคุ่มที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียง กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่คุ้นเคยทำให้เขามั่นใจ ว่าคนที่นั่งอยู่ตรงนี้คือมิตาของเขามิตาตกใจ คิดไม่ถึงว่าเขาจะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมากลางดึก เพราะตลอดหลายวันที่ผ่านมา เขาไม่ขยับตัวแม้แต่น้อย จึงลุกขึ้นหนีเขาในทันที แต่มือใหญ่กลับจับมือเธอเอาไว้แน่น แล้วออกแรงดึงจนเธอเซถลาขึ้นมาทับตัวเขา แม้จะเจ็บจนต้องสูดปาก แต่ก็เป็นการยืนยันว่าเรื่องที่เกิดขึ้นตอนนี้มันไม่ใช่ความฝัน“ซี้ด..”“เจ็บเหรอพัชร์ ปล่อยก่อน มิตาจะไปตามหมอ”“ผมไม่เป็นไร มิตาอย่าไปนะ อยู่กับผมก่อน”“ปล่อยมิตาก่อนพัชร์ มิตานอนทับพัชร์อยู่นะ”“ถอดรองเท้าแล้วขึ้นมานอนกับผมสิครับ”ไม่รู้อะไรดล

หนุ่มสาวที่กรำศึกสวาทมาทั้งคืนจนเช้า รู้สึกตัวตื่นอีกทีก็ตอนที่ปิ่นโทรมาแจ้งว่าอีกสองวันเขากับเธอต้องกลับไปถ่ายโฆษณาที่เลื่อนออกไปตอนที่เขาประสบอุบัติเหตุแล้ว จึงได้โอกาสย้ำเตือนอีกครั้งว่าอย่าเพิ่งรับงานละครให้กับมิตาทั้งคู่จึงอาบน้ำแล้วออกมากินอาหารมื้อแรกที่ร้านอาหารเจ้าประจำที่เขาและเธอรวมทั้งกลุ่มเพื่อนมักจะมาใช้บริการบ่อยๆ เพราะนอกจากอาหารอร่อย บรรยากาศดี เป็นส่วนตัว ที่นี่ยังมีขนมหวานและไอศกรีมแบบที่เธอชอบอีกด้วยธพัชร์มองคนตัวบางของเขาตักไอศกรีมรสหวานเข้าปาก ดวงตากลมโตเปล่งประกายราวกับมีความสุขเสียเต็มประดา เธอเป็นแบบนี้มาตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว แต่ทำไมนะ ตอนนี้เธอถึงดูน่ารักกว่าตอนนั้นเป็นไหนๆ“ผมป้อน”เขาตักวิปครีมจนเกือบเต็มช้อนป้อนเธอ คนตัวบางที่ชอบกินวิปครีมเป็นชีวิตจิตใจอ้าปากรับแล้วยิ้มขอบคุณจนตาหยีวิปครีมที่เปื้อนอยู่ที่มุมปาก ทำเอาเขาหัวใจเต้นแรงจึงขยับลุกไปนั่งข้างเธอในทันทีเธอหันมามองเขาที่ทิ้งตัวลงนั่งด้านข้างอย่างงงๆ แต่เขากลับมองเธอด้วยสายตาร้อนแรง ทำให้ใบหน้านั้นหล่อเหลาขึ้นอีกเท่าตัวจนเธอใจสั่น“มีอะไรเหรอ”“มิตาอ่อยผมเหรอ”เธอเลิกคิ้วสูง ไม่เข้าใจว่าเธอไปอ่อยอ