All Chapters of The Shadow Love of Mr. Zillionaire: Chapter 91 - Chapter 100

Nagpumiglas siya para makawala sa mga bisig ni Percival. Ang kanyang katawan ay naging malambot na parang overcooked na noodles. Bahagyang kinurot ni Percival ang ilalim ng kanyang kili-kili at mahinang nagsalita, “Huwag ka nang malikot. Magpakabait ka.”Si Aldric, na bumaba mula sa sasakyan sa likuran nila, ay lihim na nakahinga ng maluwag nang marinig kung gaano kalambing ang tono ni Percival. Kung hindi pa rin nila nahanap si Mheilin, nagsuspetsa siya na baka tuluyan nang nawala sa katinuan ang kanyang amo. Mabuti na lang ay nahanap nila ito.Binitawan lang siya ni Percival matapos nilang makapasok sa loob ng bahay. “Wala ka namang balak na bumalik sa studio ngayong hapon, ’di ba?”“Gusto ko sanang pumunta,” bulong ni Mheilin nang may pagtatampo. Ngayong nakabalik na ito, paano pa siya payagan nitong patuloy na magpatakbo sa studio? Hindi man lang siya nito dinala doon kanina, tapos ngayon ay nagkukunwari pa itong tinatanong ang kanyang opinyon. Hmph.Nang makita ang kanyang nakabu

“Iligtas mo muna siya. Magkano ba ang utang ko sa iyo? Babayaran ka ni Mommy mamaya, okay? Pakiusap?” Bawat salita mula kay Mrs. Jane ay puno ng maingat na pagmamakaawa.“Pakinggan mong mabuti, iligtas ko muna si Monica, at saka na lang pag-usapan ang kabayaran pagkatapos.?” Bahagyang natawa si Mheilin. “Mrs. Cordova, nakalimutan niyo na ba? Minsan niyo ng sinabi na kayo ang nagbigay sa akin ng buhay. Kaya paano niyo masasabing may utang kayo sa akin?” Iyon ang mismong mga salita ni Mrs. Jane noon. Noong mga panahong iyon, para sa kapakanan ni Monica, ginamit ni Mrs. Jane ang lahat ng paraan, maging mahinahon man o marahas. “At ngayon,” malamig na pagpapatuloy ni Mheilin, “Narealize niyo na kahit na pinutol niyo ang sustento ko at tiniyak na walang kumpanyang kukuha sa akin, hindi niyo pa rin naharangan ang labasan ko. Kaya ngayon ay nagmamakaawa kayo?” Sa sandaling binitawan ang mga salitang iyon, tuluyan nang tumahimik ang kabilang linya. Tanging ang hindi pantay na paghinga ni M

Sa sandaling matanggap ni Monica ang tawag, isang masamang kutob ang bumalot sa kanyang dibdib. At totoo nga, sa sumunod na segundo, nagsalita ang lalaki sa kabilang linya.“Kailangan ko ng pera. Desperado na ako.” Sabi nito. “Anong ibig mong sabihin?” Hininaan ni Monica ang kanyang boses, pilit na sinusupil ang kanyang galit. “Nagkasundo na tayo noon. Binigyan kita ng limang milyon, at dapat ay umalis ka na ng bansa at hindi na babalik kailanman.”“Nandito na ako.” sambit ng lalaki sa kabilang linya. “Anong sabi mo? Bumalik ka?” Nang marinig ang mga salitang iyon, hindi sinasadyang napalakas ang boses ni Monica. Nagbalik ito at ngayon ay kinokontak siyang muli. Kahit ang isang tanga ay maintindihan kung ano ang ibig sabihin non. Ang kanyang maputla nang mukha ay agad na naging kasing-puti ng papel. “Ano ba talagang gusto mo?”“Pumanaw na ang mama ko at malubha ang sakit ng anak ko. Masyadong mahal ang mabuhay sa ibang bansa. Hindi na kami makaraos.” Ang katagang hindi na makaraos

“Anak din siya ni Mommy, sinira ko ang buhay niya. Hindi ko kayang panoorin siyang mauwi sa ganito.” Ang bawat salitang binitawan ni Monica ay puno ng pait at pagmamakaawa.Bahagyang bumuntong-hininga si Carlos. “Nag-aalala ka sa kanya, pero hindi ka naman niya kakausapin nang maayos.”“Kausapin man niya ako nang maayos o hindi, gusto ko pa ring subukan, okay?” mahinang sabi ni Monica. Nang makita si Monica na ganoon ang kalagayan, ang pagtanggi na nasa dulo na ng kanyang dila ay muli niyang nilunok. “Sige na nga.” Kahit pa tumanggi siyang magkita ang dalawa, malinaw na hindi susuko si Monica. Pero sa inasta ni Mheilin ngayon, talagang imposible na mag-usap ang dalawa ng matino. Ano pa nga ba ang silbi ng pakikipag-usap rito?Orihinal na wala talagang balak si Mheilin na bumalik sa studio ng hapong iyon. Pero dahil sa isang tawag mula kay Ysabel, napilitan siyang bumalik doon. Matapos ang isang emergency meeting, halos alas-sais na ng gabi. Naalala niyang nangako si Percival na uuwi

Ang salitang pagtitimpi ay kailanman ay hindi nagkaroon ng puwang sa diksyunaryo ito ni Mheilin. Ilang taon na ang nakalipas sa F Country, dumanas na siya ng sapat na pagbabanta mula sa pamilyang Alcalde. Ngayong hindi man lang magawa na bantaan ng pamilyang Cordova si Percival, bakit pa siya magpapatuloy sa pag-unawa sa kanila?“You...!” Agad na nag-apoy ang galit ni Carlos sa kanyang mga salita.Mabilis naman na nagsalita ng mahinhin si Monica, “Hayaan mo na, Carlos. Huwag ka namang laging may kinikilingan laban kay Mheilin. Mag-ingat ako.” Kahit matapos marinig ang lantarang provokasyon ni Mheilin, hindi pa rin mapalagay si Carlos. Ngunit patuloy ang pagpipilit ni Monica na magiging maayos lang ang lahat. Doon pa lang tuluyang lumabas si Carlos. Gayunpaman, hindi siya naglakas-loob na lumayo. Nanatili siyang nakatayo sa labas lang ng ward, handang sumugod sa sandaling makarinig siya ng anumang kaguluhan.Nang sina Mheilin at Monica na lang ang natira sa loob ng silid, hindi man lan