All Chapters of The Shadow Love of Mr. Zillionaire: Chapter 171 - Chapter 180

Pag-alis sa opisina ni Mheilin, nakatanggap si Dante ng tawag mula kay Miguel na patuloy pa ring nanghihingi ng singsing. Dahil sa kakaibang kinilos ni Dante noong nakaraang araw, kombinsido na si Miguel na binigay na ang singsing kay Andrea."Nasaan ka?" tanong ni Dante."Nasa bahay. Dala mo ba ang singsing?"Dala? Wala na ang singsing, malamang ay nadurog na iyon sa tambak ng basura. Maliban na lang kung plano niyang maghalukay sa landfill, wala na siyang paraan para makuha iyon. "Pupuntahan kita," sabi ni Dante at binaba ang telepono bago pa makapag reklamo si Miguel.Pagkalipas ng tatlumpung minuto, huminto siya sa tapat ng bahay ni Miguel. "Nasaan ang singsing?" galit na tanong ni Miguel, hindi pinansin ang sasakyan."Sumakay ka," mariin na utos ni Dante."Ayoko. Gusto ko ang singsing ko."Sumakay sa sasakyan? Galit na galit siya. Siguradong naibigay na ng lalaking ito ang singsing kay Andrea. Ibinagsak niya ang pinto ng sasakyan at pumasok sa passenger seat, nanggigigil. Kung hi

Tiningnan ni Dante si Miguel na parang isa itong hangal. "Bakit mo ako tinitingnan ng ganyan?" tanong ni Miguel na nalilito. "Sa tingin mo ba may magkakagusto talaga sa singsing na katulad nito?" ganti ni Dante. Ayaw man lang niyang hawakan ang bagay na iyon, pero si Miguel ay kumikilos na parang may nagplano ng isang malaking nakawan para lang makuha ang ari-arian niya. "Sabagay," pag-amin ni Miguel. "So, bakit mo ako dinala rito?" "Nawala ng kapatid niya ang singsing." Natigilan naman si Miguel. "Kapatid? Sinong kapatid?" Ang salitang kapatid ay parang sampal sa kanya. “Sandali, sino ang kapatid ni Mr. De Laurentis? Panong napunta sa kapatid ni Percival ang singsing mo at nawala ito? Dante, ano ba ang ginawa mo?" Masyado na yata itong malayo, 'di ba? "Kilala mo ba si Mheilin?" tanong ni Dante. "Sino?" "Si Mheilin." Nanahimik si Miguel. Mheilin... bakit parang pamilyar ang pangalan na 'yan? Biglang nanlaki ang kanyang mga mata. "Sandali, hindi ba siya ang dating kasintaha

Sa ilalim ng lilim ng kawayanan at kubo, nanatiling tahimik ang paligid. Nang dalhin ni Aldric si Dante sa loob, si Percival lamang ang naroon.Magalang na humakbang palapit si Dante. "Mr. De Laurentis."Ibinaba ni Percival ang kanyang tasa ng kape, idinilat ang mga mata, at ipinukol ng isang napaka lamig na tingin si Dante. Sa likuran niya, nang makita ni Miguel ang nagyeyelo at matalim na titig na iyon, agad siyang umiwas ng tingin. Napakabigat ng aura ng lalaking ito kaya walang sinuman ang naglakas-loob na tumingin rito ng higit sa isang segundo. So, ito pala ang kuya na nagpalaki kay Mheilin? isip ni Miguel. Dahil sa isang lalaking tulad nito ang nagpoprotekta rito, malinaw na tapos na talaga ang mga Cordova at si Carlos na nanakit sa babae. Tunay ngang mga hangal dahil ginising nila ang natutulog na dragon. Ang kamangmangan ay hindi kaligayahan, ito ay sentensya ng kamatayan.Tinitigan nang masama ni Percival si Dante. "Gusto mong pagbayarin si Mheilin sa nawala mong gamit?"P

Tinatamad na si Mheilin na sayangin pa ang hininga niya para sa lalaking ito kaya tinalikuran na niya ito para umalis. Subalit, hinawakan ulit siya ni Carlos. Kumikirot pa rin ang ulo nito mula sa naunang suntok ni Mheilin hindi ito nagpipigil at pakiramdam niya ay nag-crack na ang kanyang bungo.Tinitigan siya nang masama ni Mheilin habang itinaas ang kilay. "Uulitin mo pa?"Habang nagtama ang kanilang mga paningin, napansin ni Carlos ang bahagyang pamumula ng labi ni Mheilin at ang malinaw na dark marks na lumilitaw mula sa gilid ng kanyang scarf. Nablangko agad ang isip niya, nanlaki ang kanyang mga mata habang unti-unting naghihiwalay ang kanyang katinuan. Inabot niya at hinablot ang scarf mula sa leeg nito, na naglantad sa ilang malinaw na hickeys. Sa sandaling iyon, pakiramdam ni Carlos ay hindi siya makahinga. "Y-you... ikaw at ang mga lalaking iyon?"Hindi niya matapos ang pangungusap. Isa siyang matandang lalaki, alam niya ng eksakto kung ano ang mga marka na iyon. Walang nak

Marahan na hinawakan ni Percival si Mheilin at mahigpit na hinila ito patungo sa kanyang mga bisig, habang mapagmahal na ginugulo ang malambot nitong buhok. "Hindi masama, may konsensya ka pa rin pala."Napapikit at napakurap si Mheilin at ang mga labi ni Mheilin ay marahang gumalaw. Ang mainit na dulo ng daliri ng lalaki ay dumaan sa balat ng kanyang leeg, bahagyang humahaplos sa mga hickeys na nakatago sa ilalim ng kanyang scarf. "Ang mga insekto na iyon ay talagang kakaiba, hindi ba? Ilang beses ka rin nilang kinagat."Nablangko agad ang isip ni Mheilin, pakiramdam niya ay may nag-aapoy sa kanyang loob, na nagiging sanhi ng pag-kulo ng kanyang dugo. Namula nang husto ang kanyang mukha, at instinctual niyang hinawakan ang pulso ni Percival para pigilan ito. "Naglakas-loob ka pang sabihin iyan.""Hmm? Hindi ba ako pwedeng magsalita tungkol doon?"Lalong namula ang kanyang mukha, ramdam na ramdam ang init mula sa kanyang balat. Ang mahahabang daliri ng lalaki ay inangat ang kanyang