All Chapters of The Shadow Love of Mr. Zillionaire: Chapter 81 - Chapter 90

Sa sandaling binitawan ang mga salitang iyon— Humakbang si Percival papalapit sa kanya ng mabilis at may determinasyon. Naramdaman agad ni Mheilin na may mali, pero bago pa siya makakilos, hinila na siya nito sa mga braso nito. Sa sumunod na segundo, isang halik na may bakas ng amoy ng red wine ang dumampi sa kanyang mga labi.Biglang nawalan ng malay ang isip ni Mheilin. Nanigas ang buo niyang katawan at hindi siya agad nakagalaw. Dahil marahil hindi siya agad nanlaban, inakala nito na pumayag na siya. Lalo pang naging mapilit at mapang-angkin ang halik, puno ng kalasingan habang pinalalalim ito. Lumipas ang ilang segundo bago natauhan si Mheilin. Gamit ang dalawa niyang kamay, itinulak niya ang dibdib ni Percival para lumayo. Pero mabilis na nahuli nito ang kanyang mga payat na pulso at ipinitpit ang mga ito sa kanyang likuran.“Kuya… Kuya…” nangangatal ang kanyang boses sa kaba. Tumingin sa kanya ang lasing na lalaki. Malalim at malabo ang mga mata nito dahil sa alak. Hindi alam ni

Ayaw lumapit ni Mheilin. Kapag kumain siya ng almusal, kakailanganin niyang tanggalin ang kanyang mask at kapag nakita ni Percival ang kanyang labi, paano niya ito ipaliwanag?Naalala niya noong bata pa siya, kapag nakagat lang siya ng lamok, agad nang tatanungin ni Percival ang mga katulong tungkol dito kinabukasan. Kung magsisimula itong magtanong ngayon, talagang hindi na niya alam ang isasagot.Nang makitang hindi siya kumikilos, tinaas ni Percival ang kanyang kilay. "Ano? Gusto mo bang buhatin pa kita patungo rito?""H-hindi talaga ako gutom." Pagkatapos na pagkatapos niyang magsalita, tumayo ang lalaki mula sa upuan nito at lumakad papalapit sa kanya. Sa bilis ng paghakbang ng mahahabang binti nito, natulala na lang si Mheilin nang biglang nasa harap na niya ito. Sa sumunod na segundo, yumuko ito at binuhat siya nang walang kahirap-hirap.Napa-singhap si Mheilin, sa likod ng kanyang mask, agad na namula ang buo niyang mukha. Diyos ko… "Ibaba mo ako! Kaya kong maglakad mag-isa."

Hindi makapaniwala ang mga mata ni Carlos. "Talaga bang ganoon sila kalapit ni Sebastian?""Sigurado," agad na sagot ni Arkhel. "Nakumpirma na namin na kung papayag man si Sebastian na gamutin si Monica, nakadepende iyon sa gusto ni Mheilin.""Ganoon sila kadirekta?" Tanong ulit ni Carlos. "Oo." Lalong nagdilim ang mukha ni Carlos. Nagpatuloy si Arkhel nang may pag-iingat, "Ano kaya ang relasyon niya kay Sebastian? Bakit ang isang taong katulad non ay kakailanganin ang pahintulot niya?" Sa ugali pa lang ni Mheilin, halatang hindi ordinaryo ang ugnayan nila. Lalo pang lumamig ang mukha ni Carlos. Si Sebastian at ang lalaki mula sa condo. Si Mheilin ay talaga namang… Ang galit na nag-aalab sa kanyang dibdib ay tuluyang lumamon sa kanyang katwiran. Sa sandaling iyon, nagbalik sa isip niya ang mga pagkakataong umakto si Mheilin na tila hindi nito kayang mabuhay ng wala siya. Pero ngayon, sa tuwing maaalala niya ang malamig at walang pakialam na trato nito sa kanya, hindi matanggap ni Ca

Nakatayo si Carlos sa tabi ng kotse, ang isang kamay ay nakadiin sa pinto at ang kanyang ekspresyon ay nakakatakot sa sobrang dilim. Tumama ang sikat ng araw sa kanyang mukha, pero hindi nito nabawasan ang tindi ng galit na nararamdaman niya. Dahil sa unang pagkakataon at sa loob ng maraming taon, naramdaman niyang wala siyang laban. Hindi sapat ang pera para pigilan si Mheilin. Hindi siya matibag ng panggigipit. Kahit ang impluwensya ng pamilya niya ay hindi matinag ang mga taong nasa likod nito. Dahil dito, lalong nawala sa sarili si Carlos.Nangitngit ang mga ngipin ni Carlos. "Mag-imbestiga kayong muli."Natigilan naman si Daniel. "Mr. Fuentevilla?""Sabi ko, mag-imbestiga kayong muli!" sigaw ni Carlos. "Alamin niyo kung sino talaga ang lalaking iyon. Hindi ako naniniwalang may taong kayang magtago nang ganito kalinis."Sa kabilang linya, nag-alinlangan muna si Daniel bago maingat na sumagot, "Sir... may isa pa po.""Ano na naman?" Naiinis na tanong ni Daniel. "Ang mga kumpanya

“Hinahanap ba ng nanay mo ang tatay mo sa lahat ng mga taong ito?” mahinang tanong ni Mheilin.“Hindi ko alam, wala siyang sinasabi sa akin tungkol sa mga ganyang bagay.” Umiling naman si Elise.Pagdating sa ama nito, wala itong nararamdaman kahit ano. Marahil dahil hindi naman ito talaga nagkaroon nito sa simula pa lang, kaya kung buhay pa ito o hindi ay walang epekto ito sa buhay niya.“Hayaan mo na.” Iwinagayway ni Elise ang kanyang kamay. “Itigil na natin ang pag-uusap tungkol sa mga nakaka-depress na bagay at pag-usapan na lang natin sina Carlos at ang pamilyang mo.”Bumuntong-hininga naman agad si Mheilin. “Nakaka-depress din ang paksa na iyan para sa akin.” Talagang nakakapanghinayang. Sa tuwing nag-uusap sila ni Elise tungkol sa pamilya, tila laging may ilang masasamang tao na nasasama sa usapan.Nagsubo si Elise sa kanyang bibig at agad na kumunot naman ang noo. “Sobrang tabang na ito.” Bilang isang taong mahilig sa maanghang, halos hindi nito masikmura ang ganitong klaseng d