Dahan-dahan at sadyang ngiti ang gumuhit sa mga labi ni Percival. Ito ay isang napaka gwapo, perpekto at maliwanag na ngiti, ngunit para sa nag-aalala na nadama ni Mheilin, ito ay tuluyang nakakatakot. Isang natural na takot ang sumiklab sa kanyang loob. "Kuya... pakiusap naman huwag mo akong ngitian nang ganyan. Totoo, natatakot na ako." Inalis ang kanyang madalas na matatalim na pagtatanggol sa sarili, gumaawa si Mheilin ng isang maingat at kaawa-awang hakbang palapit rito. Gamit ang kanyang nanginginig na kamay at ang kanyang mga payat na daliri ay dahan-dahang humila sa dulo ng mamahaling manggas ni Percival sa isang tahimik at kaawa-awang paghingi ng awa.Subalit, si Percival ay isang pinakamataas na pinuno sa mundo ng negosyo, hindi siya isang lalaki na madaling mapalambot ng isang malinis at walang alala na mukha.Sa isang mabilis at matigas na galaw, hinila niya ang kanyang braso pabalik, na inilayo ang kanyang manggas mula sa hawak nito habang ang huwad na ngiti ay agad na na
Ler mais