All Chapters of The Shadow Love of Mr. Zillionaire: Chapter 21 - Chapter 30

Sa pagkakita sa hindi natitinag na ugali ni Mheilin ay ang mga salita nito ay kasing-talim ng mga talim, humithit si Carlos ng ilang beses sa kanyang sigarilyo dahil sa pagkainis. "Kung ganoon," malamig niyang sabi, "Ano ba talaga ang gusto mo?" Dahil sa isip niya, naibigay na niya sa dalaga ang lahat ng maaaring hilingin nito. Ang tanging gusto na lang niya ngayon ay bumalik si Lara. Agad namang sumagot si Mheilin. "Itigil mo na ang pagbanggit sa kasal. Tapos na talaga tayo." "You—" Tapos na talaga? Ano ang karapatan nitong sabihin iyon? "At huwag mo na ring isipin si Lara," patuloy niya ng malamig. "Kung napakagaling mo, ikaw ang kumumbinsi sa kanya. May pera at impluwensya ka, bakit kailangan mo pa akong idamay?" Ang tono niya ay lantaran ang panunuya. Dumilim agad ang ekspresyon ni Carlos. Kung sapat na ang pera at kapangyarihan, nagsasayang pa ba siya ng oras rito? Ang totoo ay sinubukan na niyang tawagan si Lara. Tinanggihan siya nito nang diretsahan. At dahil sa makapangyar

Nakaupo si Mheilin sa loob ng isang luxury jewelry store. Sumulyap ang sales assistant sa bunton ng mga shopping bag sa paligid niya, bawat isa ay mula sa pinakamahal na brands sa mall at agad siyang nakilala bilang isang top-tier customer. Lalong naging magalang ang ngiti nito. “Miss Cordova, ito ang pinakabago naming arrival, iisa lang ang ganito sa buong city. Gusto niyo bang isukat?”Tamad na ikinaway ni Mheilin ang kanyang kamay. “Hindi na. I-wrap mo na lang.”“Sige po! At itong isa?”“Iyan din… pati iyong tatlong iyon—i-wrap mo na lahat.” Kung saan siya tumuro, ang pinakamahalagang item lang ang pinipili niya.Natulala ang sales assistant pero tuwang-tuwa. “Masusunod, Miss Cordova! May iba pa po ba? Ihahanda ko na ang lahat para sa inyo.” Sa loob lang ng dalawang oras, halos naubos na niya ang laman ng tindahan.Pagkatapos niyang mamili, umabot na sa dalawampung milyon ang kanyang nagastos. Lahat sa alahas at high-end skincare. Doon lang siya huminto at hindi dahil gusto na niy

Ala-siyete y medya ng gabi, nakatayo si Mheilin sa labasan ng airport, hawak ang isang bouquet ng tulips. Naka-suot siya ng beige na coat, ang kanyang buhok ay maayos na nakatali sa isang bun, mukhang amo at marupok.Isang malamig na hangin ang umihip, dahilan upang manginig siya ng bahagya habang hinihila ang kanyang coat nang mas mahigpit sa kanyang katawan. Ang arrival time ay alas-otso. At eksaktong tumunog ang orasan ng alas-otso, isang pamilyar na pigura ang lumitaw sa di-kalayuan. Sa sandaling lumitaw ang matangkad at imposibleng aninong iyon, nawalan ng laman ang isip ni Mheilin.Bumuhos ang mga alaala, ang mayakap, maaliw at ma-protektahan. Ang itim na mid-length trench coat, na may pares na gray na scarf ay nagbigay sa lalaki ng isang kontroladong elegansya. Pero siya lang ang nakakaalam sa ilalim ng mapino at disenteng panlabas na iyon ay mayroong isang bagay na malamig, mapanganib at hindi kailanman napasailalim.Percival De Laurentiis. Ang lalaking kumupkop sa kanya. Ang

Tinaas ni Percival ang kanyang kilay. Sa susunod na segundo, biglang niyakap ni Mheilin ang kanyang leeg at humagulgol, na tila lahat ng sama ng loob niya ay nakahanap na ng labasan.Ang biglaang emosyonal na pagguho na iyon ay nagpabura agad sa lamig sa mga mata ni Percival.Ang kanyang mga nakataas na kamay ay huminto sa ere bago tuluyang pumulupot sa kanyang payat na baywang, hinahawakan siya habang umiiyak.“Mommy is okay?” hikbi niya.Bahagyang hinigpitan ni Percival ang kanyang yakap. “So, naaalala mo na ngayon na meron kang mommy?”Inakala niya na pagbabalik nito sa pamilya Cordova, tuluyan na nitong nakalimutan ang lahat mula sa Bansang F. Pero sa halip na sumagot, lalong humagulgol si Mheilin. Pagkalipas ng dalawang oras.Dahan-dahang ipinaliwanag ni Mheilin ang lahat ng nangyari tatlong taon na ang nakaraan. Basag ang boses niya sa bawat pagsasalita. Sa nakalipas na tatlong taon sa Davao, hindi siya umiyak kahit isang beses.Kahit noong minamaltrato siya ng pamilya niya.Per

Ilang oras siyang kinwestiyon. Sa huli, pagod na pagod si Mheilin at nakatulog sa kandungan ni Percival.Sa ilalim ng mainit na ilaw, marahang inayos ni Percival ang hibla ng buhok sa likod ng tainga nito. Pagkatapos, binuhat niya ito at dinala sa kwarto.Paglabas niya muli ay naroon na si Mr. Aldric sa sala, tahimik na pinagmamasdan ang simpleng apartment.“Dadalin ba natin si Miss sa EHC?” tanong ni Mr. Aldric.Ang EHC ay Estate of high-class place. Ang lugar na iyon ay matatagpuan sa south of Davao. Dati nang pinag-aagawan ng maraming mayayamang pamilya. Nang makuha ang lupa, ilang bilyonaryo ang naglaban-laban para rito. Gayunpaman sa sandaling nabanggit ni Mheilin ng kaswal sa isang mungkahi tungkol sa tanawin na gusto niya ang lugar na iyon, ang buong proyekto ay tahimik na napunta sa mga kamay ni Percival. Ang orihinal na binalak na seaside luxury development ay kalaunang dinisenyo ng buo ayon sa kanyang kagustuhan.Dapat sana ay regalo ito sa kanyang pagdadalaga, pero bago pa