All Chapters of The Shadow Love of Mr. Zillionaire: Chapter 41 - Chapter 50

Habang si Percival na madilim ang mukha, ay magsasalita na sana ng biglang kumalam ang sikmura ni Mheilin. Ang atmosper sa loob ng buong sasakyan ay agad pa lalong lumamig at mas lalo pang dumilim ang ekspresyon ni Percival. "Hindi ka nabusog?"Bumulong naman si Mheilin na may halong himutok, "Isang subo lang ang nakain ko." Pagkasabi niya nito ay lalo pang bumigat ang pressure sa loob ng sasakyan. Nagpakawala ng malamig na tingin si Percival kay Sebastian na nasa passenger seat. Kaagad namang nakaramdam ng kilabot si Sebastian sa kanyang likuran. "Hindi ah, tinanong kita kung busog ka na. Hindi ba't sinabi mong busog ka na?" Ani niya, "Totoong dinala ko siya doon para kumain," mabilis na pagtatanggol ni Sebastian sa sarili. "Pero matanda na siya, hindi naman niya siguro inaasahan na susubuan ko pa siya, 'di ba?" Talagang nawalan ng masabi si Sebastian.Umiling naman si Mheilin. "Hindi kasalanan ni Kuya Seb. May nanggugulo agad pagsubo ko pa lang."Mabilis na tumango si Sebastian. "N

Matapos banggitin si Sebastian kay Carlos, nakatanggap si Mrs. Jane ng isa pang tawag at sa pagkakataong ito ay binalitaan siyang na isugod sa ospital si Arkhel. Wala na siyang oras para magtanong ng mga detalye. Mabilis niyang ipinasa ang pag-aalaga kay Monica kay Carlos at nagmamadaling pumunta sa ward ni Arkhel. Pagkakita sa maputlang-maputlang mukha ni Arkhel, agad siyang nagtanong, “Anong nangyari sa iyo? Paano ka nauwi sa ganitong kalagayan?” Nagngitngit ang mga ngipin ni Arkhel at sumigaw, “Hinding-hindi ko na bubuksan ang kahit anong credit card para kay Mheilin! Hindi sa pagkakataong ito!” May gana pa itong gumawa ng gulo, malinaw na hindi pa sapat ang paghihirap niya. Dahil napakagaling pa rin nito. Kahit pa magbenta ito ng sarili niya, hindi niya hahayaang makagastos ito ng kahit isang sentimo ng pera ng Cordova, dahil pakiramdam niya kapag gagastos si Mheilin gamit ang pera ng pamilya nila ay magiging unfair iyon kay Monica, atsaka alam ng karamihan kong ano ang klase

Ganyan si Mheilin, simula nang umalis siya sa Pamilyang De Laurentis, laging ganyan ang naging pamumuhay niya, kung may manakit sa kanya, mananakit din siya. Kung may mang-insulto sa kanya, isumbat niya rin ito pabalik. Ang magpa-api? Imposible iyon. Hindi siya ang tipo ng tao na lulunukin lang ang kahihiyan.Ngumisi si Marie. "Ha, ikaw? Ano ka ba talaga? Hindi nakakapagtaka kung bakit ayaw sayo ni Carlos. Isang babaeng pabago-bago, bulag na lang ito kung magugustuhan ka niya."Malamig na sumagot si Mheilin, "Bulag ka ba at bingi? Ako ang nakipaghiwalay sa kanya sa publiko." Palagi niyang minamaliit ang pakikipag-usap sa mga taong katulad ni Marie. At malinaw na napakalapit ni Marie kay Monica dahil halata ang kanyang pagtatangi laban sa kanya.Nanunuya ulit si Marie. "Oh? Ikaw ang nakipaghiwalay? Naghanap ka lang siguro ng mas mataas na target, 'di ba? Mheilin, sabihin ko sa iyo—pagsisisihan mo ito." Akmang maglalabas na ng matalas na sagot si Mheilin, ngunit nagpatuloy si Marie, an

Sa loob ng study. Pagdating ni Aldric, nakita niya si Percival na may hawak na sigarilyo sa pagitan ng kanyang mga daliri. Nakasuot ng madilim na robe, mukha itong nag iisip ng malalim.Humakbang naman palapit si Aldric. "Sir, gusto kang makita ni Mr. Fuentevilla." Bahagyang tumaas ang kilay ni Percival nang mabanggit ito. Itaas niya ang kanyang tingin. “Si Carlos?”Tumango naman si Aldric. “Siya ang dapat nating pagtuunan ng pansin. Dalawang taon na ang nakalilipas nang magsimulang magpakita ng favoritism ito sa pagitan isang ampon at tunay na anak, marahil dahil halos naubos na ang mina ng Pamilyang Cordova.”Humithit muli ng sigarilyo si Percival.Isang bahagyang mapang-uyam na ngiti ang dahan-dahang lumitaw sa kanyang mga labi. “Pumipili?”Kaagad natigilan si Aldric, saka tumango. “Opo.”“Kailan pa sila may karapatang pumili?” malamig na sabi ni Percival.Hundi umimik si Aldric dahil malinaw na nakatapak na naman ito sa landmine. Dahil doon, halos imposible na para kay Carlos na

Sa sandaling marinig iyon, halos sumabog na sa galit si Mrs. Jane. “Ang itaas ito mula 20,000 tungo sa 100,000 ay hindi pa rin sapat para sa iyo? Ano ba talaga ang gusto mo?” Dahil sa paningin ni Mrs. Jane, ang 100,000 pesos bawat buwan ay napakalaking halaga na para kay Mheilin. Hindi ba’t galing siya sa mahirap na pamilya? Noon, tumanggi si Mheilin na pag-usapan ang pamilyang nagpalaki sa kanya. Inakala ni Mrs. Jane na dahil ito sa sobrang kahirapan at kahihiyan na banggitin sila. Hanggang ngayon, nararamdaman pa rin niya na nagkukunwari lang si Mheilin. Ang mga taong iyon ang nagpalaki sa kanya ng maraming taon—paanong hindi siya makaramdam ng utang na loob? Dalawang taon na ang nakalipas, tinanong pa nila ito kung gusto nito ng pinansyal na suporta kapalit ng pagbubunyag kung sino ang kanyang adoptive family. Pero ngayon? Hayaan na dahil sa paraan ng pagpapalaki sa kanya, hindi kataka-taka na naging ganito ito. “Wala akong gusto,” malamig na sagot ni Mheilin.“Kung gayon, mag-i