Semua Bab สามชาติ สองภพ จบปรารถนา: Bab 131 - Bab 140

หุบเขามังกรฟ้าสูงตระหง่าน ทิวทัศน์รอบด้านเต็มไปด้วยแมกไม้เขียวขจี มีสายลมเย็นฉ่ำพัดผ่านหากเป็นมนุษย์ปุถุชนคนธรรมดามาเห็นคงชื่นชมกับสภาพแวดล้อมนี้ ทว่าเงาร่างดำขาวสองสายที่ยืนอยู่นั้นกลับไม่มีอารมณ์เช่นนั้น“เสี่ยวอู่ เราจะปล่อยให้องค์หญิงหลิงหลานสังหารยายหนูนั่นจริงๆ หรือ” เฮ่ยเสี่ยวฉางหันมาถามสหาย

จ้าวชวี่หรืออิ๋งอิ๋งพลันหัวเราะขื่น เพียงได้ยินคำพูดจากหลี่หลิงหลาน นางก็พอคาดเดาเรื่องราวทั้งหมดได้ ร่างกายที่อยู่ๆ ก็ย่ำแย่ลงโดยที่จวินเทียนเฮ่อยังไม่รู้สาเหตุนั้นจะเป็นฝีมือใครไปได้เล่าไอหยินของยมทูตอาจดีต่อวิญญาณหรือปีศาจ ทว่ากับมนุษย์อย่างนางนั้นไม่ต่างจากยาพิษของหลี่หลิงหลานเลยแม้แต่น้อย เช่น

“หากท่านไม่อยากเจอหน้าข้าแล้วจะลงมาทำไมเล่า”ใบหน้าเล็กพลันหลั่งน้ำตาแห่งความน้อยใจ เทพบรรพกาลยืนมองอาการร่ำไห้นั้นอย่างอับจนปัญญา พลางเอ่ยน้ำเสียงระอา “เจ้าจะร้องไห้ทำไม ข้ายังไม่ได้ทุบตีเจ้าเสียหน่อย”เขาหรือจะไม่อยากพบหน้านาง ต้นไม้โง่งมนี่ยังไม่ทันจะพูดให้ชัดเจน มือเล็กก็ผลักร่างตรงหน้าสุดแรง ร

ภายหลังปรากฏการณ์ผ่านด่านเคราะห์อันสะเทือนเลื่อนลั่น เทพซื่อมิ่งก็ปรากฏกายเบื้องหน้าจวินเทียนเฮ่อองค์เทพบรรพกาลที่เพิ่งพ้นจากฤทธิ์น้ำแกงยายเมิ่งหมาดๆ มีใบหน้าแข็งกระด้างอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน“คารวะตี้จวิน ขอยินดีที่ท่านผ่านด่านเคราะห์ครั้งนี้”ไม่พูดก็แล้วไป เพราะเมื่อกล่าวออกมา เทพซื่อมิ่งพลันสัง

อิ๋งอิ๋งขึ้นมาแดนสวรรค์เพื่อบำเพ็ญเป็นเซียนด้วยร่างกระบองเพชร แน่นอนว่าไม่ใช่เรื่องง่ายเลยแม้แต่น้อยห้าร้อยปีแรกที่นางเฝ้าเพียรบำเพ็ญ ผลที่ได้คือออกดอกสีชมพูมาหนึ่งดอก ผ่านไปอีกห้าร้อยปีความสามารถเพิ่มพูน คราวนี้ออกดอกได้พร้อมกันทีเดียวถึงสองมันน่าชื่นชมไหม…นางที่อยู่ในต้นไม้ได้แต่เอาศีรษะโขกลำต้