บททั้งหมดของ เสื่นเมี่ยวย้อนเวลาเปลี่ยนชะตา: บทที่ 131 - บทที่ 140

การเดินทางบนรถไฟชั้นหนึ่งนั้นสะดวกสบายกว่ารถไฟชั้นสามที่ครอบครัวหลี่เคยเดินทางมาหางโจวอย่างเทียบไม่ติด ที่นั่งนุ่มสบาย พื้นที่กว้างขวาง และมีอาหารบริการถึงที่ ทำให้การเดินทางไกลครั้งนี้ไม่น่าเบื่อหรือเหน็ดเหนื่อยจนเกินไปนัก หลี่เมี่ยวใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการอ่านหนังสือและวางแผนสิ่งต่าง ๆ

การพบกันอีกครั้งของเด็กทั้งสาม และการได้พบกับครอบครัวหม่าอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา รวมถึงครอบครัวของ หวงเกิงเป็นไปอย่างอบอุ่นและชื่นมื่น หม่าเทียนเฉิงและหลี่ซูเหวินดูจะมีสุขภาพแข็งแรงและมีความสุขมากขึ้นมากเมื่อได้อยู่ใกล้ชิดกับหลานชายและได้เห็นความสำเร็จของกิจการต่าง ๆ ที่หลานชายหลานสาวคอยใ

จู่ ๆ ก็มีกลุ่มนักศึกษาชายรุ่นราวคราวเดียวกันแต่ดูจะมีอายุมากกว่าหลี่เมี่ยวหลายปีราวสามสี่คนเดินตรงเข้ามาขวางทางพวกเขาไว้ด้วยท่าทางที่ดูจะไม่ค่อยเป็นมิตรนัก หนึ่งในนั้นซึ่งมีรูปร่างสูงใหญ่และมีแววตาฉายความโอ้อวด ก้าวออกมาข้างหน้าจ้องมองหลี่เมี่ยวด้วยสายตาที่ไม่เชื่อถือระคนดูแคลน "เธอสินะ

เขาหยุดเล็กน้อยมองไปยังผู้เข้าแข่งขันทั้งสองคน "และโจทย์ในวันนี้ก็คือ..." หม่าเจิ้งเหอประกาศเสียงดังฟังชัด "จงเขียนโปรแกรมเพื่อหาตัวประกอบเฉพาะ (Prime Factorization) ของจำนวนเต็มบวกที่ถูกป้อนเข้าไป!" สิ้นเสียงประกาศโจทย์ เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นจากในหอประชุม นี่ไม่ใช่โจทย์ที่ง่ายเ

สามปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว... ในระยะเวลาสามปีได้เปลี่ยนแปลงหลายสิ่งหลายอย่างให้ก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง กิจการบ้านหลี่ทั้งร้านชานมไข่มุกและร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้าที่มีบริการหลังการขายครบวงจรได้เติบโตและขยายสาขาไปทั่วทั้งหางโจวและเซี่ยงไฮ้จนกลายเป็นแบรนด์ที่แข็งแกร่งและเป็นที่ยอมรับในคุณภาพและบริกา