บททั้งหมดของ รัก(ลับ)มาเฟียร้าย (NC 18+): บทที่ 11 - บทที่ 20

แต่อีกไม่กี่วันหรอก รับรองว่านังคุณหมอคนสวยนี่ต้องได้นอนอยู่บนเตียงคนไข้ในสภาพใกล้ตายหรือไม่ก็ตายคาที่เกิดเหตุถือว่าปล่อยให้มันมีโอกาสได้มองดูโลกไปอีกสักสองสามวันก็แล้วกันหญิงสาวใช้เวลาเดินเล่นรอบอ่าว ดูการแสดงแสงไฟจากตึกต่าง ๆ มีผู้คนมากมายจากหลายประเทศหลายภาษาที่มักแวะมาดูแสงไฟที่อ่าววิคตอเรียคิดถึงพ่อกับแม่น้ำตาของเธอก็รื้น ท่านเคยพาเธอมาที่นี่หลายครั้งในตอนเด็ก น่าเสียดายที่เธอกลับใช้ชีวิตที่เมืองนอกหลายปีจนไม่มีโอกาสได้ใกล้ชิดท่านเลยธุรกิจของพ่อย่ำแย่ในตอนที่เธอกำลังเรียน ถ้าไม่ได้ม่านฟ้าและฟางเฉินดูแล เธอเองก็ไม่มั่นใจว่าจะได้เรียนจนจบหรือเปล่า หลังจากทำงานเธอก็เป็นเสาหลักให้ครอบครัวเงินที่ได้จากการทำงานส่งให้กับครอบครัวทั้งหมดเพราะตลอดสิบปีที่อยู่กับเขา ต้องยอมรับว่าเขาดูแลเธอดีทุกอย่าง ดีจนเธอคิดว่าเราจะต้องอยู่ด้วยกันตลอดไป เช้าวันใหม่ของการทำงานหลังจากได้นอนหลับสนิทสองคืนทำให้เธอปลอดโปร่งและลืมเรื่องอุบัติเหตุวันก่อนเสียสนิทใจ มันเกิดได้กับทุกคน เราแค่ต้องระวังตัวให้มากกว่าเดิม นั่นคือคำปลอบโยนที่เธอบอกกับตัวเอง ช่วงเช้าของวันทำงานเธอยังคงยุ่งเช่นเดียว

ฝ่ามือหนาตบเบา ๆ กลางหลังอย่างให้กำลังใจ อ้อมกอดเขายังคงอบอุ่นเสมอ ไม่ว่าเวลาใด ความเหนื่อยล้า ความกลัว ทำให้หญิงสาวผล็อยหลับบนตักแกร่งฟางเฉินถอนหายใจเบา ๆ ไม่คาดคิดว่าสิ่งที่เขาคิดจะเป็นจริง มีใครบางคนต้องการชีวิตเธอหลังจากเกิดเหตุเพียงไม่นานผู้ช่วยเขาก็ได้รับรายงานจากบอดีการ์ดที่ให้ติดตามเธอตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาล“นายครับ มันลงมืออีกแล้วครับ” เสียงรายงานจากเลขาคนสนิททำให้ฟางเฉินกำมือแน่นด้วยความโกรธ“แล้วเธอเป็นยังไงบ้าง”“ปลอดภัยครับนาย ตอนนี้กลับไปทำงานแล้วครับ” ภาพถ่ายของเดียร์น่าที่เดินกลับเข้าโรงพยาบาลทำให้เขาเบาใจไม่น้อยแต่ก็นั่นแหละ ไม่ใช่ทุกที่จะปลอดภัยสำหรับเธออีกต่อไปเขากำมือแน่นด้วยความโกรธ ยังดีที่ให้คนตามเธอในระยะประชิด ไม่อย่างนั้นเธอคง...ถ้าบอดีการ์ดเขาคว้าเธอไว้ไม่ทันถ้ารถคันนั้นพุ่งชนเธอเต็มแรงถ้าร่างเธอกระเด็นตกไปยังอีกเลนของถนนและมีรถคันอื่นวิ่งมาทับเธออีกทีและครั้งล่าสุดถ้าลูกน้องเขาไม่ดึงเธอหลบกระถางต้นไม้นั่น ไม่ใช่แค่หัวแตกแน่นอน ด้วยความสูงของตึกและน้ำหนักของกระถาง มันกะเล่นถึงตายนี่ไม่ใช่แค่การขู่ เห็นได้ชัดว่าคนร้ายต้องการให้เธอตายด้วยอุบัติเหตุ

บทที่ 9 ไม่ปลอดภัยมื้อเย็นในบ้านตระกูลหวังเสร็จสิ้นในเวลาเกือบสองทุ่ม เดียร์น่านิ่งเงียบอยู่บนรถตู้ในตำแหน่งเดิม“เดียร์วันนี้ค้างกับผม”“คุณจะบ้าเหรอ!” เธอแผดเสียงใส่เขา แค่ให้เธอมากินข้าวบ้านตระกูลหวังพร้อมกับเขา เธอก็อับอายราวกับเป็นเมียน้อยมากพอแล้ว นี่เขายังจะให้เธอไปนอนค้างกับเขาอีกอย่างนั้นหรือ“ห้องเธอไม่ปลอดภัย” เธอเบิกตากว้างเมื่อได้ยินสิ่งที่เขาเพิ่งบอกหญิงสาวกดเข้าแอปพลิเคชันของกล้องวงจรปิดที่ติดไว้ในห้องผู้ชายร่างสูงใหญ่คนหนึ่งแอบเข้าห้องเธอ มันเข้ามาทางระเบียง แต่เพราะไม่มีกล้องบริเวณนั้น เธอจึงไม่รู้ว่ามันเข้ามาที่คอนโดนี้ทางไหน และปีนมาทางระเบียงได้อย่างไรแพขนตาเรียวยาวของเธอกะพริบไล่หยาดน้ำตาที่เอ่อบนดวงตาคู่สวย“มันต้องการอะไร” เดียร์น่าปล่อยโฮออกมาอย่างคนอ่อนแอ เธอเป็นเพียงผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง ไม่เคยคิดร้ายกับใคร ทำไมถึงได้มีคนคิดร้ายกับเธอพวกมันเป็นใครและต้องการอะไรจากเธอ“มันยังไม่ออกจากห้องเธอ” ฟางเฉินพูดพร้อมดึงร่างบางที่สั่นสะท้านให้มานั่งบนตัก โอบกอดเดียร์น่าไว้ในอกแกร่งที่อบอุ่นเสมอ“ไม่ต้องกลัวนะเดียร์ ผมอยู่นี่แล้ว” ร่างบางสะอื้นอยู่ในอ้อมกอดนั้น แ

นัยน์ตาทั้งสองสานสบ ปากเขาครอบครองทั้งติ่งสวาทและร่องสาว เดียร์น่าเห็นทุกการกระทำนั่นยิ่งทำให้เธอเสียว แอ่นป้อนเขาทั้งยังร่อนเข้าหา เวลานี้เธอร้อนแรงอย่างที่ฟางเฉินชื่นชอบชายหนุ่มพลิกกายให้เธอนอนคว่ำ ดึงรั้งสะโพกงามให้แอ่นขึ้นพร้อมทั้งกดแผ่นหลังลง ในท่านี้สะโพกสาวกลายเป็นรูปหัวใจหรือลูกพีชสวยงามลำรักจ่อกับปากทางคับแคบ เขาสะบัดเอวเข้าสุดจนเกิดเสียงดัง ‘ตับ’ กดค้างและแช่ให้ความเสียวได้แผ่ซ่านจากกายเธอสู่กายเขา กลีบสาวปลิ้นตามแรงบดบี้ เขาขยับออกจนแทบสุดทางจากนั้นก็กดเข้าจนสุดทางเกิดเสียง ‘ตับ!’ อีกครั้ง“อา...เสียวหัว” เขาครางดัง กายสาวสั่นระริกเพราะโดนปลุกเร้าไม่หยุด น้ำตาแห่งความเสียวไหลเปียกหมอน ส่วนน้ำรักก็ไหลอาบเรียวขาด้านในฝ่ามือแข็งแกร่งจับเอวบางไว้แน่น จากนั้นเขาก็เร่งจังหวะเข้าออกรุนแรงหนักหน่วงพร้อมทั้งดึงร่างบางให้เด้งรับทุกจังหวะที่เขากระเด้าใส่“โอย...เสียว” เธอร้องคราง ไม่อาจจะห้ามเสียงและร่างกายที่เวลานี้สั่นไหว ขนทั่วกายลุกชัน เดียร์น่าเสียววูบทั่วทั้งสรรพางค์กาย“เดียร์...เฮียคิดถึงเธอ” เขากอดร่างบางไว้กับอกในขณะที่เอวสอบยังคงกระแทกเข้าหาร่างบางไม่หยุด เขาไม่เคยเรียก

‘หัวใจ ไต’ มันคืออะไรกัน คุณหมอสาวทวนสิ่งที่ได้ยินอยู่ในใจ เธอพยายามทำตัวให้นิ่งที่สุด กลัวว่าคนทั้งสองจะรู้ว่าเธออยู่ตรงนี้ ความรู้สึกส่วนลึกบอกว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องปกติ แต่ว่ามันคือเรื่องอะไรกันเสียงรถคันหนึ่งเคลื่อนออกไปเธอชะโงกหน้าขึ้นมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ทันเห็นหลังผู้ชายคนหนึ่งที่สวมชุดเจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลเจ้าหน้าที่โรงพยาบาล?โรงพยาบาลนี้เป็นของฟางกรุ๊ป ใบหน้าของผู้ชายที่เธอรักก็ลอยขึ้นมาอย่างเด่นชัดตริ่ง!“อุ้ย!” เสียงข้อความเข้าทำให้เธอตกใจ มือยังสั่นกับเรื่องที่ได้ยิน Kalvin_Fang : เดี๋ยวให้คนไปรับเขาไม่ถามว่าเธออยู่ที่ไหน บอกเพียงว่าเดี๋ยวให้คนมารับแสดงว่ารู้ตำแหน่งของเธอเป็นอย่างดีระหว่างรอคนของฟางเฉิน เธอเหลือบมองแสงสีแดงของกล้องหน้ารถ...ใช่รถคันนี้มีกล้องทั้งด้านหน้า ด้านหลังและด้านข้างของรถ เธอตั้งให้บันทึกข้อมูลแม้กระทั่งเวลาจอดอยู่กับที่ เธอกดและดึงเอสดีการ์ดออกจากตัวกล้อง ถึงจะมีการบันทึกข้อมูลในแอปพลิเคชันแล้วแต่ เพื่อความแน่ใจเดียร์น่าต้องตรวจสอบวิดีโอในคอมพิวเตอร์อีกครั้ง“คุณเดียร์น่าครับ” เสียงเคาะกระจกเบา ๆ อย่างระมัดระวัง“ค่ะ” เป็นผู้ช่วยคนสน