Semua Bab หวงรักในเงาแค้น: Bab 91 - Bab 100

สายตาคมกริบดุจกรรไกรของราเชนทร์ จ้องไปที่สีหน้าของสิงห์เฒ่า ที่กำลังมองดูข้อผิดพลาดที่ถูกแก้กลับมา“งบการเงินที่แก้และส่งผิดไปสี่ครั้ง เอกสารด้านโครงสร้างแก้ไขเกินห้าครั้งก็ยังไม่ลงตัว ล่าสุดผมแนะนำให้คุณรินรดาตรวจสอบดู การออกแบบที่ห่วยแตกของคุณ เรื่องนี้คุณเป็นคนดูแลโดยตรง ลองดูสิว่ามีเหตุผลอะไร ที่เอตัน กรุ๊ปของผม จะต้องเลือกผลงานคุณภาพต่ำกว่าบริษัทที่เปิดใหม่มาทำโครงการนี้”รินรดาหันมามองหน้าเขาทันที เธอมั่นใจมากว่า แบบที่เธอตั้งใจเขียนส่งให้เขา ไร้ข้อผิดพลาด และน่าจะเป็นอย่างเดียวที่สามารถกู้หน้าบริษัทได้ แต่เมื่อเธอหยิบแฟ้มแบบขึ้นมาดู ก็ต้องตกใจเมื่อเห็นทั้งข้อผิดพลาด และคำแนะนำเกินกว่าสองหน้ากระดาษ ที่เขียนกำกับเอาไว้“นี่มัน….”“พวกคุณคงเห็นแล้วว่า มันเกิดอะไรขึ้นกับงานที่ทำออกมาต่ำกว่ามาตรฐานแบบนี้ ผมในนามนักลงทุน คงไม่สามารถปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปได้ โดยไม่มีคนรับผิดชอบ คุณฉัตรพงศ์ทราบดีใช่มั้ยว่า จะต้องแก้ไขยังไง”“ระ เรื่องนี้ผมสามารถจัดการได้ ขอเวลา....”“สี่เดือนแล้ว! ถ้าคุณจัดการได้ ก็คงไม่ปล่อยให้มันออกมาแบบนี้ คุณรู้ตัวดีว่า กำลังทำอะไร ผมขอเตือนคุณเอาไว้นะฉัตรพงศ์ ผมไ

รินรดามองหน้าพ่อของเธอ และหรี่ตาลงเล็กน้อย สิ่งที่พ่อพูดออกมา แม้เธอจะเดาไม่ได้ แต่รู้ว่าคงไม่ใช่เรื่องดี“พ่อคะตอนนี้เขาจ้องพ่ออยู่ จะทำอะไรก็ควรระมัดระวังเอาไว้ก่อน รอให้เรื่องทุกอย่างเงียบ แล้วค่อยคิดดีกว่ามั้ย”“รองั้นเหรอ แกจะรอให้ไอ้เวรนั่น! ช่างเถอะ แกไม่ต้องรู้หรอก”รินรดาได้แต่ย่นคิ้วด้วยความสงสัย แต่ก็ฉลาดพอที่ไม่หลุดปากถามออกไป “ที่จริงถ้าอยากจะกู้หน้าให้บริษัท เรื่องนี้ก็จัดการไม่ยากนักหรอกค่ะ ปล่อยให้เป็นหน้าที่หนูเอง”ฉัตรพงศ์หันมามองหน้าลูกสาว ที่ทำสีหน้ามั่นใจ เขาเองก็รู้ว่าความสามารถของรดา มีมากกว่านิศาชลที่ไม่ได้เรื่องมาก “จริงเหรอ! แกมีวิธีอะไร บอกพ่อได้มั้ย”“เรายังมีอีกสองโครงการในมือ ก็น่าจะใช้ให้เป็นประโยชน์มากที่สุด แต่ว่าตอนนี้เราไม่ควรไปยุ่งกับคนของเขา ถ้าพ่ออยากได้เงินสามสิบล้านนั่นคืนมา พ่อต้องเชื่อหนู”ฉัตรพงศ์ยิ้มออกมาทันที เมื่อลูกสาวคนเล็กพูดเรื่องแผนที่จะเอาเงินคืน เขาเป็นนักธุรกิจที่เห็นแก่ตัว เลือดเย็น มือของเขาเปื้อนเลือดของเพื่อนร่วมอาชีพมาไม่น้อย เรื่องนี้ภรรยาของเขารู้ดีกว่าใคร “เยี่ยมมากเลยรดา พ่อคิดไว้แล้วว่าแกต้องช่วยพ่อได้ ขอแค่แกได้หมั้นแ

“อะไรนะคะ แต่ว่า…อื้อ อย่าเลียสิ เสียว อึ๊ยย…ลิ้นคุณนี่มัน อาา…”ราเชนทร์ดึงแท่งร้อน ที่เปียกชุ่มด้วยน้ำรักของเขาและเธอออกมาเพื่อพัก ก่อนจะก้มลงโลมเลียยอดอกที่เขาคิดถึง สลับกับบีบเคล้นเล่นเบา ๆ ก่อนจะจับเธอหันหลัง และเริ่มบทรักครั้งใหม่อีกรอบ“อู้วว…สะ เสียวมาก ลึกมาก อาาา แฮก แฮก…ราล์ฟ จะ จูบ….”เธอเรียกหาจูบที่เร่าร้อนของเขา ราเชนทร์ดึงตัวเธอเอนมาในท่าหันหลัง มือของเขารวบหน้าอกของเธอกอดแน่น และจูบเธอพร้อมกับกระแทกเข้าไปจนสุด ลิ้นของทั้งสองโรมรันพันกันจนแยกไม่ออก “แฮก แฮก…เสียว อึ้ยยย ราล์ฟคะ อ๊าา!!”เขายกบั้นท้ายเธอขึ้นมาจนลอย เพื่อจะได้จับกระแทกได้ตามที่ต้องการ ไอริสอ้าปากระบายความเสียว ลิ้นของเธอพาดไปมาเพื่อระบายความใคร่ออกมา เมื่อถูกเขาซอยย้ำ ๆ อย่างรุนแรง ทั้งเสียว ตื่นเต้น และแปลกใหม่สำหรับเธอ จนยอมให้เขาจับสลับไปมาจนเธอไม่รู้เลยว่า ตัวเองหลับไปตั้งแต่ตอนไหน และตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ในห้องนอนเล็กในห้องทำงานของเขา เธอเดินออกมา และได้ยินเสียงของราเชนทร์ คุยกับเรวินในห้อง “คืนนี้ฉันจะต้องไปงานเลี้ยงสำคัญกับรดา เธอพึ่งจะโทรมาบอก ไอริสนอนอยู่ข้างใน ไม่ต้องรีบไปปลุกเธอ ถ้าตื่นเมื่อไหร

ไอริสพยายามนิ่งและตอบกลับไป โดยไม่ให้หลุดพิรุธออกมา เธอเดินไปที่โต๊ะของตัวเอง ก่อนจะตอบเขากลับไป“คุณกลับมานานแล้วเหรอคะ ฉันได้ยินว่าคุณออกไปข้างนอก ไม่คิดว่าจะกลับมาแล้ว ก็เลยตกใจน่ะ”“แค่นั้นจริงเหรอ ไม่มีอะไรแน่นะ”ราเชนทร์ถามย้ำอีกครั้ง ไอริสเดินมาเปิดคอมพิวเตอร์ และถอนหายใจออกมา“เฮ้อ… มีค่ะ ฉันหลอกนาวิน แล้วก็แอบออกไปข้างนอก เพื่อไปพบกับเพื่อนมา เธอชื่อริย่าเป็นเพื่อนสนิทของฉันสมัยเรียน ถ้าตอบแบบนี้คุณจะพอใจใช่มั้ยคะ”ไอริสตัดสินใจพูดหยั่งเชิงเขา ราเชนทร์ลุกขึ้นจากโต๊ะและเดินมาหาเธอทันที ก่อนจะก้มลงมาสบตาเธอ“นี่คุณกำลังยั่วโมโหผมอยู่เหรอไอริส อยากจะโดนอีกใช่มั้ย ผมกำลังหงุดหงิดเพราะอากาศข้างนอกร้อนมาก กลับเข้ามาคิดว่าจะมาทานข้าวกับคุณ แต่ใครจะไปคิดว่าคุณแอบย่องออกไปกินข้าวกับสาว ๆ ในทีมกันล่ะ คุณนี่มันร้ายจริง ๆ แม้แต่โทรถามผมสักคำก็ไม่มี”ไอริสตกใจเมื่อเห็นว่าราเชนทร์ไม่ได้สงสัยเธอ“นี่คุณ… เชื่อใจฉันเหรอ"“แล้วทำไมถึงจะไม่เชื่อล่ะ ต่อให้คุณทำเรื่องอย่างที่พูดจริง ๆ การที่ได้เจอเพื่อนสนิท ที่เคยทำงานร่วมกันมาก่อน แล้วทำไมผมต้องโกรธด้วยล่ะ”“ฉัน… คุณหมายความว่า ฉันสามารถนัดเจอก

ไอริสแทบจะหมดแรง แฟ้มที่ถือเอาไว้ในมือเกือบหล่นลงกับพื้น เมื่อรินรดาที่ถอดเสื้อสูทนอก เดินเข้ามารับแฟ้มจากเธอ ราเชนทร์รีบเดินเข้ามาหาเธอทันที“ไอริสทำไมคุณถึงมาที่นี่”สีหน้าตกใจสุดขีดของเขา เป็นข้อยืนยันได้ว่า ตลอดเวลาที่เขาไม่ได้กลับบ้าน ราเชนทร์อยู่ที่นี่ และอาจจะไม่ได้อยู่คนเดียวด้วย เมื่อไอริสเห็นว่ารินรดาเอง ก็เหมือนจะอยู่กับเขาตลอดเวลา เธอพยายามควบคุมสติเพื่อให้เสียงที่พูดออกมาไม่สั่น“ฉัน… เอาแฟ้มที่คุณสั่งมาให้แทนคุณวรวิทย์ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวก่อน”“เดี๋ยวก่อนสิไอริส!”“ราล์ฟคะ เราต้องรีบไปนะ”ไอริสนิ่งอึ้งไปทันที ตอนนี้รินรดาเองก็เรียกราเชนทร์ว่า “ราล์ฟ” อย่างที่เธอเรียก ขาของเธอแทบจะก้าวไม่ออก เมื่อราเชนทร์จับมือเธอเอาไว้“ปล่อย”“ฟังผมก่อนสิไอริส”“บอกให้ปล่อย!”“ไอริส!”เพี๊ยะ!ฝ่ามือของเธอฟาดไปที่ใบหน้าของราเชนทร์อย่างแรง จนเขาหน้าหันและเซถอยไป “ราล์ฟคะ! เป็นอะไรหรือเปล่า นี่คุณจะทำเกินไปแล้วนะไอริส”“ฉันบอกแล้วว่าให้ปล่อย ในเมื่อไม่ปล่อย ฉันก็แค่ป้องกันตัว”“ไอริส ผมบอกว่า…”“พอได้แล้วค่ะ ฉันหมดธุระที่นี่แล้ว ขอตัวก่อน”“ไอริส!”“ราล์ฟคะ! ตอนนี้เรามีเรื่องที่ต้อง