Semua Bab หวงรักในเงาแค้น: Bab 111 - Bab 120

นาวินถึงกับกำหมัดแน่น และก้มหน้าลงทันทีเมื่อเจอคำถามที่เขาตอบไม่ได้ ในสายตาของริย่า นาวินโกหกไม่เก่งเอาเสียเลย“ยังจะมาปฏิเสธอีก ว่าไม่ได้ชอบเธอ”“เขารู้มานานแล้ว”“อะไรนะ! รู้อยู่แล้วเหรอ แล้วคุณยังรอดมาได้เนี่ยนะ”“ผม…. ไม่กล้าคิดกับเธอแบบนั้น ผมมองเธอเป็นเหมือนพี่สะใภ้มานานแล้ว”ริย่าขมวดคิ้ว ยิ่งมองก็ยิ่งไม่เข้าใจในความรู้สึกนี้แต่ก็พอเข้าใจ นาวินก็ไม่ได้ต่างกับพี่ชายของเธอ ซึ่งอาจจะแยกแยะไม่ออก ระหว่างความชอบกับความรัก ซึ่งเธอพึ่งสังเกตเห็นตอนที่พี่ชายของเธอ พบกับว่าที่คู่หมั้นของราเชนทร์ ถึงได้เข้าใจนาวิน ต่างกันก็ตรงที่ดูเหมือนว่านาวิน จะไม่มีผู้หญิงคนอื่นเลยนอกจากไอริส“ฉันไม่เข้าใจพวกคุณเลยจริง ๆ แต่เอาเถอะ เข้ามานั่งก่อนสิ คุณเองก็ช่วยงานมาทั้งวันแล้วนี่”“คุณไอริสพักอยู่ที่ไหน ผมจะได้ตามไปดูแล”"ฉันไม่มีทางบอกนายหรอก อย่าคิดว่าแค่คุยนิดหน่อยแล้วฉันจะยอมบอกความลับ นายมาร่วมงานได้ มาช่วยงานได้ฉันไม่ว่า แต่อย่าถามอะไรนอกจากนี้ เพราะฉันเองก็ต้องรับรองความปลอดภัยให้เพื่อนของฉันเหมือนกัน หวังว่านายจะเข้าใจ"นาวินหลุบตาลง สายตาละห้อยของเขา ทำให้เธอนึกถึงสุนัขตัวโตที่เจ้าของบอกว่าอ

นาวินหันมามองหน้ามารุตทันที“นี่คุณไว้ใจผมเหรอครับ ไม่กลัวว่าผมจะ…”“ฉันจะกลัวไปทำไม อย่าคิดว่าฉันจะน้อยหน้าบอสของนายสิ CCO ก็ไม่ใช่บริษัทเล็ก ๆ แต่ที่ฉันไว้ใจนาย เพราะสิ่งที่นายพูดและแสดงออกเมื่อกี้ต่างหาก ในเมื่อนายพร้อมที่จะปกป้องไอริส อย่างน้อยก็มาช่วยกันเถอะ”นาวินหันมายิ้มให้กับมารุต ครั้งนี้ถือว่าเขาตัดสินใจไม่ผิด แม้ว่าจะไม่อาจคิดไปได้มากกว่านี้ แต่อย่างน้อยเขาก็ยังอยู่ข้าง ๆ ไอริส และได้ปกป้องเธอ อย่างที่ใจเขาต้องการ“คือ…”“เอาเถอะน่า พี่ชายฉันไม่ได้ใจดีแบบนี้บ่อย ๆ หรอกนะ ยังไงก็ดีกว่ามานอนเฝ้าศาลาวัดใช่มั้ยล่ะ”“อะไรนะ นอนเฝ้าศาลาเหรอ หมายความว่ายังไง”"เอ่อ…"นาวินรู้สึกอายขึ้นมาทันที เมื่อริย่าพูดเรื่องนี้ขึ้นมา ทำเอาไอริสและมารุตตกใจมาก แต่คนที่พูดต่อก็ยังเป็นริย่า“จะอะไรซะอีกล่ะไอริส เมื่อกี้ฉันเอาน้ำไปให้เขา แล้วถามเขาว่าจะทำยังไงต่อ เขาบอกว่าถ้าแกไม่อยากให้เขาตามไป เขาก็จะนอนเฝ้าศาลา อยู่เป็นเพื่อนคุณลุงที่นี่น่ะสิ”“คุณ! พอได้แล้วครับ ผมก็แค่…”“อย่าบอกนะว่าคุณพูดเล่นน่ะ ฉันมองออกว่าคุณไม่ใช่คนที่จะมาพูดเล่นแบบนั้น เขาคิดจะทำจริง ๆ นะพี่มารุต”มารุตยิ้มออกมาและหันไ

ไอริสเดินขึ้นรถ แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มจากนั้น เพราะเธอเห็นสีหน้าของเพื่อนสนิทที่นั่งรออยู่ในรถก็เริ่มแปลกใจ เพราะหน้าของริย่าแดงพอ ๆ กับนาวิน ที่กำลังขึ้นมาขับรถ เธอจึงแค่กระซิบถามริย่า“เป็นอะไรไป ไม่สบายเหรอ”“ไม่ใช่ ไม่มีอะไรก็แค่อากาศมันร้อนน่ะ"“แปลกจังเลยนะ นี่นาวิน นายคงไม่ได้พึ่งไปพาริย่าวิ่งมาหรอกนะ บ่นร้อนเหมือนกันเลย พี่เร่งแอร์ให้ก็แล้วกัน”“ไม่เป็นไรพี่รุต รีบไปเถอะน่าอย่าถามมาก”ไอริสเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกตินี้มากขึ้น เมื่อรีิย่าเอาแต่ก้มหน้า ไม่มองไปที่ไหนเลย ส่วนนาวินที่ขับรถอยู่ ก็คอยมองผ่านกระจกเพื่อมองเพื่อนสนิทของเธอ ไอริสเริ่มมั่นใจแล้วว่าเมื่อคืนนี้ ตอนที่ริย่าเอาชุดไปให้นาวิน คงต้องมีอะไรเกิดขึ้น โดยที่เธอไม่รู้เป็นแน่ศาลาสวดอภิธรรมเมื่อขับรถมาถึงศาลา ไอริสก็เข้าไปจัดการดูแลสิ่งของที่ต้องการใช้ และคุยกับเจ้าหน้าที่ของวัด หลังจากนั้นมารุตก็ขอตัวกลับไปทำงาน เธออยู่ที่นั่นจนถึงช่วงเย็น ไอริสก็ต้องแปลกใจ เมื่อเห็นราเชนทร์กับเรวิน เดินเข้ามาที่ศาลาเป็นแขกคนแรกในวันนี้ ริย่ารีบหันมาสะกิดเธอทันที แต่เธอก็แสร้งยืนเฉย ไม่สนใจเขาแม้แต่น้อย“ไอริส คุณราเชนทร์มาอีกแล้ว

แม้แต่นาวินก็พูดอะไรไม่ได้ เมื่อราเชนทร์ลุกขึ้นยืน และดึงตัวไอริสขึ้นมา เธอค่อย ๆ ปัดมือเขาออก และไม่พูดอะไรกับเขาแม้แต่คำเดียว เมื่อไอริสเดินไปรับผ้าไตรที่วางอยู่ ราเชนทร์ก็เดินไปช่วยถือพาน เพื่อให้เธอมอบให้คนที่มาร่วมงาน นำไปถวายพระ“เห็นมั้ยล่ะผมบอกแล้วว่า ผมทำได้”ไอริสไม่พูดอะไร และมอบผ้าไตรจนจบ และเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ตัวเดิม ส่วนราเชนทร์ก็ได้แต่เดินตามเธอกลับมานั่งข้าง ๆ เช่นเดิม“จะไม่คุยอะไรกับผมเลยสักคำจริง ๆ เหรอไอริส”เธอนั่งนิ่งเหมือนก้อนหิน และรับที่กรวดน้ำมา เมื่อเจ้าหน้าที่นำมาวางให้ราเชนทร์ เขาก็รีบปฏิเสธทันที“ไม่เป็นไรครับ เราสองคนกรวดด้วยกันได้ ขอบคุณ”แม้ว่าไอริสจะไม่พูดอะไร แต่หน้าเธอเริ่มแดงจัด และเริ่มเม้มปาก เมื่อพระเริ่มสวด เธอก็รีบยกน้ำมากรวด แต่เขากลับดึงมาถือเอง“ผมทำเอง คุณจับมือผมไว้ดีกว่า ตอนนี้สภาพร่างกายของคุณ ดูไม่ค่อยมีแรงเท่าไหร่เลย”ราเชนทร์เหมือนพูดอยู่คนเดียว ตอนนี้ริย่าและมารุตกับนาวิน และคนอื่น ๆ ที่เหลือเริ่มลุ้นว่า ไอริสจะหมดความอดทนแล้ววีนแตกใส่ราเชนทร์เมื่อไหร่“ไอริสคงจะไม่เอาน้ำที่กรวด สาดใส่หน้าเขาหรอกนะ”“คุณไอริสรู้กาลเทศะดี เธอไม่

“ไอริส! เร็วเข้าเรวิน”ทั้งสองคนรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำหญิง เมื่อวิ่งเข้าไปก็เห็นผู้หญิงเป็นลมอยู่ข้างในนั้น พร้อมกับมีคนอีกสองคนวิ่งตามเข้ามา“ข้าวตู! ขอทางหน่อยครับ นั่นแฟนผมเอง เธอเป็นยังไงบ้าง!”“ชิน…. เราหน้ามืดน่ะ ไม่เป็นไร พยุงเราขึ้นหน่อยสิ”“ค่อย ๆ ลุกขึ้นนะ”“เอายาดมนี่ไปด้วยค่ะ ดมไประหว่างทางไปโรงพยาบาลนะคะ”“ขอบคุณครับ”ราเชนทร์รู้สึกใจหาย แต่ก็พลันโล่งใจทันที เมื่อคนที่เป็นลมอยู่ในห้องน้ำไม่ใช่ไอริส และเธอยังเป็นคนยื่นยาดมให้กับผู้หญิงที่เป็นลมอีกด้วย“คุณรีบพาเธอออกไปก่อน ในห้องน้ำอากาศไม่ค่อยถ่ายเท”“ครับ ๆ รบกวนหลีกทางหน่อยครับ ขอบคุณมากครับ”ราเชนทร์กับเรวิน รีบหลีกทางให้ทันที “เรวินนายไปช่วยเขาหน่อย”“ครับบอส”เรวินรีบวิ่งไปช่วยผู้ชายคนนั้นเปิดประตูรถ เพื่อพาแฟนสาวของเขาขึ้นรถไป ไอริสเดินออกมาจากห้องน้ำ และยืนอยู่ข้าง ๆ ราเชนทร์ เรวินวิ่งกลับมาหาทั้งคู่ทันที “เรียบร้อยแล้วครับบอส”“อืม ดีแล้ว ไอริส! คุณเป็นอะไรหรือเปล่า คุณเองก็เข้าไปนานมาก ไม่สบายเหรอ ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง”ราเชนทร์นึกขึ้นมาได้ ก็รีบหันมาจับตัวไอริสแล้วสำรวจทันที เขาเอาหลังมืออังหน้าผากเธอ โดยที่ไอ