Semua Bab หวงรักในเงาแค้น: Bab 51 - Bab 60

“แน่ใจค่ะ เพราะว่าถ้าหากเขาโกหก ครั้งนี้ก็จะไม่มีเงินไปประกันตัวออกมาเพื่อสู้คดี ฉันยื่นเงื่อนไขให้วัลลภเอาไว้ ถ้าเขากล้ามอบหลักฐานที่ฉัตรพงศ์ หลอกให้พ่อของฉันเซ็น จนทำให้กลายเป็นแพะรับบาป แล้วก็หอบเงินหนีไปเปิด ฟินิกซ์ เฮ้าส์เพื่อฟอกตัวเองให้ขาวสะอาดล่ะก็ ฉันจะส่งลูกเมียของเขาไปต่างประเทศ และให้คนประกันตัวเขาออกมา”“แต่ว่าถึงเขาจะถูกประกันตัวออกมา รอดจากคุกครั้งนี้ได้ แล้วราเชนทร์ล่ะไอริส เขาจะปล่อยคนที่ทรยศเขาไปได้เหรอ”มารุตถามขึ้นทันที หลังจากที่ไอริสพูดจบ สายตาของเธอในตอนนี้ เย็นชาและเลือดเย็น พอ ๆ กับผู้ชายอย่างราเชนทร์ “ฉันถึงต้องรีบจัดการเรื่องนี้ ก่อนที่ราเชนทร์ หรือไอ้สารเลวฉัตรพงศ์ จะรีบปิดปากวัลลภ ฉันจต้องประะกันตัวเขา พื่อเก็บเอาไว้เป็นพยานยังไงล่ะคะ”“ถ้าอย่างนั้น… แกจะไปเอาเอกสารนั่นตอนไหน”“ตอนนี้เลย ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี เพราะวัลลภบอกฉันมาว่า ฉัตรพงศ์เองก็ไม่เคยประมาทเหมือนกัน เรื่องนี้ฉันเลยต้องขอให้พี่รุตช่วย”มารุตรู้ดีว่าต้องทำอะไร เขาพยักหน้ารับทันที หลังจากฟังเรื่องทุกอย่างจบลง “ถ้าอย่างนั้นเราก็รีบไปกันเถอะ”บริษัทจิโนว่ามารุตและไอริส ขับรถมาที่บริษัทของวัล

เรวินถึงกับแทบไม่เชื่อสิ่งที่พึ่งจะได้ยิน จนต้องอุทานออกมาทันที“หา! … เอ่อ รับทราบครับบอส”“นายตกใจอะไร”“เอ่อ… เปล่าครับ แต่ว่าตามปกติแล้ว บอสไม่ชอบไปงานพวกนี้ ไม่ใช่เหรอครับ บอสบอกว่างานของพวกผู้หญิงไฮโซอวดรวย มันน่าเบื่อนี่ครับ”ราเชนทร์มองหน้าเขา และถอนหายใจออกมา เมื่อถูกบอร์ดี้การ์ดคนสนิทที่รู้ใจ มองออกว่าเขาอยากไปเพราะอะไร แต่ก็ยังพยายามกลบเกลื่อน โดยให้เหตุผลอื่นว่า“นายจะแปลกใจทำไม อย่าลืมสิว่า ฉันพึ่งจะประกาศงานหมั้นไป ก็ต้องหาของหมั้นเอาไว้เป็นสินสอดไม่ใช่เหรอ แล้วงานประมูลเครื่องเพชรนี่ ไม่เหมาะตรงไหนกันล่ะ”“สินสอดงั้นเหรอครับ เอ่อ… ครับ เหมาะก็เหมาะครับ”“โทรไปบอกฉัตรพงศ์ ให้ลูกสาวของเขาเตรียมตัว ออกงานกับฉันในคืนนี้ด้วย”“หมายถึงคุณนิศาชลเหรอครับ”ราเชนทร์หันมามองหน้าเรวินและขมวดคิ้วทันที“ก็ใช่น่ะสิ หรือจะให้พาลูกสาวนายไปล่ะ”“ไม่ใช่แบบนั้นครับบอส ลูกผมแค่ห้าขวบเอง”“ก็รีบไปจัดการสิ มัวรออะไรอยู่อีกล่ะ”“ครับบอส ไปเดี่ยวนี้เลยครับ”เนวินรู้ดีว่า ราเชนทร์ไม่ได้อยากจะหาสินสอด ตามที่ปากของเขาพูดออกมา แต่เพราะเขาเป็นพวกปากแข็ง จึงบอกไปแบบนั้นเอง ที่จริงแล้วเรวินรู้ดีว่า รา

นิศาชลหันมายิ้มให้เขาด้วยความดีใจ และตื่นเต้นจนแทบจะเก็บอาการไม่อยู่ เมื่อราเชนทร์มอบเครื่องเพชรราคาเจ็ดแสนบาท ให้เธอบนเวที ไอริสพยายามยิ้มออกมา พร้อมกับปรบมือไปกับผู้คนในห้องประมูล ราเชนท์เหลือบมองเธอด้วยปลายหางตา และแสยะยิ้มออกมาเล็กน้อย “ยินดีกับคุณราเชนทร์ด้วยนะครับ ขอบคุณสำหรับการประมูลเครื่องเพชรชุดแรก เชิญทั้งสองท่านได้เลยครับ”ราเชนทร์หันมามองไอริส ก่อนที่จะจับมือนิศาชลเดินลงจากเวทีไป ไอริสพยายามควบคุมสติไม่ให้มือของเธอสั่น และพยายามพูดด้วยน้ำเสียงปกติ โดยมีพิธีกรชายช่วยอยู่ข้าง ๆ“คุณไหวมั้ยครับไอริส”“ไหวค่ะพี่ธีร์ ไม่ต้องเป็นห่วง ทำงานกันต่อเถอะค่ะ”ธีรภัทรรีบตัดเข้าเครื่องเพชรชุดต่อไป เพื่อให้ไอริสมีโอกาสได้พักหายใจ เขาถูกมารุตสั่งมาว่า ให้ดูแลไอริสและควบคุมสถานการณ์ ไม่คิดว่าแค่ชุดแรก ราเชนทร์ก็สร้างความปั่นป่วนให้เธอได้ขนาดนี้“เอาล่ะครับ มาต่อกันที่เครื่องเพชรชุดต่อไปเลยดีกว่า ชุดนี้คิดว่าผู้ที่หลงไหลในเครื่องประดับเพชรกับไพลิน ต้องไม่พลาด”ที่นั่งประมูลนิศาชลยิ้มแก้มปริ เมื่อราเชนทร์พาเธอออกไปเพื่อรับเครื่องเพชรชุดแรก ซึ่งถือเป็นเซตเปิดงานประมูล“ขอบคุณนะคะพี่ราเชนทร

เกิดเสียงฮือฮาขึ้น เมื่อเครื่องเพชรราคาสูง เปิดราคาเริ่มต้น บางคนเริ่มถอดใจ บางคนเริ่มหันไปกระซิบกัน และเริ่มเสนอราคา“สองล้านสองแสน”“สามล้าน”“สามล้านห้าแสน”"สามล้านเจ็ดแสน"“ห้าล้าน!”“ว้าว… ยอดไปเลย”เสียงของคนทั้งงาน หันมามองต้นเสียงที่ชูเลขแปดขึ้นมาอีกครั้ง ราเชนทร์ทำให้ทั้งฮอล์เงียบลงไป เพราะราคาประมูลที่สูงลิ่ว“ห้าล้านแล้วครับผม! มีใครให้มากกว่านี้มั้ยครับ”“ห้าล้านห้าแสน!”มารุตเป็นคนที่ประมูลสู้กับราเชนทร์ แสงไฟส่องไปที่เขาทันที ราเชนทร์หันไปมอง และเมื่อหันกลับมาเห็นสีหน้าดีใจของไอริส เขาก็เริ่มโมโหขึ้นมาทันที“ให้ตายเถอะ ราคาพุ่งไปที่ห้าล้านห้าแล้ว คนอื่น ๆ ว่ายังไงครับ มีใครจะให้มากกว่านี้อีกมั้ย”“เจ็ดล้าน!”“ว้าว… เครื่องเพชรชุดเดียว เจ็ดล้านเลยเหรอ”ทุกคนเริ่มหันมามองราเชนทร์ และส่วนหนึ่งก็เริ่มลุ้นให้มารุตสู้ต่อ ตอนนี้ไม่มีใครสนใจประมูลแข่งกับทั้งสองคนแล้ว “ผมให้แปดล้าน”มารุตสู้ไม่ถอย ราเชนทร์ไม่ได้สนใจเขา เพราะตอนนี้สายตาของราเชนทร์ หันไปมองที่ไอริส ที่ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ นั่นทำให้เขาตัดสินใจไม่ถอยให้กับมารุต“ว้าว… ให้ตายเถอะไอริส คุณเคยเห็นราคาประมูลที่สูงมากข

ราเชนทร์รีบเดินไปที่บันได เมื่อเห็นไอริสตกบันไดลงไป จนหน้าผากเธอมีแผลเลือดออก รองเท้าของเธอหลุดออกไปข้างหนึ่ง และกระโปรงเหมือนจะขาด เมื่อเขากำลังจะเดินลงไป มารุตกับริย่า ก็รีบวิ่งมาดูอาการเธอทันที มือที่เอื้อมออกไป ก็ชะงักและดึงกลับมาทันที“ไอริส! เกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ ๆ ถึงตกลงมาได้ล่ะ”“ฉัน…ฉัน”ไอริสหันกลับไป มองสายตาที่นิ่งเรียบ เย็นชาและไร้เยื่อใยของราเชนทร์ ซึ่งยืนมองเธออยู่ด้านบน ข้างกายเขามีผู้หญิงคนหนึ่ง เดินมากอดแขนด้วยความตกใจ“เกิดอะไรขึ้นคะพี่ราเชนทร์ ตายจริง! มีคนตกบันไดจริง ๆ เหรอเนี่ย”แววตาเรียบเย็นของเขา ทำหัวใจของไอริส แทบจะแตกสลาย เธอคาดหวังลึก ๆ ว่า เขาจะรู้สึกเป็นห่วงเธอบ้าง แต่นอกจากจะไม่เป็นแบบนั้นแล้ว คำพูดของเขายังทำให้เธอเจ็บ มากกว่าแผลที่หน้าผาก ซึ่งเริ่มมีเลือดไหลออกมาเสียอีก“คุณคงไม่ได้มองเครื่องเพชรมากเกินไป จนตาลายแล้วตกลงมาใช่มั้ย วันหลังก็ระวังหน่อยสิ… คุณพิธีกร”ไอริสใช้มือกุมแผลที่หน้าผากของตัวเองเอาไว้ และมองไปที่เขาด้วยสายตาเจ็บปวด น้ำในตาเริ่มรื้นออกมา แต่ก็พยายามกลืนความเจ็บปวดนั้นลงไปให้เร็วที่สุด เธอจะต้องไม่แสดงความอ่อนแอให้คนอย่างเขาเห็นเป็น