All Chapters of ข้ามเวลามาสู้ชีวิต: Chapter 21 - Chapter 30

เช้านี้หลังทานอาหารเช้าเสร็จมู่หลินเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานให้ท่านพ่อท่านแม่และพี่ชายทั้งสองฟัง นางคิดว่าจวนท่านเจ้าเมืองต้องมาที่บ้านนางในเร็วๆ นี้แน่เพราะคนที่นางช่วยชีวิตไว้เป็นแม่ของท่านเจ้าเมือง เมื่อพวกเขามากันครอบครัวของนางจะได้ไม่ตกใจ“เจียวจิ้น เจียวจิ้น อยู่หรือไม่” เสียงดังโวยวายหน้าเรือนทำให้ทุกคนที่นั่งคุยกันอยู่ถึงกับงุนงง เพราะเรือนนั้นห่างจากกำแพงค่อนข้างมาก แต่เสียงร้องเรียกดังเข้ามาในห้องโถง ทุกคนจึงเดินออกไปดู พบพ่อบ้านที่กำลังมาแจ้งเรื่องพอดี“นายท่านขอรับ มีสตรีแซ่หาน ให้นำความมาแจ้งท่านว่าบ้านผู้เฒ่าหวังเหล่ยเกิดเรื่องแล้วขอรับ” ทุกคนจึงเดินตามพ่อบ้านไปหน้าเรือนเพื่อพบสะใภ้ใหญ่หาน“พี่สะใภ้หานเกิดสิ่งใดขึ้นหรือขอรับ” ท่านพ่อเห็นสะใภ้ใหญ่หานสีหน้าไม่ดีจึงคิดว่าต้องเกิดเรื่องกับพ่อของตนแน่นอน“พ่อของเจ้าแย่แล้วอาจิ้น อาจงติดหนี้โรงพนันหลายร้อยตำลึงเงิน ถ้าพ่อเจ้าไม่ใช้คืนวันนี้พวกนั้นจะยึดเรือน”มู่หลินกรอกตาอย่างเบื่อหน่าย นางรู้ว่าท่านพ่อของนางกตัญญูอย่างมาก ย่อมไม่ยอมให้ท่านปู่ไร้ที่อยู่แน่นอน ถึงจะมีสัญญาตอนแยกบ้านให้ท่านพ่อส่งเงินให้ปีละห้าตำลึงพร้อมธัญพื

เจียงลู่จิวแม้จะเป็นเพียงบุตรของอนุแต่ด้วยท่านเจ้าเมืองมีบุตรสาวแค่นางเพียงคนเดียว ด้วยคิดว่าตนเป็นบุตรีท่านเจ้าเมือง ยิ่งทำให้มีนิสัยเอาแต่ใจ กับพวกบ่าวไพร่ก็เป็นที่รองรับอารมณ์ แม้จะโดนฮูหยินผู้เฒ่ากับฮูหยินใหญ่เรียกอบรมอยู่เสมอ นางก็แก้นิสัยไม่ได้อนุเสิ่นที่มาจากตระกูลพ่อค้า ก็ยิ่งให้ท้ายเข้าไปอีกเพราะคิดว่าเป็นอนุคนโปรด (เขามีอนุสองคนจ๊ะหนู ฮูหยินใหญ่ ฮูหยินรองอีก ถ้าเขาโปรดหนูเขาจะมีหนูแค่คนเดียวค่ะ)ลู่จิวคิดเสมอว่านางนั้นงามที่สุดในโยวโจว (คิดเอง) วันนั้นที่พบมู่หลินกับฟางซินที่งามกว่าตนจึงทำให้นางเข้าไปหาเรื่อง นางปักใจรักคุณชายเสิ่นจิ่น ที่เป็นลูกของท่านลุงท่านลุงของนางนั้นเป็นนายอำเภอของโยวโจว เสิ่นป๋อเหวิน คุณชายเสิ่นนั้นเป็นบัณฑิตที่เพิ่งสอบผ่านซิ่วไฉ ปีนี้อายุ 18 หนาว ย่อมมีอนาคตไกล การหมั้นหมายครั้งนี้ทั้งสองฝั่งล้วนเห็นชอบ แต่ตัวคุณชายเสิ่นไม่ใคร่จะชอบใจนิสัยญาติผู้น้องนักจึงบ่ายเบี่ยงมาตลอดผ่านมาได้สองเดือนนับจากวันที่ช่วยฮูหยินผู้เฒ่าเจียง ฟางซินได้เปิดร้านผ้าเป็นของตนเองโดยมีพี่น้องบ้านเซี่ยและบ้านหวังช่วยหาร้าน หาคนงาน มู่หลินก็ช่วยวาดแบบแปลกใหม่จากยุคที่นางมาให้

ในระยะเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมา พี่ใหญ่พี่รองรวมทั้งเด็กทั้งแปดตระกูล ได้เข้าสำนักศึกษา แม่ทัพไป๋ที่เดินทางไปตรวจสอบกองทัพแดนเหนือทำให้พบหลักฐานการยักยอกเสบียงกองทัพ ด้วยหลักฐานที่มีทั้งหมดส่งผลกระทบไปไม่ถึงตัวแม่ทัพถัง แต่ก็สามารถกวาดล้างคนของเสนาบดีเว่ยที่เป็นรองแม่ทัพ นายกอง และผู้ตรวจการ ยังมีขุนนางขั้นสี่กับขั้นสามในกรมกลาโหมอีกด้วยตอนนี้ทั้งแปดตระกูลหลุดพ้นทุกข้อกล่าวหาสามารถกลับเข้ารับตำแหน่งเดิมได้ แต่ไม่มีใครคิดจะกลับเข้ากองทัพอีกแล้วด้วยอายุที่มากขึ้นของผู้นำตระกูลทั้งแปดคน เลยให้รุ่นที่สอง ที่มีความสามารถและเต็มใจเข้าร่วมกองทัพแทนแต่การกลับไปในครั้งนี้เป็นการกลับเข้ากองทัพของพยัคฆ์ทมิฬที่อยู่ทางทิศประจิม ติดแคว้นฉี ด้วยแดนเหนือยังเป็นแม่ทัพถังที่ดำรงตำแหน่งอยู่ แต่การที่จะเข้าร่วมกองทัพพยัคฆ์ทมิฬได้นั้นก็ต้องผ่านการคัดเลือกที่หนักหน่วง (แต่ก็ไม่น่าจะหนักเท่าที่มู่หลินฝึกมั้ง)คนที่สามารถเข้าร่วมกองทัพพยัคฆ์ทมิฬมีเพียงแค่สามคนเท่านั้น มี หลิวเสิน เยี่ยโยว ตงซาน ทั้งสามล้วนแล้วแต่ยังไม่มีพันธะ จึงไม่มีห่วงให้คอยกังวลเด็กๆ จากทั้งแปดตระกูลจึงสามารถเข้ารวมการสอบซิ่วไฉที่เกิดขึ้นใ

ยามไฮ่ของอีกวัน องค์ชายรองมารับมู่หลินเพื่อพานางไปที่ตำหนักคุนหนิงเช่นเดิมมู่หลินให้มามาช่วยเตรียมอ่างอาบน้ำเพราะต้องให้ฮองเฮาแช่สมุนไพร มู่หลินให้นางกำนัลเตรียมหม้อต้มยาให้ โดยนางเป็นคนทำเองทุกขั้นตอน ตอนนี้มีนางกำนัลช่วยเพียงสองคน มามาและขันทีคนสนิทเท่านั้นหลังจากที่ต้มยาเสร็จแล้วมู่หลินได้หยดน้ำทิพย์ลงไปด้วยห้าหยดเท่านั้น มู่หลินส่งถ้วยยาให้มามาเป็นคนป้อน ตัวนางเข้าไปเตรียมน้ำยาสมุนไพรเพื่อให้ฮองเฮาแช่ตัว ยาสมุนไพรและน้ำทิพย์ที่ใช้มู่หลินเตรียมบรรจุทั้งหมดลงในหีบที่นำมา จึงไม่ต้องห่วงว่าคนอื่นจะจะว่าสิ่งใดหลังจากที่ฮองดื่มยาเรียบร้อยก็เริ่มมีสีหน้าที่ดีขึ้น มามากับขันทีสนิทถึงกับน้ำตาคลอ เพราะช่วงเกือบสิบวันที่องค์ชายรองไปตามหาหมอนั้น ทุกคนในตำหนักแทบจะกินนอนไม่ได้ พอเห็นสีหน้าของนายเหนือหัวดีขึ้นจึงทำให้มีความหวังขึ้นมาอีกครั้งมู่หลินให้นางกำนัลพาฮองเฮาลงไปแช่ในน้ำเป็นเวลา 1 ชั่วยาม แม้น้ำทิพย์จะสามารถรักษาได้ทันที แต่ปริมาณที่มู่หลินใส่ให้ฮองเฮานั้นเพียงเล็กน้อย นางอยากจะใช้เวลาในการรักษาระยะหนึ่ง จะได้ดูไม่ผิดปกติเกินไปหากจะหายภายใน1-2วันหลังจากที่ฮองเฮาแช่น้ำสมุพรไพรครบหนึ

งานเลี้ยงในวังหลวงนั้น นายกองทั้งสามก็ได้เข้าร่วมด้วย คุณหนูคุณชายทั้งหลายในเมืองหลวง แต่งตัวกันอย่างเต็มที คุณหนูที่ถึงวัยออกเรือนก็อยากจะงามให้เข้าตาท่านแม่ทัพ รองแม่ทัพทั้งสอง และกุนซือกงคุณหนูที่ใจกล้าก็ถึงกลับเข้ามาพูดคุยกับทั้งสี่คน บางคนก็เพียงลอบมองแล้วคิดหาวิธีที่จะดึงความสนใจของท่านแม่ทัพมาที่ตนแม้แต่องค์ชายทั้งหลายก็ล้วนได้รับความสนใจ เหมือนงานนี้จัดขึ้นเพื่อหาคู่ยังไงยังงั้นก่อนที่เฟยหรงและทหารทั้งหลายจะหมดความอดทน (ทหารของกองทัพพยัคฆ์เหมือนกันอยู่อย่าง ให้อยู่ในสนามรบดีกว่าอยู่ในงานเลี้ยงที่ต้องปั้นหน้าแบบนี้)"ฝ่าบาทเสด็จ" ฝ่าบาทเสด็จครั้งนี้ไร้เงาฮองเฮาข้างกาย มีเพียงหวงกุ้ยเฟย กุ้ยเฟยและเฟยเท่านั้น"ถวายพระพรฝ่าบาท ขอจงทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นหมื่นปี""ลุกขึ้น ไม่ต้องมากพิธี งานวันนี้เจิ้นฉลองให้กับกองทัพทมิฬ""แม่ทัพไป๋ความชอบของเจ้าครั้งนี้ เจ้าอยากจะให้เจิ้นประทานสิ่งใดให้ หรือเจ้าอยากให้เจิ้นมองหาคุณหนูที่เพียบพร้อมให้เจ้าดี" แม้จะรู้ถึงความโปรดปรานที่ฝ่าบาทมีให้กับท่านแม่ทัพ แต่ไม่นึกว่าจะเมตตาถึงกับให้เลือกของรางวัลเองแม่ทัพไป๋ก้าวออกมาคุกเข่าหน้าพระพักตร์"ก