All Chapters of บังคับรักมาเฟียไร้ใจ: Chapter 11 - Chapter 20

“ไปอาบน้ำได้แล้ว ไม่ต้องคิดแล้วว่าจะออกไปจากห้องนี้ได้ยังไง เช้านั่นแหละประตูถึงจะเปิด”“แต่ฉันไม่มีเสื้อผ้า แปรงสีฟัน ผ้าเช็ดตัว ของใช้อะไรก็ไม่มีสักอย่าง”“เดี๋ยวฉันหาให้”พูดจบก็เดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็นและเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่ส่งให้เธอเพื่อใส่นอน แต่ก่อนที่เขาจะปิดประตูตู้เสื้อผ้าก็ต้องแปลกใจ เมื่อข้างในนั้นมีชุดชั้นในสีหวานของเธอพับรวมกับชุดชั้นในของเขาอยู่หลายตัว“อ้าว นี่ชุดชั้นในของเธอหรือเปล่า ทำไมมันมาอยู่ในลิ้นชักของฉัน”“ไหนคะ”ยังไม่ทันที่เจ้าสาวคนสวยจะเดินไปดูให้เห็นกับตา เหนือเมฆก็หยิบชุดชั้นในสีชมพูหวานขึ้นมาชูให้เธอได้เห็นชัดๆดวงตากลมโตที่ตกแต่งอย่างสวยงามเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ ถลาเข้าไปคว้าชุดชั้นในสีหวานในมือเขามาซ่อนไว้ด้านหลังทันทีด้วยความอับอายคนบ้าอะไร กล้าหยิบชุดชั้นในของคนอื่นขึ้นมาชูแบบนี้ หน้าไม่อายเสียจริง ท่าทางคนเจ้าชู้มากคู่นอนอย่างเขาจะหยิบจับชุดชั้นในผู้หญิงจนคุ้นเคยมือสิไม่ว่า“นี่คุณ บ้าหรือไง”“ทำไม อายหรอ แค่ชุดชั้นในเอง ไม่เห็นมีอะไรน่าอาย ก็สวยดีออก ลูกไม้สีชมพู”“บ้า”“หึหึ แล้วทำไมชุดชั้นในของเธอ ถึงมาอยู่ในตู้ขอ

พาฝัน : “เข้าใจ ขอบใจพวกแกมากนะ ขอโทษด้วยที่ไม่ได้บอกเรื่องนี้ก่อน ที่จริงถ้าไม่เป็นข่าวก็ไม่อยากจะบอกใครหรอก มันไม่ใช่เรื่องที่น่าจะเอาไปพูด อีกอย่างฉันก็ยังเรียนไม่จบเลย มันก็น่าเกลียดที่แต่งงานซะแล้ว”พิสินี : “ไม่ต้องคิดมาก ไปนอนพักผ่อนให้เพียงพอ แล้วเจอกันตอนฝึกงาน แกมีปัญหาหรือมีเรื่องทุกข์ใจอะไร ก็คุยกับพวกฉันได้เหมือนเดิม พวกฉันพร้อมรับฟังและช่วยแกแก้ปัญหาเสมอ ส่วนเรื่องพี่ไอย์ เขาไม่ตัดใจง่ายๆ หรอก เชื่อฉันสิ และฉันก็อยากให้แกเก็บเขาเอาไว้พิจารณานะ ผู้ชายดีๆ แบบนี้ ไม่ได้หลงเข้ามาในชีวิตเราได้ง่ายๆ ถ้าเสียเขาไปแล้ว วันหนึ่งแกอาจจะต้องมานั่งเสียใจที่ปล่อยผู้ชายที่ดีที่สุดให้หลุดลอยไปก็ได้ใครจะไปรู้”พาฝัน : “แต่ฉันว่าฉันไม่ได้ชอบเขาอ่ะ แล้วไม่มีทางชอบเขาได้ง่ายๆ หรอก มันหลายปีแล้วนะ”พิสินี : “เก็บเอาไว้ก่อน เชื่อฉัน ในเมื่อเขาเต็มใจที่จะอยู่กับเราในฐานะพี่ชายแบบนี้ ก็ไม่เห็นเป็นอะไรที่เราจะเก็บเขาเอาไว้ ถ้าวันหนึ่งแกโตพอที่จะสามารถแยกแยะความรู้สึกรักโลภโกรธหลงได้มากกว่านี้ ค่อยมาว่ากันอีกที ว่าแกจะสามารถให้โอกาสผู้ชายคนนี้ในฐานะอื่นนอกจากพี่ชายได้ไหม”กัญญาเม้มปากแน่นด้วยควา

“ครับคุณย่า สมบัติของอธิพัฒน์โภคินอยู่กับลูกหลานคนไหนก็สามารถเจริญงอกเงยขึ้นเป็นเงินเป็นทองได้ทั้งนั้นแหละครับพวกผมไม่เกี่ยง”ปารเมศ หรือ ปาแปง ลูกชายของปรินทร์และรินรดา เอ่ยแก้ตัวให้กับพี่น้องทุกคน เพราะความจริงแล้วต่อให้ที่ดินแปลงใดของตระกูลตกไปอยู่ที่ใคร เขาเชื่อว่าคนของอธิพัฒน์โภคินสามารถรักษามรดกของปู่ย่าตายายเอาไว้ได้ ทั้งยังสามารถทำให้ที่ดินหรือทรัพย์สินเหล่านั้นเจริญงอกงามเป็นเงินเป็นทองกลับมาได้อีกหลายเท่าตัว“ดีมาก ย่าดีใจที่พวกเราทุกคนรักกัน แต่วันนี้ยังไงก็ขอให้ความสำคัญกับคู่สามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันหน่อยแล้วกันนะ เห็นของขวัญวันแต่งงานที่ย่าวางเอาไว้ให้ที่โต๊ะหัวเตียงหรือเปล่าล่ะเหนือ”“เห็นแล้วครับย่า ขอบคุณมากครับ”“รีบไปกันเลยนะ ย่าจองไว้ให้หนึ่งอาทิตย์ ก่อนที่ฝันจะเปิดเทอม”“แต่ว่าผม..”“ไม่ต้องมาอ้างอะไรทั้งนั้นเจ้าเหนือ ที่กาสิโนพ่อเราก็ดูแลแทนได้ ที่ผับหมอน่านก็ไปดูให้แทบทุกวันอยู่แล้วไม่ใช่หรือ ยังจะมาอ้างอะไรกับย่าอีก รีบพาเมียไปฮันนีมูน แล้วรีบผลิตเหลนมาให้ย่าอุ้มเดี๋ยวนี้”เดี๋ยวนี้..คือคำสั่ง คู่สามีภรรยาป้ายแดงหันมองหน้ากันเล็กน้อยแล้วก็ต้องลอบถอนหายใจ ท่าทางย่

“พี่ๆ ไปไหนแล้วล่ะคะ ฉันยังถ่ายรูปไม่เสร็จเลย”“จะถ่ายตรงไหนอีก มา เดี๋ยวฉันถ่ายให้ แล้วไปใส่กางเกงให้เรียบร้อย แต่งตัวอะไรไม่รู้จักอาย ไปยืนโพสต์ท่าให้ผู้ชายถ่ายรูปอยู่ได้”“อะไรของคุณเนี่ย คุณมองไปซิ รอบตัวคุณมีแต่คนใส่ชุดแบบฉัน หัวโบราณจังเลยนะคะลุง ถ้าลุงไม่เต็มใจถ่ายให้ฉันก็ไม่ต้องค่ะ เดี๋ยวฉันไปขอให้ฝรั่งแถวนี้ถ่ายให้ก็ได้”“มันจะเกินไปแล้วนะพาฝัน อย่าดื้อ บอกให้ไปใส่กางเกงก็ไปใส่”“ไม่ค่ะ ถ้าคุณไม่ถ่าย ก็เอากล้องมานี่ ฉันบอกให้เอากล้องมานี่ ไง”พาฝันยื้อแย่งกล้องถ่ายรูปราคาแพงกับสามีในนามของตัวเอง สุดท้ายก็สู้แรงเขาไม่ได้ จึงต้องหยุดแล้วส่งค้อนให้เขาวงใหญ่อย่างแง่งอน“คุณจะเอายังไงของคุณเนี่ย”“ก็บอกว่าไปใส่กางเกงไง”“ฉันเพิ่งถอดเองนะคะ ถ่ายได้แค่รูปเดียวเอง แล้วถ้าคุณถ่ายรูปให้ฉันในเวลาที่เรามายืนเถียงกันอยู่เนี่ย ป่านนี้ฉันได้ใส่กางเกงแล้วนะ”“จะถ่ายให้ได้ใช่ไหม”“ใช่ค่ะ ถ้าคุณไม่เต็มใจที่จะถ่ายให้ฉันก็แค่ขอกล้องของฉันคืน เดี๋ยวฉันไปหาตากล้องถ่ายให้ฉันเองได้”“โอเค ถ้าอยากถ่ายให้ได้ก็มานี่”เหนือเมฆถอดเสื้อเชิ้ตของตัวเองทิ้ง เหลือเพียงกางเกงขาสั้นสีขาวบางเบาโชว์ลอนซิกแพคและกล

ความใกล้ชิดทำให้เธอเห็นใบหน้าหล่อเหลาของเขาอย่างชัดเจน แม้จะไม่ได้สังเกตหรือตั้งใจมองมากนัก แต่เธอดันได้เห็นทุกรายละเอียดบนใบหน้าหล่อๆ นี้ ไม่ว่าจะเป็นใบหน้าเรียวได้รูป รับกับคางเหลี่ยมมนกำลังดี คิ้วเข้มดกดำเข้ากันกับดวงตาคมกริบสีดำสนิทมีเสน่ห์ จมูกโด่งจัด ริมฝีปากหยักได้รูปสีแดงสดสุขภาพดี ผิวพรรณของเขาขาวเนียนละเอียดอย่างกับผิวผู้หญิงก็ไม่ปาน“จะมองหน้าฉันอีกนานไหม เป็นไง ผัวของเธอหล่อหรือเปล่า”“บ้า ฉันไม่ได้มองซะหน่อย ก็แค่เป่าผม มันใกล้กันก็เลยเหมือนฉันมองหน้าคุณ”“หึหึ ให้มันจริงเถอะ อย่ามาหลงเสน่ห์ฉันก็แล้วกัน ขี้เกียจทำลูกสาวของแม่เสียใจ ที่มาหลงรักผัวที่ไม่ได้มีความรักให้เธอเลยอย่างฉัน”“ไม่ต้องกังวลไปหรอกค่ะ เพราะฉันเองก็ไม่มีวันรักคุณ ไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยสักนิด ไม่แน่เราอาจจะได้หย่ากันเร็วกว่าที่คิดเอาไว้ก็ได้ถ้าไอ้มาเฟียนั่นมันไม่มายุ่งกับฉันแล้ว”“ทำไม? อยากเป็นอิสระจากฉันจนตัวสั่น ก็ใช่สินะ แค่คืนแรกที่แต่งงาน ชู้รักก็โทรมาหากันในเวลาหลับนอนเสียแล้ว ไอ้หมอนั่นมันรู้หรือเปล่าล่ะ ว่าเราแต่งงานกันแค่ในนามน่ะ”“ไม่รู้ค่ะ เพราะฉันไม่ได้บอก และคงไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเอาเรื่อ