Todos los capítulos de I'm evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก: Capítulo 151 - Capítulo 160

“แน่ใจ? ไม่ใช่ว่าแอบชอบเพื่อนพี่นะ” ผมถามพร้อมกระตุกยิ้ม ไอ้อาการที่ผู้หญิงพูดถึงผู้ชายคนหนึ่งบ่อย ๆ แบบนี้มันคืออาการของคนแอบชอบชัด ๆ“มะ ไม่ใช่”“ฮึ ๆ แต่พี่ว่าใช่ แมน ๆ หน่อยน้อง ชอบก็บอกชอบสิครับ” ผมท้าทายผู้หญิงคนนี้ อยากรู้ว่ากล้าเชิดหน้าต่อปากต่อคำทั้งที่อยู่สองต่อสองกับผู้ชายขนาดนี้เธอจะกล้าบ้าบิ่นได้แค่ไหน“อืม ใช่ฉันชอบพี่มิกซ์ แล้วจะทำไม” เธอเชิดหน้าตอบอย่างไม่ลังเล และผมว่าคงจะชอบมากซะด้วยเพราะขนาดเชิดหน้าทำปากกล้าแต่แก้มเธอยังแอบแดงนิด ๆ“ฮึ ๆ ๆ แต่พี่ว่าอย่างน้องไม่ใช่สเปคเพื่อนพี่หรอก ไอ้มิกซ์มันชอบผู้หญิงหวาน ๆ เรียบร้อย เซ็กซี่เปรี้ยวซ่าแบบน้องไม่ใช่สเปคมันสักนิด แต่เป็น...สเปคพี่ต่างหากล่ะคะ”“ทะลึ่ง!”“ฮ่า ๆ ๆ ทะลึ่งตรงไหนก็เราเป็นสเปคพี่จริง ๆ ว่าแต่ชื่ออะไรคะคุยกันตั้งนานพี่ยังไม่รู้จักชื่อเราเลย” ผมทำสายตากระลิ้มกระเหลี่ยใส่เธอทำให้ยัยหน้าสวยผงะหนีผมนิดหน่อย“ขอตัวก่อนนะ” เธอมองผมด้วยสายตาไม่ไว้ใจแล้วก็ทำท่าจะเดินผ่านหน้าผมเพื่อกลับไปทางเดิม แต่ผมขวางเอาไว้ซะก่อน“ฉี่จะราดแล้วเหรอคะ?”“ไอ้!..” ยัยคนสวยนิ่งอึ้งกับคำพูดของผมแล้วก็เรียกผมสั้น ๆ ด้วยน้ำเสียงที่ถึงจะเห

“ฮือ~ กูเอาเวลาไปนั่งหงุดหงิดอยู่น่ะสิ” ฉันบ่นออกมาด้วยความรู้สึกเสียดาย จากที่ไม่ชอบขี้หน้าไอ้เจ้าของสนามตอนนี้เลยรู้สึกเกลี๊ยดเกลียดขึ้นมาทันทีทันใด“หงุดหงิดอะไรของมึง?”“เฮ้อ! เดี๋ยวค่อยเล่า ป่ะกลับกันเถอะไหน ๆ ก็ไม่ได้อะไรแล้ว ยิ่งนั่งเล่ายิ่งเศร้านาน” ฉันลุกขึ้นด้วยความเซ็ง หันไปทางโซนซุปเปอร์วีไอพีที่พี่มิกซ์เคยจุติอยู่ก็ไม่มีพี่เขาอยู่ตรงนั้นแล้วฉันยิ่งเซ็งคูณ 10 เข้าไปอีก“อ้าวเมธ พัดลม จะกลับกันแล้วเหรอ” พอเดินออกมาระหว่างทางพวกเราก็สวนทางกับ เอ่อ คอปเปอร์เหรอ ใช่ไหมคะ?“ค่าคูเปอร์ขา~” อ้อคูเปอร์ จำได้เพราะอีตุ๊ดมันรีบสาระแนลากเสียงหวานตอบเขาซะดังก้องกังวาน“อ้อครับ เสียดายจังเราว่าจะไปชวนเมธกับพัดลมลงไปสนุกต่อสักหน่อย”“หืม~ มีต่อด้วยเหรอคะ” อีเมธทำเสียงสองถามกลับทันที นั่นน่ะสิมีอะไรต่อเหรอ“อื้ม ที่นี่ทุกคืนที่จัดแข่งเสร็จจะมีปาร์ตี้เล็ก ๆ สังสรรค์กันต่อน่ะ ก็มีพวกเรา เพื่อนพี่เรากับนักแข่งแล้วก็คนอื่นอีกนิดหน่อย เราเห็นเมธกับพัดลมมากันสองคนกลัวจะเบื่อเลยกะว่าจะชวนไปนั่งดื่มต่อ แต่ถ้ารีบกลับก็ไม่เป็นไรครับเอาไว้โอกาสหน้าก็.../ ไปค่ะ คืนนี้ ตอนนี้ เวลานี้ได้เลยค่ะคูเปอร์ขา”

“ไม่เป็นไรจะกลับแล้ว”“จะกลับได้ยังไงเพื่อนพัดลมยังสนุกอยู่เลย พี่เห็นกระซิบงอแงจะกลับตั้งหลายรอบเพื่อนเราก็ไม่กลับสักรอบ”​ เขาพูดเสียงกลั้วหัวเราะ แต่อีตานี่จะรู้ดีเกินไปแล้วนะ นั่งอยู่คนละฝั่งแถมฉันยังกระซิบคุยกันเบา ๆ เขารู้ได้ยังไง“ยุ่ง!”“ฮ่า ๆ ๆ พี่ก็แค่หวังดี หน้าพัดลมตอนนี้เหมือนเด็กน้อยผู้

“ฮึ ๆ เข้าไปข้างในดีกว่าค่ะ คนเริ่มเยอะแล้ว” เขายิ้มพร้อมกับหัวเราะออกมาเบา ๆ ก่อนที่จะเลี่ยงตอบคำถามของฉันแล้วก็บอกให้ฉันเข้าไปข้างใน นี่มันกวนประสาทกันชัด ๆ“ทีหลังถ้าจะชวนอีเมธอีกก็ช่วยระบุกับมันชัด ๆ ได้ไหมว่าชวนแค่มันคนเดียว รู้ไหมว่าฉันต้องฝืนใจมากับมันแค่ไหน” ฉันยอมสะบัดหน้ากลับไปทางเดิมแล้วเ

“ก็...” เขาหันมาทางฉันแล้วยกศอกวางข้างบนพนักพิงของที่นั่งก่อนจะเอามือมาค้ำหัวตัวเองแล้วยิ้มกวนประสาทมองฉัน“พัดลมงอนพี่จริง ๆ นี่คะ”“...โอ๊ย!” ฉันเงียบเพราะไม่รู้จะพูดอะไรดี แล้วก็พูดอะไรไม่ออกจริง ๆ เลยโอ๊ยใส่หน้าเขาเบา ๆ ด้วยความหงุดหงิดก่อนที่จะสะบัดหน้าหนี แต่หนีมาอีกด้านก็เจออีสุเมธที่นั่งทำหน