All Chapters of Dumped My Ex-Husband, Claimed by the Top Boss: Chapter 101 - Chapter 110

Mahinang natawa si Luna at saka kinuha ang mga plato mula sa kamay ng lalaki. “Thanks, Nate.” Alam naman niyang magaling magluto si Nathan. Kapag bumibisita sila sa bahay ng kanilang professor paminsan-minsan, si Nathan ang madalas na nagluluto.Ngayong araw, puno ang mesa ng anim na ulam at isang soup, bawat putahe ay maganda ang pagkakapresenta at mukhang napakasarap.Pati si Dani ay naghanda pa ng isang bote ng red wine. Nagsalin siya sa wine glass para sa lahat, ngumiti gamit ang pula niyang labi. “Cheers! Mula ngayon, nawa’y maging malaya at masigla na Luna, becoming a better version of herself!”Hindi talaga matiis ni Luna ang ganitong klaseng drama ng kaibigan. Pinipigilan niya ang luha at nakipag-toast. “Yeah right… wishing myself freedom.”Kalayaan.Bata pa lang siya, pangarap na niya iyon.Kahit kumain na siya sa restaurant kanina, nakakain pa rin siya nang marami.Siguro dahil sadyang napakaganda ng pakiramdam ng kalayaan sa sandaling iyon.Pagkatapos kumain, nag-alok si

“Bata.”Noong bata pa siya, madalas siyang tawagin ni Hunter ng ganoon.Isang taon o dalawa lang ang tiniis ni Luna sa pagitan ng ampunan at sa poder ng matandang Nancy Montenegro, at ang katotohanang inalagaan at ini-spoil nito na nakalakihan niya niya noon ay nasa sistema pa rin niya hanggang ngayon. Naging mabait naman si Hunter sa kanya noon… Kaunting lambing lang nito, bumabalik agad sa puso niya kung paano siya tintrato nito noon. Isang pitong taong gulang na batang babae, tapat na palaboy, mabait pero matigas ang ulo, ang kanyang katapatan at personalidad ay ganap na natanto.Minsan pa nga, tumakbo siyang nakapaa papasok sa kwarto ni Hunter noong isang gabing may malakas na bagyo, hawak-hawak ang paborito niyang manika.Si Hunter, anim na taong mas matanda sa kanya at nagbibinata na noon, ay alam na ang hangganan sa pagitan ng babae at lalaki. Malamig na sinabi nitong bumalik siya sa kwarto niya.Pero si Luna, na sobrang nasanay sa pangi-spoil nito sa kanya, diretsong tumalon

“Ikaw ang girlfriend ni Hunter. Kung may gusto kang malaman, siya na ang tanungin mo. Hindi mo na kailangang dumaan sa akin. I’m just his nominal sister,” kalmadong sabi ni Luna.Gusto lang niyang linawin ang bagay na ‘yon sa babae para hindi na masayang ang oras ni Lian.Bigla na lamang lumapit si Lian nang bahagya sa kanya, kumikislap ang mga mata sa gulat, at kumindat pa sa kanya. “I-I’m Hunter’s girlfriend? Sabi ba mismo ang nagsabi sa’yo niyan?”Natigilan naman si Luna, nagulat. Napagtanto niyang baka nagkamali lamang siya sa pag-unawa sa relasyon ni Lian at Hunter. “Hindi, hinulaan ko lang.”Muling kumindat si Lian. “Then it seems you're quite satisfied with me, kasi mukhang gusto mo akong maging sister-in-law.” Sa mga oras na ‘yon, naramdaman ni Luna ang katotohanan sa kasabihang, ‘kapag marami kang sinasabi, maaari kang magkaroon ng maraming pagkakamali.’Kung gusto man niya si Lian o hindi, hindi na mahalaga pa ‘yon. Hindi naman siya ang magdedesisyon sa huli. Isa pa, sinab

Nagtaas lamang ng kilay si Luna. Hindi niya sinagot ang lalaki, at tinalikuran ang mga ito para umalis. Ang buntot ng kanyang evening gown ay medyo nakakaabala sa paglalakad. Sinipa niya ito palikod, bahagyang yumuko, at pinulot at hinawakan sa kamay bago nagtungo sa banquet hall. Hindi niya maiwasang mainis…Ang gown na suot niya, tulad ng divorce certificate na hawak ng mama ni Ralph, ay parehong nakakaabala sa mga plano niya.Ngunit pagpasok niya sa hall, agad siyang natigilan.Si Dean Montenegro ay nakatayo hindi kalayuan mula sa kanya. Kumindat pa ito bago dahan-dahang lumapit sa direksyon niya. Para bang may kung anong kilabot ang dumaan sa gulugod ni Luna. Awtomatiko niyang iniwasan ang lalaki, at naunang pumasok sa auction hall. Isang staff ang nag-guide sa kanya patungo sa VIP section. “Mrs. Camero, this way please.”“Thank you.” Nakahinga nang maluwag si Luna at umupo.Sumunod si Dean. Habang naglalakad, bigla siyang hinawakan ng kung sino. Siya lang naman ang pangalawa

Sa totoo lang, ang presyo na iyon ay malayo na sa budget ni Luna. Pero ang paggastos ng milyon-milyon sa isang daang taong gulang na ginseng na hindi naman ganap na buo ay hindi malaking bagay para sa kanya.Pero si Ralph… natural na walang pakialam sa halaga na iyon. Di naglaon, umakyat na ang presyo sa sampung milyon.Nag-atubili si Luna. Kung susundan niya pa ang presyo, maiinis na nang lubusan ang mga katabi niya, at kung magbibid pa si Ralph, malaki na ang mawawala sa kanya. Tumingin si Aubrey sa kanya at sinadyang magtanong, "Luna, bakit hindi ka na nag-bid?"“Hindi ko na gusto,” sagot ni Luna.“Hindi mo na gustong bilhin, o hindi mo na kayang bilhin?” panunuya ni Aubrey, nagyayabang ang boses. Halos umagos ang kasiyahan sa kanyang tono.Paanong hindi siya magiging masaya? Pinahiya lang naman ni Ralph si Luna sa publiko para sa kanya, at gusto niyang maintindihan ng lahat ng nagtsismisan kanina kung sino ang dapat ang panigan pagkatapos ng gabing ito.“Ten million once.”“Ten m