Dumped My Ex-Husband, Claimed by the Top Boss のすべてのチャプター: チャプター 91 - チャプター 100

“Ano’ng problema?”“It’s about Aubrey’s son… at sa relasyon mo kay Ralph…” Nag-aalala ang boses ni Nathan. “Masyadong mabibigat ang mga sinasabi ng mga tao ngayon. . I’m afraid if you show up, it’ll make things worse. Why don’t you rest for a while and wait until everything settles before coming back?”Hindi inasahan ni Luna na iyon ang dahilan. Lumabas siya ng opisina at pinindot ang elevator. “Nate, kung hindi ako pupunta, hindi ba’t lalo lang akong magmumukha may kasalanan? Besides naka-schedule na ang mga appointment ko ngayong araw. Kung hindi ako pupunta, ikaw ba ang sasalo sa kanila?”“That’s the problem,” buntong-hininga ni Nathan, halatang balisa. “Mga complicated case ang mga pasyente mo. Baka hindi ko kayanin…”“Exactly. Kaya hindi ko sila puwedeng hindi siputin, diba?” Ngumiti si Luna. “Bahala na ang tao sa sasabihin nila. Wala naman akong ginawang mali. Kung malinis ang konsensya ko, wala akong dapat ikatakot.”Nang marinig ang gaan ng kanyang tinig, saka lamang nakahinga

Pinatunayan nito na nagmadali si Luna para iligtas ang bata. “There’s no need to explain the rest. Sabay na pumasok sina Aubrey at Dustin sa fire escape. Pagkatapos, nang sumigaw na ang bata, she ran down the stairs to another floor. She took the elevator back to the third floor, thinking she could pin the blame on you by tampering with the surveillance footage. Ngayon, pagbabayaran niya ang sarili niyang kasalanan.”“That’s impossible.” Ngumiti si Luna, kontentong nagligpit ng mesa. “Kapag nasa tabi niya si Ralph, hindi siya mapaparusahan.”Sa pagpupumilit ni Aubrey kay Ralph, naisampa na ang kaso sa legal na proseso.Kumunot ang noo ni Nathan. Hindi niya maunawaan kung paanong nagbubulag-bulagan ang isang tao nang dahil lang sa pag-iisip. “You mean…”“Tatawagan ko muna ang mga pulis at hihingi ng copy ng surveillance footage.” Kailangan niyang linisin ang pangalan niya mula sa suspetsa ng mga tao. Pagkatanggap ng tawag niya, agad nagpadala ang pulisya ng dalawang opisyal sa clinic.

Lahat ay may stake sa buong project ng Montenegro corp.Inimbitahan ni Alan Ponce ang lahat sa lobby para sa miryenda. Sumama si Luna dahil alam niyang mahalaga ang makisama sa mga ito.Pero hindi niya inasahan na sa pagdating niya ay agad siyang hihilain ni Lian sa isang sulok. “Luna, are you okay after last night? Si Hunter kasi, kung minsan may nasasabi siyang mga ganoon. Don’t take it personally.”“A… ayos lang ako.” Medyo nabigla si Luna sa inakto ng babae, hindi sigurado kung ano ang pakay ni Lian. “Salamat sa miryenda.”Malinaw nang sinabi ni Hunter na hindi sila compatible. Kaya bakit friendly pa rin ang pakikitungo ni Lian sa kanya?“Why are you being so polite?”Ngumiti si Lian, saka tumingin sa tatlong lalaki mula sa Traditional Medicine team at pinagalitan ang mga ito. “Huwag n’yong maliitin si Luna dahil lang babae siya ah. Sa trabaho, dapat magtulungan kayong lahat.”“Secretary Lian.” Kumunot ang labi ni Luna at pabulong na sinabi, “Sa totoo lang, hindi mo na kailangan

Napakunot ang noo ni Ralph, bahagyang pinisil minasahe ang kamay.“Desperado lang siya noong mga oras na iyon.”“Desperado man o ano, hindi ba’t alam mo na dapat kung ano ang totoo?”Hangang-hanga si Luna sa galing ng lalaki na baluktutin ang katotohanan. Tinitigan niya ito nang diretso, mata sa mata.Sa huli, sumuko rin si Ralph, may halong pagkabigo ang ekspresyon.“Luna, hindi niya lang naisip kung gaano kaseryoso ang bagay na ito. I can make it up to you on her behalf…”Tumunog na ang cellphone nito na nakapatong sa mesa. Hindi na kailangang tingnan pa ni Luna ang caller ID. Sa ekspresyon nitong tila parang asong walang magawa, alam na niyang si Aubrey ang tumatawag.“Sorry, I have to take this call.”Kinagat ni Luna ang ibabang labi. “Go ahead.”Nilibre siya nito ng dinner at humingi ng tawad. Pero bago pa man dumating ang pagkain, nasa phone na ito, kausap ang mismong taong may kagagawan ng lahat.Nakakainis.“Ma’am, Ma’am?”Dalawang beses siyang tinawag ng waiter bago siya nata

Palagi itong busy. Sobrang busy na nakalimutan na nitong may asawa siya.Napahinto sandali si Luna, saka muling tumingin sa lalaki. “Paano mo nalaman?”“I guessed.”Dahil hindi man lang siya nagsubok magtanggi, hindi na nagulat pa si Ralph. Ngunit pakiramdam niya ay may mabigat na bagay na nakadagan sa dibdib niya, kaya hirap siyang huminga.Ngumiti si Luna. “Akala ko hindi mo mapapansin.”Tinitigan siya nito, lalong lumalim ang kunot ng noo dahil nahihirapan siyang huminga. “Ganun ba ako katanga?”“Oo.” Lalong kumurba ang labi ni Luna. “Pero sa harap lang ni Aubrey.”Hindi siya naging mabuting asawa.Pero naging magaling siyang kasintahan para sa babae. Seryoso ang tono ni Luna, ngunit para kay Ralph, may bahid iyon ng pang-iinsulto. Dahan-dahan siyang huminga nang malalim, sinusubukang paluwagin ang bigat sa dibdib. “Papaalisin ko siya sa lalong madaling panahon. I’ll pick you up when the time comes.”“Saka na lang natin pag-usapan, Ralph.” Bahagyang ngumiti si Luna, parehong mal