Todos los capítulos de Dumped My Ex-Husband, Claimed by the Top Boss: Capítulo 111 - Capítulo 120

"Opo, Boss!" Nanigas ang expression ni Emilio. Hindi na siya nagtanong pa, tumatakbo na siya nang buong bilis.Sa palagay niya, may nangyaring masama kay Luna. Bumaon ang mga kuko ni Aubrey sa kanyang palad. “Mr. Montenegro, hindi lang natin siya ma-contact ngayon. Hindi naman kailangan umabot sa ganito—”Hindi pa siya tapos magsalita nang dumapo sa kanya ang matatalim at nakakatakot na mga mata ni Hunter—matindi, mabangis, at nakamamatay—na agad nagpatahimik sa kanya.Ngunit pati si Ralph ay nakaramdam nang pagka-overacting ng lalaki sa ginagawa nito. “aren't you going overboard?”“I'm not just searching, I'm investigating.” Mabangis ang tono ni Hunter, bawat salita ay tila pinipilit lumabas sa pagitan ng nagtatagis niyang panga. “Investigate who exactly made the move under my nose.”Samantala, sa ika-21st floor…Nanginginig si Luna. Ni hindi niya makontrol ang katawan niya. Pilit niyang pinapakalma ang sarili, ngunit para bang imposibleng alisin ang takot sa puso niya.Sa totoo lan

Gayunpaman, doon lang napagtanto ni Aubrey na tunay palang ganoon kabahala si Hunter sa buhay at kaligtasan ni Luna.Kanina lamang, mabilis ang kilos ni Hunter. Ito mismo ang nanguna sa paghahalughog ng buong gusali.Ang aura nito ay matalim at nakakatakot, na para bang si Luna, ang nakababata nitong kinakapatid, ang tanging sentro ng mundo nito.Isang napakahusay na lalaki…Hindi pinansin ni Hunter ang kaguluhan sa labas ng pinto at marahang pinunasan ang luha ng dalaga gamit ang kaniyang mga daliri. “It’s okay. Cry it out if you want to.” Pagkasabi niya nito, napatingin siya sa malaking pasa sa braso ni Luna. Biglang nag-iba ang tono niya. “Sinaktan ka ba ni Dean?”Nag-angat ng tingin si Luna, saka sinundan ng tingin ang direksiyon ng mga mata ni Hunter. Umiling siya, patuloy ang pag-agos ng luha. “Ako ang may gawa niyan,” aniya sa paos na boses.Karaniwan, ang karayom na itinatama sa mga acupoint ay dapat tinatanggal nang maingat gamit ang tweezers. Pero wala siyang gano’n, at lal

"Hindi ko hahayaang makatakas ang babae mo sa ginawa niya, kahit pa ako ang nagkamali." Matatag na sabi ni Hunter. "Why should you forgive someone when you're in the right?"Halos lahat ay tinatawag na mayabang at walang awang tyrant ang isang Hunter Montenegro. Ngunit hindi inasahan ni Ralph na ganito katindi ang mga desisyon ng lalaki. Ni wala itong pakialam sa naging samahan nila bilang magkaibigan noon. Malaking tensyon ang bumalot sa paligid.Sandaling huminto si Ralph at napatingin sa kwarto. "Then maybe… we can hear what Luna thinks about this?”Sa kabilang banda, nakatayo sa loob ng kwarto si Luna, hawak ang door knob ng pinto. Nang marinig ang sinabi ni Ralph, hindi niya napigilan ang matabang na ngiti sa labi. Binuksan niya ang pinto at lumabas.Nang makita siyang lumabas, bahagyang lumambot ang ekspresyon ni Hunter. Tinapon niya ang kanyang sigarilyo at lalapitan na sana ito nang kalmadong magsalita si Luna. “Kalimutan na natin ang nangyari ngayong gabi.”Nagusot ang mu

“H-Hunter, I-I didn’t… please, pakawalan mo ako…”Kasing lamig ng yelo ang boses ni Hunter. “Kung hindi ka magsasalita, I’ll have someone investigate.”Mariing napapikit si Dean at biglang nagsabi, “N-Noong highschool!”Lumagutok sa galit ang mga kamao ni Hunter habang mahigpit na mahigpit ang kapit sa kwelyo ni Dean. Namumukol ang mga ugat sa noo niya. Paapaw na ang galit niya nang biglang sumigaw si Dean,“B-But I didn’t dare! Hunter! N-Naakatira pa siya sa’yo noon. I-I had the desire but not the guts!”Bahagyang dumilim ang mga mata ni Hunter, parang may bigla siyang naalala. Isang malamig na tingin ang ibinato niya kay Dean.“You went abroad six years ago because of this?”Para bang dinaga lalo ang dibdib ni Dean. Hindi niya akalaing makukuha agad ni Hunter ang koneksiyon sa mga pangyayari noon. Ang insidenteng iyon na pinagtakpan ng kanilang lola noong mismong gabing iyon. Noong panahong iyon, wala pa si Hunter sa posisyong kayang kontrolin ang lahat. Tanging ang kanilang Lola N

"Opo." Lumapit pa ng dalawang hakbang si Luna, ngunit bago pa man siya huminto, bigla siyang sinampal nang ubod-lakas ng matanda!Kahit ganoon, hindi pa rin humupa ang galit ng matanda. Sumabog pa ito sa matinding galit. “Dean was injured severely, tapos sasabihin mong wala kang alam?! Luna, wala ka na bang konsensya?!”Kasabay ng bawat salita ay ang pagtalsik ng laway nito. Mahina talaga ang sikmura ng matanda. Mas malala pa ngayon ang estado ng atay nito. Sa ganitong lagay, hindi na ito tatagal pa ng maraming taon.Yumuko si Luna at nagsabi ng totoo. “Lola, hindi ko talaga alam kung ano ang nangyari kay Dean.”Sa ilalim ng nagngangalit na tingin ng matanda, wala siyang nagawa kundi magpanggap na nag-aalala.“Gaano po kalala ang injury ni Dean?”Naninigas ang panga ng matanda. “Umakyat ka at tingnan mo!”“Opo.” Tahimik na umikot si Luna at umakyat sa itaas.Pagdating niya sa bungad ng pinto, may muli na namang sigaw na umalingawngaw. Sa loob ng silid, ilang doktor ang abalang inaasik