All Chapters of Dumped My Ex-Husband, Claimed by the Top Boss: Chapter 511 - Chapter 520

Malabo pero maliwanag ang ilaw sa hallway, at kitang-kita ang kintab ng itim na buhok ni Luna. Ang puti ng balat niya ay parang kumikinang, kaya lalong agaw-pansin ang pamumula ng kanyang mga pisngi na parang talulot ng rosas.Napatigil sa paghinga si Hunter. May dumaang pagnanasa sa kanyang mga mata, pero pinilit niyang kontrolin ang sarili. Ayaw niyang matakot ang dalaga sa pinakaunang gabi nito sa bagong mansyon."Baka nagkataon lang?" mahina at paos niyang sabi."Ah." Tinanggap na lang 'yun ni Luna, kahit ramdam niya ang lagkit ng tingin ng lalaki. Hindi naman manghuhula si Hunter; hindi nito malalaman kung ano ang pipiliin niya.Tahimik ang buong mansyon. Sa ibaba, tulog na si Lola Divina at ang mga katulong. Sa sobrang tahimik, rinig na rinig ni Luna ang kabog ng dibdib niya. Napahigpit ang hawak niya sa doorknob. "Sige... matutulog na ako. Goodnight.""Okay. Go ahead," malambing na wika ni Hunter, at hindi naman siya gumalaw para pigilan ito.Pakiramdam ni Luna ay nakahinga si

Sa biglang tingin, parang si Era lang naman ang tinatanong ni Eve. Pero sa hindi maipaliwanag na dahilan, biglang kinabahan nang matindi si Aubrey at parang tumayo ang lahat ng balahibo niya sa katawan.Pagkatapos nilang mag-breakfast at maibaba ang mga kubyertos, napansin ni Aubrey na pabalik-balik ang matatalas at makahulugang tingin sa kanya ni Era. Matapos mag-atubili nang ilang segundo, mabilis na tumayo si Aubrey para tulungan ang katulong sa pag-aayos ng mga bakanteng plato para dalhin sa kusina.Sinundan naman ng matatalas na mata ni Eve ang bawat galaw niya. "May mga katulong tayo para gumawa niyan, Aubrey. You don't need to lower yourself to do them." "Naku, wala naman po ito," pagsisinungaling ni Aubrey habang umaaktong pormal para lang itago ang grabeng kaba sa dibdib niya. "Sanay na sanay po akong gumawa ng mga household chores nung nakatira pa ako sa mga Camero. Pero luxury na nga pong maituturing iyon; kasi nung bago pa ‘yun, nung nasa ampunan pa ako..."Saktong-sakto

Kahit medyo mabagal ang pickup ni Elmer, alam na niya ang dapat gawin sa mga ganitong sitwasyon. Ramdam niya ang biglang paglamig ng aura ng amo niya, kaya mabilis siyang lumapit at naiilang na inabot ang nagba-vibrate na phone kay Hunter."Heto po, Boss."‘Naku, Miss Luna! 'Wag niyo po akong sisihin, ha! Hindi ko po kasalanan 'to!’ Sa loob-loob ni Elmer, sinusumpa na niya ang kasamahan niya. ‘Kasalanan 'to lahat ni Emilio, napakatuso ng bwisit na 'yun! Sobrang traydor!’Kinuha ni Hunter ang phone. Ni hindi man lang niya pinag-isipan ang green button; malamig niyang ni-reject ang tawag gamit ang hinlalaki niya. "Where is she?" "Ano po—" Nag-hesitate si Elmer, pero sumingit agad si Emilio na boses-sipsip at nagmamagaling. "Nasa likod po ng mansyon, Boss, nagdidilig ng halaman."“Hmm,” tanging sagot ni Hunter at naglakad na papuntang garden.Nang mawala na ang boss nila sa paningin nila, lumingon si Elmer at pinandilatan si Emilio habang nagngangalit ang mga ngipin. "Ang dumi mong magla

Pagkatapos ng tawag, lumingon si Luna at nakita si Hunter na nakatayo lang sa ilalim ng Lilim. Nagulat siya, hindi naman pala ito nakikinig sa usapan nila. Pinapanood lang siya nito mula sa malayo.Akala niya ay magiging makulit ang lalaki, pero binigyan siya nito ng space. Kinilig si Luna sa loob-loob niya, parang noong mga bata pa sila… Noon kasi, hinarang ni Hunter lahat ng love letter na para sa kanya at sinisira bago pa niya makita ang stamp ng mga iyon. Seryoso pa ang mukha ng lalaki at sasabihing, “Makinig ka sa akin. Ignore those brats, and focus on your medical studies."Noon, hindi siya nagagalit sa pagiging protective ni Hunter. Mas naramdaman pa nga niyang special siya kapag gano’n ang ipinapakita nito.Nang lumapit siya, nagkunwaring cool naman si Hunter. "Tapos na kayo? Lola went in already. Let’s eat." Parang wala lang iyon… na parang hindi niya gustong malaman kung ano ang pinag-usapan nila ni Ralph."Kunwari walang pakialam," bulong ni Luna sa sarili. Hindi niya napi

Kabisado ni Ralph ang ugali ni Luna. Likas itong mahiyain, tahimik, at laging maingat sa mga hakbang nito. Hindi niya maisip kung kailan ito naging ganito katapang na ibandera ang bago nitong relationship sa lahat.Noong huli silang magkausap, dinidepensahan pa ni Luna na hindi dapat isisi kay Hunter ang kasalanan ng pamilya Montenegro, pero ngayon, inaangkin na niya ito sa harap ng lahat…Hindi ba naisip ni Luna kung gaano kagulo 'yun? O sadyang mahal na mahal nito si Hunter kaya kahit kalabanin pa nila ang buong mundo, gusto nitong malaman ng lahat na boyfriend na niya ito?Pero noong mag-asawa pa sila...Kahit minsan, hindi siya ipinagmalaki ni Luna sa harap ng marami, at hindi rin siya ipinakilala sa mundo nito nang may ganoong klase ng pride.Animoy may masakit na katotohanang sumaksak sa dibdib ni Ralp…‘Had she truly never felt a single spark of affection for him during their entire marriage? Ginamit lang ba niya ako bilang panangga para hindi siya mabully sa business world?’I