Pagdating ni Luna sa entrance ng medical clinic, sakto namang huminto roon ang kotse ni Emilio.Nang makita siyang lumabas, agad na bumaba ang lalaki. Habang binubuksan nito ang pinto para sa kanya, nakangiti nitong sinabi, “Miss, alam kong lalabas ka na rin ngayon.”“Thank you, Emilio.”Ngumiti si Luna. Sa sandaling iyon, parang bumalik siya sa mga araw niya noong nag-aaral pa siya.Noon, palaging alam ni Emilio kung kailan siya lalabas ng school. Pupunta ito mismo sa main gate para hindi na niya kailangang maglakad nang malayo. Ang pinagkaiba lang, noong mga panahong iyon, palaging naghihintay si Hunter sa back seat.Ngayon, pareho na silang busy sa kani-kanilang buhay...Hindi pa man lubusang nakakapag-isip si Luna tungkol doon, napatingin siya sa nakabukas na back door at biglang nagtama ang mga mata nila ng isang pares ng itim na mata.Saglit siyang natigilan, pero nauna nang magsalita ang lalaki. “Does your clinic make you stand in punishment after work?"Ang talas talaga ng dila
Leer más