บททั้งหมดของ คลั่งรัก เมียขัดดอก: บทที่ 41 - บทที่ 50

กว่าที่ปราณนต์จะพาณิชาลงมาทานอาหารร่วมโต๊ะกับสมาชิกในบ้านได้ก็ปาเข้าไปมื้อเย็น เพราะว่ากว่าที่ทั้งคู่จะตื่นขึ้นมาก็ปาเข้าไปเที่ยงวันแล้ว และเขาก็โทรมาสั่งให้เด็กในบ้านยกอาหารมื้อเที่ยงขึ้นไปเสิร์ฟให้เธอกับเขาถึงในห้อง เขาไม่ยอมปล่อยให้เธอห่างกายเลย ยังคงป้วนเปี้ยนนัวเนียและจับเธอกินเป็นอาหารว่างอีกหลายครั้ง แต่พอถึงมื้อเย็น มารดาของเขาก็ขึ้นมาตามด้วยตัวเอง เพราะกลัวว่าลูกสาวคนใหม่จะเฉามือตายไปเสียก่อน "ไงเรา ได้ข่าวว่าไม่ปล่อยให้น้องลงมากินข้าวกินปลาข้างล่างเลยหรือไง" บิดาเอ่ยแซวขึ้นเมื่อลูกชายพาว่าที่ลูกสะใภ้ลงมาร่วมโต๊ะทานข้าวเป็นมื้อแรกของวัน "โถ่ พ่อครับ พอดีมันมีเรื่องให้ต้องตกลงกันเยอะแยะไปหมด ก็เลยคุยกันหลายเรื่อง เลยไม่สะดวกออกจากห้องไปไหน" "อืม เอาๆ กินข้าวดีกว่า กินเยอะๆนะลูก ณิชา" "ค่ะป้าดา" "ป้าอะไรกันลูก เรียกแม่กับพ่อได้แล้ว" "ค่ะ แม่" "ต่อไปนี้ ปราณต์กับณิชา ต้องย้าย

ในตอนเช้า เขาก็ต้องรีบตื่นเพราะลูกน้องโทรมาแจ้งเรื่องด่วน เพราะมีคนวางระเบิดที่ด้านหน้ากาสิโนของเขา ดีที่ระเบิดยังไม่ทำงาน ถึงไม่ได้มีความเสียหายอะไร แต่ผู้คนละแวกนั้นก็ระส่ำระสายไม่น้อย เขาจึงต้องเดินทางไปจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง "คุณจะไปกี่วันคะ ให้ณิชาไปด้วยได้ไหม" "ฉันยังไม่รู้เลยว่าจะต้องไปกี่วัน แต่ฉันให้เธอไปด้วยไม่ได้หรอกนะ มันอันตรายเธอก็รู้ ไอ้อนุชิตมันเล่นไม่ซื่อและลอบกัดฉันตลอด ถ้ามันรู้ว่าเธอไปกับฉัน เธอจะไม่ปลอดภัย" "แต่ณิชาเป็นห่วงคุณ" เขาที่กำลังใส่นาฬิกาข้อมือ หันกลับมาหาเธอแล้วดึงร่างบางเข้าสู่อ้อมกอดทันที เขากระชับกอดเธอแนบอกแน่นขึ้นอีกนิด รู้สึกใจหายอย่างไรบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าการจากเธอไปครั้งนี้ เขาจะได้มีโอกาสกลับมากอดเธออีกไหม "ฉันไม่ตายง่ายๆหรอกน่า ยังไงก็ต้องกลับมาแต่งงานกับเธอให้ได้ เธอเองก็เหมือนกัน อย่าไว้ใจใคร อย่าออกไปไหนคนเดียว ถ้าไม่จำเป็นห้ามไปไหนเด็ดขาด เข้าใจไหม" "เข้าใจค่ะ คุณไม่ต้องเป็นห่วงน

เธอนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลอีกสองวัน โดยมีครอบครัวของเขามาเยี่ยมไม่ขาดสาย ทุกคนดีกับเธอมาก จนเด็กที่ไม่มีใครอย่างเธอรู้สึกอบอุ่นในหัวใจมาก ไหนจะเพื่อนรักของเธอที่ขยันมาเยี่ยมบ่อยๆ และทุกครั้งที่มา หมอนพพรก็คอยมาตามวุ่นวายอยู่ตลอด เธอเพิ่งรู้ว่าปวีนายังไม่ยอมคบกับหมอนพพรเสียที เพราะเธอบอกว่าต้องขอดูพฤติกรรมและให้หมอนพพรลองจีบเธอดูก่อน ว่าจะจีบติดไหม ถ้าไม่มีความดีให้เธอสนใจ เจ้าชู้กินไม่เลือก หรือนิสัยเข้ากันไม่ได้ เธอก็ไม่เอาเหมือนกัน ทั้งๆที่สองคนนี้ก็มีอะไรกันมาหลายครั้งและ และที่บ้านพักตากอากาศนั่น คุณหมอรูปหล่อก็จัดหนักจัดเต็มเธอตลอดเวลาหลายคืนที่นอนด้วยกัน เขาแทบไม่ปล่อยให้เธอได้พักผ่อนเลย แถมไม่ยอมให้เธอกินยาคุมอีกต่างหาก เมื่อกลับมาถึงกรุงเทพ เธอจะกินยาคุมฉุกเฉินมันก็ไม่ทันเวลาแล้ว จึงปล่อยให้เลยตามเลย รวมถึงประณัย ที่มาเยี่ยมเธอพร้อมกับเนตรดาว เลขาหน้าห้อง ที่ตอนนี้ทั้งคู่ขยับฐานะมาคบหาดูใจกันแล้ว และกำลังจะมีข่าวดีเร็วๆนี้ แต่ประณัยเรียกเนตรดาวว่าเมียเสียเต็มปากเต็มคำ เพราะตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์ลูกของประณัยอ

ปราณนต์เลี้ยงขอบคุณคู่ค้าด้วยสุรานารีเต็มห้อง หญิงสาวเซ็กซี่นั่งคลอเคลียร์อยู่เคียงข้างเขา แต่เขากลับไม่แตะต้องพวกเธอเลย แถมยังไล่ให้ไปดูแลแขก ไม่ต้องมาสนใจเขา เผื่อแผ่ไปถึงลูกน้องของเขาได้อิ่มเอมเปรมปรีดิ์กันทุกคน เขานั่งร้อนรน ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูหลายครั้ง ทั้งๆที่รู้ว่าเสียมารยาทแต่ก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้ เขาเป็นห่วงเธอเหลือเกิน ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง จะกินข้าวกินปลาบ้างหรือยัง วันนี้ทั้งวันเขาพยายามทั้งไลน์ทั้งโทรหาเธอ เธอก็ไม่อ่านข้อความและไม่ยอมรับสายของเขาเลย เมื่องานเลี้ยงจบลง คู่ค้าและลูกน้องทั้งหลายก็พาสาวๆกลับไปหาความสุขกันที่ห้อง ถ้าเป็นปกติ เขาคงไม่พลาดให้สาวๆผู้มากประสบการณ์เหล่านั้นปรนเปรอสวาทให้เขาอย่างถึงแก่นจนเช้า แล้วค่อยกลับบ้าน แต่ตอนนี้ ทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว เขาขึ้นเครื่องบินส่วนตัวกลับบ้านทันทีที่ปลีกตัวออกมาจากงานเลี้ยงได้ และเมื่อเครื่องลงจอด ก็ไม่ไปเถลไถลที่ไหน ตรงดิ่งกลับบ้านทันที ภายในห้องนอนที่มืดสนิท ไม่มีหญิงสาวที่ใจ

กลิ่นหอมอ่อนๆของอาหารลอยเข้ามาเตะจมูกคนที่ยังนอนหลับอยู่ คนตัวบางขยับกายอย่างเมื่อยขบ แล้วลืมตาขึ้นมาทันทีเมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้ เมื่อคืนนี้ เธอเผลอปล่อยให้เขานอนกอดแล้วหลับไป ไม่ได้ตื่นมาไล่เขาออกจากห้อง นี่เธอหลับสบายรวดเดียวจนถึงเช้าเลยหรอ แล้วตอนนี้เขาคนนั้นไปไหนแล้วล่ะ เธอขยับกายขึ้นนั่งแล้วมองไปรอบๆห้องที่ไม่ได้กว้างขวางอะไรนัก ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของคนที่มาอ้อนวอนขอโอกาสจากเธอ คงกลับไปแล้วละมั้ง ใครจะมาทนลำบากอุดอู้อยู่กับเธอได้ ฉับพลัน ประตูระเบียงก็เปิดออก เผยให้เห็นคนตัวโตในสภาพถอดเสื้อโชว์กล้ามเป็นมัดๆและรอยสักสุดเท่ที่ต้นแขนซ้าย มีกางเกงขาสั้นตัวย้วยของเธอแค่ตัวเดียวติดกาย สวมทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีชมพูหวานของเธอ กำลังยกชามข้าวต้มร้อนๆจากโซนครัวที่เธอจัดเอาไว้นอกระเบียง เข้ามาในห้อง เธอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่กับภาพตรงหน้า ไม่เคยเห็นเขาในสภาพนี้มาก่อน “ตื่นแล้วหรอครับ ไปล้างหน้าแปรงฟัน แล้วมาทานข้าวต้มเร็ว กำลังร้อนๆ จะได้อุ่นสบายท้อง เดี๋ยวพี่อุ่นนมให้ดื่มนะครับ”