บททั้งหมดของ คลั่งรัก เมียขัดดอก: บทที่ 1 - บทที่ 10

12

ตอนที่ 1 จับตาดูเธอเอาไว้

ในห้องทำงานที่ตกแต่งอย่างหรูหราอลังการของเจ้าของกาสิโนอันดับหนึ่งในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว มีชายหนุ่มรูปหล่อเจ้าของห้องนั่งหน้าเคร่งเครียดอยู่บนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ของตนเองดวงตาจ้องมองไปยังลูกน้องคนสนิททั้งสองคนผู้มีหน้าที่คอยดูแลความเรียบร้อยทุกอย่างของกาสิโนแทนเขา ที่กำลังรายงานความคืบหน้าของงานเร่งด่วนที่เขาสั่งให้ไปทำ "เป็นยังไง ตามจับตัวมันได้ไหม" "ไม่ได้ครับนาย มันหนีไปได้" เสียงตบโต๊ะดังสนั่นลั่นห้องเพราะความโมโหสุดขีดของคนที่ลูกน้องเรียกว่า นาย ก่อนเสียงดังกัมปนาทจะเอ่ยขึ้นอีกครั้ง "พวกมึงทำงานกันยังไง ถึงปล่อยให้มันหนีไปได้วะ ไม่ได้เรื่อง" "พอดีตรงนั้นมันเป็นชายแดนครับนาย มันมีแต่ป่ารกทึบ แต่ตอนนี้คนของเราก็ยังคงตามหามันอยู่ มันไม่น่าจะหนีพ้นจากการตามล่าของเราไปได้" "อย่าดีแต่พูด เงินไม่ใช่น้อยๆ ถ้าจับมันได้ก็ซ้อมมันให้น่วม เอาให้มันไม่กล้ามาหือกับเราอีก" "ครับนาย" ชายหนุ่มทิ้งตัวพิงพนัก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-10-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 2 ปล่อยฉันไปเดี๋ยวนี้

เวลาผ่านไปหนึ่งสัปดาห์เต็มๆ แต่ลูกน้องของเขาก็ยังไม่มีความคืบหน้าของไอ้ณภัทรนั่นเลย ลูกน้องที่คอยเฝ้าดูความเคลื่อนไหวของบ้านแฟนเก่ามันก็ไม่พบความผิดปกติอะไร จะมีก็แค่แฟนเก่ามันที่ชอบขับรถออกไปหาใครที่โรงแรมกลางค่ำกลางคืนบ่อยๆ เมื่อลูกน้องตามไปก็พบว่าเธอไปนอนกับผู้ชายคนอื่น ไม่ใช่ไอ้ณภัทรแต่อย่างใด ตอนนี้จึงได้ส่งลูกน้องลงกระจายตามหาจนทั่วในอีสานใต้แล้ว ค่อยๆตามแกะรอยจนได้รู้ว่ามันข้ามชายแดนประเทศเพื่อนบ้านไปแล้วเรียบร้อย จึงให้สืบต่อจนรู้ว่ามันมีเพื่อนสนิทคนหนึ่ง ทำงานอยู่ที่นั่น เขาจึงให้ลูกน้องกระจายกำลังกันค้นหา และซุ่มตัวอยู่ละแวกบ้านของเพื่อนรักมันเรียบร้อย เขาควรรีบจัดการเรื่องทุกอย่างให้มันเสร็จสิ้นโดยเร็ว เพราะเวลามันล่วงเลยมาเป็นอาทิตย์แล้ว อีกอย่าง อีกไม่เกินสองวัน เขาต้องเดินทางไปร่วมงานแต่งของพี่ชายคนที่สองที่กระบี่ ในที่สุด เรื่องวุ่นวายของพี่ชายก็ได้รับการคลี่คลายเสียที ตอนนี้ก็กลับมาอยู่กันพร้อมหน้าสามคนพ่อแม่ลูกอีกครั้ง แต่เขานี่สิ ได้แต่คอยเฝ้าตามเฝ้าดู ไม่มีวี่แววว่าเขาจะจับตัวมันได้ หรือได้เงินคืนมาเสียที สงสัย เขาควร
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-10-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 3 คนคิดหนี ต้องโดนทำโทษ

ร่างงามยืนมองประตูที่ค่อยๆปิดลง เหมือนกับประตูสู่อิสรภาพของเธอที่มันปิดตาย เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนตัดใจหมุนตัวกลับห้อง แต่ก็ต้องชะงักอยู่กับที่ เมื่อเธอหันกลับมาแล้วเห็นคนที่พวกนั้นเรียกว่า นาย ยืนมองเธออยู่ในสภาพผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่มัดปมหมิ่นเหม่อยู่ที่กระดูกเชิงกรานที่มันต่ำแสนต่ำจนเกือบจะเห็นอะไรต่อมิอะไรของเขาหมดแล้ว "ขะ คุณ" "จะไปไหน" "ก็หนีน่ะสิ เห็นอยู่แล้วยังจะถามทำไมอีก" "หึ ปากกล้าดี แล้วเป็นไง หนีรอดไหม" "รอดแล้วจะมายืนอยู่ตรงหน้าคุณไหม ไม่น่าถาม" "ดี แล้วคนคิดหนีต้องโดนทำโทษยังไง เธอรู้ไหม" "คุณจะฆ่าฉันเหมือนที่ตามฆ่าพี่ฉันหรอ ไอ้มาเฟียไร้หัวใจ" "หึ สาวๆ สวยๆอย่างเธอ ถ้าฆ่าตายก็เสียดายแย่ มานี่เลย" "ปล่อยฉันนะ คุณจะทำอะไร ปล่อย" เขากระชากข้อมือน้อยของเธอเข้าหาตัว จนคนตัวบางถลาเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด ชายหนุ่มช้อนอุ้มคนตัวบางแล้วเดินไปวางเธอลงที่ก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-10-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 4 ปราบพยศ

เช้าวันต่อมา ปราณนต์ตื่นแต่เช้าเพื่อเดินทางกลับกรุงเทพ เขามีคนรอให้ต้องกลับไปปราบพยศ จึงอยู่เที่ยวกับที่บ้านต่ออย่างที่ตั้งใจไว้ในตอนแรกไม่ได้ "เก็บกระเป๋าไปไหนครับพี่ปราณต์" ปุณณัตถ์ น้องชายคนสุดท้องเอ่ยถามขึ้นเมื่อตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าพี่ชายของตัวเองกำลังเก็บกระเป๋า ทั้งๆที่ตกลงกันไว้แล้วว่าจะอยู่พักผ่อนกับครอบครัวต่ออีกหนึ่งวัน "พี่ต้องรีบกลับ มีงานด่วน" "งานอะไรครับ ไหนว่าเคลียร์เรียบร้อยแล้วไง ลูกน้องพี่ก็อยู่ครบ จัดการกันไม่ได้หรอครับ" "เรื่องนี้ต้องพี่คนเดียวว่ะ โทษที ไว้คราวหน้าค่อยหาโอกาสมาพักผ่อนกันใหม่นะ ฝากบอกทุกคนด้วย" พูดจบก็หอบหิ้วกระเป๋ารีบร้อนออกไป ไม่สนใจเสียงทัดทานของน้องชายอีกเลย “ทำไมไม่กินข้าว อย่ามาดื้อกับฉันนะ มานี่” ปราณนต์ตวาดเสียงดังเมื่อกลับมาถึงห้องพักที่อยู่ชั้นบนของผับหรูใจกลางเมืองของตนเอง แล้วพบว่าคนที่เขาจับมาขังเอาไว้ ไม่ยอมกินข้าวกินปลาเลย ตั้งแต่ว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-10-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 5 กอดได้ไหม

เธอเดินตามเขาเข้ามาในห้องชุดสุดหรูหราของคอนโดมิเนียมสูงเสียดฟ้าใจกลางเมือง ดวงตากลมโตมองสำรวจความใหญ่โตและหรูหราโอ่อ่า สมฐานะเจ้าพ่อกาสิโนอันดับหนึ่งจริงๆ เธอมองเห็นประตูห้องบานใหญ่ 2 บาน แน่นอนว่ามันต้องคือห้องนอนทั้งสองห้องอย่างแน่นอน "ที่นี่มีกี่ห้องนอนคะ" "สอง" "แล้วคุณนอนห้องไหนคะ" "ห้องนั้น" เขาชี้มือไปที่บานประตูห้องที่ลูกน้องของเขาลากกระเป๋าเดินทางของเธอเข้าไปหมาดๆ "เดี๋ยวนะคะ แล้วทำไมคุณโชคถึงเอากระเป๋าของฉันไปไว้ห้องนั้นล่ะ" "ก็เธอต้องนอนห้องเดียวกับฉันยังไงล่ะ" "ได้ไง ที่นี่มีตั้งสองห้องนอน ไม่ได้มีแค่เตียงเดียวเหมือนห้องนอนที่ผับ ทำไมคุณไม่ให้ฉันแยกออกมานอนอีกห้อง ฉันไม่นอนกับคุณหรอกนะ" "ถ้าให้เธอนอนอีกห้อง แล้วเธอหนีฉันไปจะทำไง ฉันไม่อยากเสี่ยงแบบนั้น" "ทำอย่างกับว่า ตั้งแต่คืนนี้ไป หน้าห้องของคุณจะไม
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-10-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 6 กรรมพันธุ์หลงเมีย

ณิชารู้สึกตัวตื่นแต่เช้าด้วยความเคยชิน เธอนอนมองผู้ชายที่นับจากนี้อีกหนึ่งปี เธอจะต้องมีหน้าที่คอยปรนเปรอสวาทให้กับเขา เขาหล่อมากจริงๆ ผิวพรรณขาวสะอาดเกลี้ยงเกลาราวผู้หญิง จมูกโด่งจัดนั่นอย่างกับเขามีเชื้อสายตะวันตก ปากหยักได้รูปสีสด ดวงตาคมกริบที่บัดนี้มันปิดสนิทเผยให้เห็นแพขนตางอนยาว คิ้วเข้มดกดำนั่นยิ่งทำให้เขาดูดีมีเสน่ห์สมชายชาตรี คนหล่อเหลาราวเทพเจ้าปั้นอย่างเขา ไม่น่าใจร้ายใจดำได้ขนาดนี้เลย เธอไม่อาจรู้ได้เลย ว่านับจากนี้อีกหนึ่งปี เธอจะต้องเจอกับอะไรบ้าง หน้าที่นางบำเรอ เขาต้องทำอะไรกันบ้าง จะเหมือนสามีภรรยาเขาทำกันไหม เธอยังจับต้นชนปลายไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะเริ่มหน้าที่ของตัวเองในเช้าวันนี้อย่างไรดี จึงนึกถึงแม่ของตัวเองเป็นตัวอย่าง ว่าวันๆหนึ่ง แม่ของเธอต้องทำอะไรบ้างในหน้าที่ภรรยา ร่างงามค่อยๆขยับกายก้าวลงจากเตียงอย่างแผ่วเบา เธอเข้าห้องน้ำชำระล้างร่างกายและแต่งกายเรียบร้อย จากนั้นจึงเข้าครัวเพื่อทำอาหารเช้าง่ายๆให้กับเขา เธอสำรวจอุปกรณ์ที่มีอย่างครบครันในครัวก็ต้องแปลกใจ นี่ห้องชายโสดจริงๆหรือ ทำไมเครื่องครัว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-10-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 7 สัญญาต้องเป็นสัญญา

เมื่อคุยโทรศัพท์กับพี่ชายเสร็จแล้ว และปรับอารมณ์ของตัวเองเรียบร้อยแล้ว เธอจึงเดินออกจากห้องนอนมา ก็พบกับเขาและลูกน้องคนสนิททั้งสอง นั่งคุยกันอยู่ที่ห้องรับแขก จึงจะเดินเลี่ยงผ่านไปนั่งรอที่โต๊ะอาหาร แต่ก็ต้องเดินกลับไปนั่งรวมกับเขา เมื่อเขาเรียกเอาไว้ "ณิชา มาอ่านสัญญาซิ ดูว่าต้องแก้ไขตรงไหนไหม ถ้าโอเคแล้วก็เซ็นได้" เธอนั่งลงบนโซฟายาวตัวเดียวกันกับเขา แต่ทิ้งระยะห่างพอสมควร หยิบกระดาษแผ่นนั้นที่ระบุว่าเป็นสัญญาขึ้นมาอ่าน เธอทบทวนทีละตัวอักษรด้วยกลัวว่าเจ้าพ่อกาสิโน มาเฟียหน้าหล่ออย่างเขาจะไว้ใจไม่ได้ ในเนื้อความของสัญญาระบุว่า เธอต้องทำหน้าที่เป็นผู้หญิงของเขาเป็นเวลาหนึ่งปี นับตั้งแต่วันนี้ไป เมื่อครบหนึ่งปีแล้ว หนี้สินที่พี่ชายของเธอติดเขาเอาไว้จำนวนสิบล้านบาท จะถือว่าหายกัน และเขาจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับพี่ชายของเธออีกนับตั้งแต่วันที่เธอลงนามในสัญญา หน้าที่ที่เธอต้องทำก็คือการตามใจและปรนนิบัติเขาในเรื่องบนเตียงตามที่เขาร้องขอทุกครั้ง ไม่ว่าจะที่ไหน เมื่อไหร่ หรือกี่ครั้ง ถ้าเขาต้องการ เธอไม่มีสิทธ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-10-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 8 ป๋ามาก

ไม่นานทั้งเขาและเธอก็เดินออกจากห้องมา เขาส่งกระเป๋าเดินทางใบโตของเธอให้กับโชคชัยที่ยืนคอยอยู่หน้าประตูจริงๆ "โชค ให้แม่บ้านมาจัดการทำความสะอาดด้วย" "ครับ นาย" เธอก้มหน้างุดเดินดิ่งลงไปข้างล่างโดยไม่กล้ามองหน้าสบตากับลูกน้องของเขาคนไหนอีกเลย ถึงแม้โชคชัยจะไม่ได้เห็นอะไรๆของเธอ แต่ภาพล่อแหลมแบบนั้น มันน่าอายสุดๆไปเลย "โชค แวะห้างให้ฉันหน่อย" "ครับ นาย" ปราณนต์จูงมือพาสาวน้อยเดินเข้าช้อปกระเป๋าแบรนด์เนมที่ราคาแพงหูฉี่ ชนิดที่ว่าบางใบ ซื้อบ้านหลังใหญ่ที่อยู่กันได้ห้าคนสบายๆเลยก็มี "สวัสดีค่ะ คุณปราณต์" พนักงานขายเดินมาไหว้ต้อนรับเขาด้วยความนอบน้อมเหมือนกับเขาเป็นหุ้นส่วนใหญ่ของแบรนด์นี้ก็ไม่ปาน หญิงสาวนึกค่อนขอดในใจ คงพาสาวๆคู่ควงคู่ขามาช้อปปิ้งเป็นประจำเลยสินะ พ่อบุญทุ่ม พนักงานถึงแทบจะปูพรมแดงต้อนรับกันขนาดนี้ "ครับ ช่วยแนะนำกระเป๋าที่เหมาะกับคุณผู้หญิงให้ผมหน่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-10-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 9 จุดจบสายเปย์

ณิชายืนตัวแข็งค้าง เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เขาเรียกให้เธอไปขึ้นเตียง แล้วเขาก็เดินขึ้นไปกึ่งนั่งกึ่งนอนบนนั้น ใช้มือข้างหนึ่งตบลงบนที่นอนด้านข้างตัว และใช้สายตากดดันให้เธอขึ้นไปหาเขาซะดีๆ ตอนนี้ เธอไม่มีข้ออ้างอะไรแล้วที่จะไม่ทำหน้าที่ของตัวเอง สาวน้อยที่ทั้งหวาดกลัวและประหม่า สูดลมหายใจเข้าปอดแรงๆ พยายามทำใจกล้าเดินนวยนาดขึ้นไปหาเขาบนเตียงกว้าง ทั้งๆที่แต่ละย่างก้าวที่เดินไปนั้น ขาเธอสั่นจนแทบจะล้ม “นอนลงตรงนี้สิ ณิชา” เธอทำตามที่เขาสั่งแต่โดยดี และทันทีที่เธอนอนลงบนที่นอนฝั่งของตัวเอง คนตัวโตก็ตามขึ้นมาทาบทับบนกายที่สั่นน้อยๆของเธอในทันทีเช่นกัน เขาใช้มือลูบไล้ตั้งแต่แก้มเนียนแล้วลากไล้ไปจนทั่วกายงาม มือใหญ่ยุ่มย่ามถอดชุดนอนของเธอออกทิ้งกองกับพื้น ตามด้วยเสื้อชั้นในลายลูกไม้สีหวานของเธอ “ต่อไปนี้ ไม่ต้องใส่เสื้อในนะ ฉันขี้เกียจถอด” “ขะ ค่ะ” มือใหญ่ร้อนผ่าวลูบไล้ไปตามเรือนร่างของเธอ ก่อนค่อยๆรูดกางเกงชั้นในลายลูกไม้ตัวจิ๋วออก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-10-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 10 คนดี ตัวหอมจัง

เมื่อลูกน้องออกจากห้องไปทั้งหมด ก็พอดีกับที่สาวน้อยออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดนอนเสื้อแขนยาวกางเกงขายาวลายการ์ตูนสีหวาน ผมยาวสบาย ใบหน้าเรียวรูปไข่ขาวผ่องที่ปราศจากเครื่องสำอางยิ่งทำให้เธอดูอ่อนเยาว์ขึ้นไปอีก ที่ถ้าไม่รู้ว่าเธอบรรลุนิติภาวะแล้ว เขาคงไม่กล้าทำอะไรเธอ เพราะกลัวจะโดนคดีพรากผู้เยาว์ “มานอนนี่สิ ณิชา” เขาตบลงบนที่นอนข้างๆตัว “ไม่ได้หรอกค่ะ เดี๋ยวพยาบาลดุเอา” “ไม่มีใครกล้าว่าเธอหรอกน่า มานี่เร็ว” อะไรกัน ตาลุงของเธอ พอถอดน้ำเกลือแล้วก็ซ่าเลยหรือไง ที่นี่มันโรงพยาบาลนะ ยังไงเธอก็ไม่ยอมให้เขามาทำอะไรเธอที่นี่แน่ ครั้งแรกของเธอ มันจะน่าจดจำเกินไปไหม “ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอกน่า จะบ้าหรือไง แรงจะเดินไปฉี่เองยังแทบไม่มีเลย” “แต่ว่า..” “พยาบาลมาวัดไข้และตรวจดูอาการรอบสุดท้ายของคืนนี้แล้ว จะเข้ามาอีกทีพรุ่งนี้เช้า และฉันก็บอกพยาบาลไปแล้วว่าจะขอเอาเมียขึ้นมานอนด้วย พอดีเมียท้อง นอนโซฟาไม่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-10-10
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
12
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status