บททั้งหมดของ คลั่งรัก เมียขัดดอก: บทที่ 11 - บทที่ 20

เช้าวันจันทร์ เธอตื่นแต่เช้าตรู่มาทำอาหารเช้าง่ายๆให้เธอกับเขา เพราะวันนี้เป็นวันแรกที่เธอจะได้กลับไปเรียนหลังจากที่ต้องให้เพื่อนสนิทแจ้งลาป่วยกับอาจารย์แต่ละวิชาไปร่วมสัปดาห์ ยังดีที่เขาใจดีให้เธอกลับไปเรียนได้ เพราะอีกไม่นานเธอก็จะสอบแล้ว และหลังสอบเสร็จเธอก็ต้องไปฝึกงานตามบริษัทที่ได้ประสานยื่นเรื่องขอฝึกงานเอาไว้ ร่างงามในชุดนักศึกษามหาวิทยาลัยชื่อดัง เดินยกจานอาหารเช้ามาเสิร์ฟให้เจ้าของห้องที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหารอยู่ก่อนแล้ว เสื้อพอดีตัวเผยให้เห็นสัดส่วนของวัยสาวอย่างชัดเจน ไหนจะกระโปรงทรงสอบสั้น แหวกเล็กน้อยตามสมัยนิยม ยิ่งทำให้หญิงสาวตรงหน้าดูสวยสมวัยและแฝงความเซ็กซี่อย่างไร้เดียงสา จนเขาต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ และข่มอารมณ์ไม่ให้จับเธอมากระแทกคาชุดนักศึกษา “วันนี้เรียนถึงกี่โมง” “สี่โมงเย็นค่ะ” “อืม งั้นตอนเย็นเดี๋ยวฉันไปรับเอง แล้วเดี๋ยวเอาชุดไปให้เปลี่ยนด้วย จะพาไปที่ผับ ฉันมีเอกสารต้องเซ็นนิดหน่อย แล้วค่อยไปหาข้าวกินกัน” “เอ่อ แต่ตอนเย็น ฉันมีทำงานพิเศษที่

“ฉันรออยู่ข้างตึกคณะเธอ รีบออกมา” “ค่ะ” เมื่อโทรสั่งเด็กในปกครองเสร็จเรียบร้อย ก็ทิ้งกายพิงเบาะรถตู้ครอบครัวคันหรูที่มีโชคชัยเป็นคนขับ แล้วหลับตาระงับความหงุดหงิดจากเรื่องเมื่อตอนบ่าย แอร์ในรถยนต์ที่ปรับจนเย็นเฉียบไม่สามารถทำให้จิตใจเขาสงบลงได้เลย เมื่อลืมตาขึ้นมา มองผ่านกระจกหน้ารถ ก็เห็นแม่ตัวดีกำลังเดินเร็วๆตรงมา แต่ก็ต้องชะงักเพราะอยู่ๆก็มีหนุ่มหล่อ หน้าตี๋ ผิวพรรณสะอาดสะอ้านตะโกนเรียกเธอเสียก่อน สองคืนยืนคุยกันอยู่เพียงครู่ ก่อนที่ทั้งคู่จะจับไม้จับมือกันแล้วโบกมือลาแยกย้ายกันเดินไปคนละทาง กรามแกร่งขบกันแน่นจนสันกรามขึ้นนูน เรื่องเดิมยังไม่ทันลงโทษและเขายังไม่ทันได้หายหงุดหงิด แม่สาวเสน่ห์แรงมายืนจับไม้จับมือกับผู้ชายต่อหน้าต่อตาเขาอีกต่างหาก นี่เธอกล้าเกินไปแล้วจริงๆ ท้าทายอำนาจมืดของเขาขนาดนี้ คิดว่าเขาไม่กล้าทำอะไรเธอจริงๆสินะ โชคชัยเหลือบมองหน้าคนเป็นนายผ่านกระจกมองหลัง ก็นึกเสียวสันหลังแทนสาวน้อยผู้มีชะตาอาภัพคนนั้น ไม่รู้คืนนี้ จะโดนเจ้าน

โชคชัยส่งไฟล์วิดีโอที่แอบถ่ายณิชากับประณัยไปให้ปราณนต์ทันที เขาที่กำลังทานข้าวกับที่บ้านจึงไม่อาจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดวิดีโอดูได้ จึงข่มใจทานข้าวต่อไปจนจบมื้ออาหาร โดยที่ลิ้นของเขาไม่สามารถรับรู้รสชาติของอาหารอีกเลยนับตั้งแต่ตอนนั้น และเมื่อจบมื้ออาหาร หนุ่มๆ ที่นานๆได้เจอหน้ากันครบ ก็ขอปลีกตัวไปสังสรรค์กันต่อในห้องสำหรับหนุ่มๆทันที ปราณนต์ลุกลี้ลุกลน กระดกแก้วเหล้าของตัวเองดื่มจนหมด ก่อนขอตัวออกไปโทรศัพท์สักครู่ พี่น้องต่างก็มองหน้ากันอย่างงงๆในท่าทีของเขา ที่มันดูอยู่ไม่สุขแปลกๆ เมื่อออกมาในที่ลับตาคน เขาก็เปิดวิดีโอของโชคชัยดูทันที เมื่อดูจนจบ กรามแกร่งก็ขบกันจนแน่น ไม่พอใจที่เธอกับไอ้หมอนั่น ลักลอบแอบมาพูดคุยกันตามลำพังในที่ลับตาคนแบบนั้น ทั้งๆที่เธอสัญญากับเขาเอาไว้แล้ว แต่ก็ยังผิดสัญญา “ฉันจะจัดการกับเธออย่างไรดี ณิชา” เขาตามกลับเข้าไปนั่งสังสรรค์กับพี่น้องต่อ พยายามทำตัวให้เหมือนปกติ แต่มันก็ไม่ปกติเลยสำหรับคนที่โตมาด้วยกัน ทุกคนมองออกว่าเขากำลังมีเรื่องไม่สบายใจ

แล้วปราณนต์ก็ต้องอยู่จัดการเรื่องวุ่นๆที่กาสิโนเกือบสองสัปดาห์ ซึ่งเป็นช่วงจังหวะที่เธอต้องยุ่งกับการสอบพอดี ซึ่งเขาก็ไม่ได้ห่างหายจากเธอไปเลย เพราะทุกวันเขาจะไลน์หาเธอแทบจะสามเวลาหลังอาหารและก่อนนอนที่ทั้งคู่ต้องวิดีโอคอลคุยกัน แม้จะใช้เวลาไม่นานเพราะต่างก็มีธุระยุ่งๆด้วยกันทั้งคู่ แต่ก็ทำให้คนไกลทั้งสองรู้สึกอบอุ่นใจอย่างประหลาด กลับกลายเป็นว่า แม้ว่าตัวของทั้งคู่จะอยู่ห่างไกลกัน แต่ใจกลับใกล้กันมากขึ้นและรู้สึกผูกพันกันอย่างไม่ทันได้รู้ตัว “วันนี้สอบวันสุดท้ายแล้วใช่ไหม” เช้านี้เขาโทรมาหาเธอ ก่อนที่เธอจะเข้าห้องสอบวิชาสุดท้าย “ค่ะ” “กี่วิชา” “วิชาเดียวค่ะ แค่เที่ยงก็เสร็จแล้ว” “งั้นเสร็จแล้วกลับคอนโด ไปอาบน้ำแต่งตัวรอฉันนะ คืนนี้จะพาไปดินเนอร์ ฉันส่งชุดกับรองเท้าไปไว้ให้ที่ห้องแล้ว” “ได้ค่ะ” เธอรีบเข้าห้องสอบและตั้งใจอย่างมากที่จะทำข้อสอบให้เสร็จเร็วๆ เพื่อที่จะได้กลับห้องไปแต่ง

“อ๊ะ อ๊ะ คุณปราณต์ ช่วยณิชาด้วย อ๊ายยย” “อื้ม จะเสร็จอีกแล้วหรอ โอววว รัดโคตรแน่น” กายแกร่งกระแทกกระทั้นร่องรักของเธอถี่รัวไม่นับ เสียงหัวเตียงกระทบข้างฝาดังตึงตัง เสียงเนื้อกระทบเนื้อสนั่นลั่นห้อง เสียงกรีดร้องครวญครางของคนทั้งคู่ที่ดังต่อเนื่องยาวนานตั้งแต่ช่วงเช้ามืดของวัน กำลังจะสิ้นสุดลง พร้อมกับการจับจูงมือกันขึ้นสวรรค์ของคนทั้งคู่ “อ๊ายยยยยย อื้ออออ” “อ่าห์ ณิชา อื้มมมม” ร่างหนาทิ้งกายลงทาบทับบนตัวเธออย่างหมดเรี่ยวแรง สองวันที่ผ่านมา เขาจับเธอกินทั้งวันทั้งคืน ปล่อยให้เธอนอนพักเพียงครู่ ก็ปลุกเธอมากินอีก เป็นอย่างนี้ทุกวันไปจนถึงเช้ามืดวันนี้ และนี่คงเป็นครั้งสุดท้าย เพราะเธอจะต้องลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวไปฝึกงานแล้ว เขาถอดถอนตัวตนออกมาจากร่องรักของเธอแล้วดึงตัวเธอเข้ามากอดไว้แนบอก “นอนสักหน่อยไหม ค่อยตื่นมาก็ได้ เดี๋ยวฉันไปส่งเอง” “ก็ได้ค่ะ” ทั้งเธอและเขา