Lahat ng Kabanata ng หมอพิษคืนชีพ ล้างแค้นใต้หล้า : Kabanata 101 - Kabanata 110

เหนือยอดวิหารหมื่นเทพ แสงอ่อนลอดผ่านม่านโปร่ง สาดลงกระทบเงา เรือนกายของสตรีนางหนึ่ง นางสวมอาภรณ์บางเบาสีแดงเพลิง พาดคลุมบ่าอย่างเกียจคร้าน หากกลับให้ความรู้สึกสูงส่ง เยี่ยงอิสตรีผู้เหยียบยืนเหนือสรรพสิ่ง ในมือเรียวขาวถือจอกแก้วน้ำเต้า สลักลายประหลาด แกว่งเบาๆ จนของเหลวสีแดงคล้ายโลหิต ด้านในสะท้

น้ำเสียงแผ่วเบาราวสายลมยามราตรี เปล่งออกมาว่า “แม่รู้… แม่เชื่อเจ้าว่าไม่ได้ทำ แต่เจ้าก็เห็นแล้วไม่ใช่หรือ… เพียงแค่ช่วยเจ้าออกมา ท่านพ่อของเจ้า ก็จำต้องแลกด้วย ทองถึงหนึ่งแสนตำลึง…” คำพูดนั้น…ประหนึ่งสายฟ้าฟาดกลางอก หลินอวี้เฉิงถึงกับนิ่งงัน ดวงหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก “ทองหนึ่งแสนตำลึง…

แม้สายตาเฝ้ามองตลอดทาง เสี่ยวถิงกลับพบว่าระยะห่างระหว่างตนกับคุณหนู กลับเพิ่มขึ้นอย่างไม่สมเหตุสมผล “คุณหนู! โปรดช้าลงหน่อยเจ้าค่ะ!” สาวใช้แทบออกวิ่งสุดกำลัง จนหอบหายใจแทบขาด แต่แล้ว หลินเยว่ซินกลับหยุดยืนกลางทาง นางหันมาเบาๆ กางมือทั้งสองออกอย่างไร้เดียงสา “ข้าหาได้วิ่งไม่…” “หา?! เมื่อครู่…

เสียงกรีดร้องแหลมเสียดหูดังอยู่ไม่ไกลนัก ทำให้หลินเยว่ซินขมวดคิ้วแน่น “เจ้ากรีดร้องจนเหมือนข้าจะปลดเสื้อเจ้ากลางลานแล้วกระมัง” น้ำเสียงเย็นชาเจือความหงุดหงิด ดังลอดออกมาก่อนจะตวาดต่ำอย่างขุ่นเคือง “หุบปาก! หากยังส่งเสียงอีก ครานี้ข้าจะโยนเจ้าให้ปลากินเสียให้เข็ด!” เสี่ยวถิงสะดุ้งเฮือก รีบยกมือ

ทุกสิ่งจะเปลี่ยนไป! เขาจึงต้องยื้อเวลา รอให้เหตุผลเพียงพอ… ก่อนลงมือกำจัด “ท่านไม่กลัวว่า…อ๋องเยี่ยนจะรู้เรื่องนี้หรือ” นางถามเสียงเรียบ ดวงตาเรียวยกขึ้นอย่างท้าทาย หลินเทียนหยู่กัดกรามแน่น สบตานางอย่างเย็นชา “หึ หากเจ้าเป็นเพียงบุตรนอกคอก ไร้ฐานะหรือบรรดาศักดิ์ เจ้าคิดหรือว่าเขายังจะต้อง