บททั้งหมดของ ROARING LION | ใต้เงาราชสีห์: บทที่ 51 - บทที่ 60

ไลออนค่อย ๆ เดินตรงมาหยุดต่อหน้าลิเดีย ดวงตาคมกริบมองเธอนิ่ง ร่างสูงใหญ่ของเขาทำให้เธอรู้สึกกลัวจนไม่กล้าจะขยับตัวอีกเลย“ฉะ...ฉัน... (ลิเดีย)/ยิงแม่นดีเหมือนกันนะ (ไลออน)” เสียงเย็น ๆ ของเขาเอ่ยขึ้น พลางยื่นมือเหมือนจะช่วยดึงเธอลุกขึ้นลิเดียเหลือบมองฝ่ามือหนาของเขาแต่เธอก็ไม่กล้าที่จะเอื้อมมือไปสั

ลิเดียสะดุ้งตื่นด้วยความรู้สึกเย็นแปลบ ๆ ที่ข้อมือทั้งสองข้าง เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างช้า ๆ พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงนุ่ม ๆ ทุกอย่างรอบตัวมืดและเงียบสงัดไปหมด มีเพียงเสียงกระทบเบา ๆ ของโลหะที่กึกก้องดังไปทั่วทั้งห้อง“เอ๊ยนี่...” หญิงสาวอุทานด้วยความตกใจ เมื่อพบว่าข้อมือของเธอถูกล่ามด้วยโซ่เหล็กทั

ฟุ่บ!!!ผ้าเช็ดตัวผืนบางที่พันรอบเอวหนาของมาเฟียหนุ่มค่อย ๆ หลุดออกอย่างช้า ๆ ก่อนจะร่วงหล่นลงไปกองที่พื้นตรงหน้าลิเดียค่อย ๆ เหลือบมองเรือนร่างกำยำของมาเฟียหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้า มัดกล้ามเนื้อที่เด่นชัด รอยสักตัวอักษรที่สีข้างและรอยสักรูปสิงโตคำรามที่เด่นสง่าอยู่บนท่อนแขนแกร่งนั้น...มันทั้งดูน่าก

“อะ อ๊ะ!!” ลิเดียครางเสียงแผ่วพลางกระตุกเร่า ๆ ความรู้สึกมันหวิวและหลุดไปชั่ววูบหนึ่งเลย ทุกอย่างขาวโพลนและช่องท้องมันหวิว ๆ โหวงมันดีมาก ๆ อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน มันดี...ดีจนเธอรู้สึกอยากโดนลิ้นของเขาอีกหลาย ๆ ครั้งในระหว่างที่ลิเดียยังคงค้างอยู่ในห้วงอารมณ์เสียวสะท้านนั้น ไลออนก็ยังคงไล่ขบเม้มเนิ

มาเฟียร้ายใช้ปลายลิ้นสากชิมหยดเหงื่อหวานจากผิวกายสวยของเมียสาว ลากลิ้นร้อนไล่หน้าท้องขึ้นไปจรดถึงปากคางของเธอ พร้อมกับรั้งเอวยกขึ้นแล้วอุ้มลำตัวของเธอขึ้นเล็กน้อย และฟาดหงายหลังกระแทกนอนราบไปกับเตียงอย่างเต็มแรงฟุ่บ!! แผ่นหลังของเธอกระแทกลงกับเตียงนุ่ม หญิงสาวนอนหายใจรวยรินและมองเพดานอย่างล่องลอย เ