Se connecter“สักปีหน้า เด็ก ๆ โตขึ้นอีกหน่อย เราน่าจะพากันไปเที่ยวทั้งครอบครัวนะ” พี่สาวของไลออนเป็นคนเปิดประเด็นขึ้นมา เพราะเธอเองก็คิดถึงครอบครัวตัวเองทางฝั่งนี้มาก ๆ แต่ด้วยภาระเรื่องลูก ๆ และงานของสามีทำให้เธอขยับตัวไปไหนมาไหนลำบาก“งั้นให้เหมาเครื่องบินไปทัวร์ยุโรปกันสักสองเดือนดีไหม?” ไลออนเองก็เหมือนจะเห
เสียงถาโถมกายเข้าหาเนื้อแนบเนื้อดังกังวาน ตับ ตับ ตับ...เตียงขนาดใหญ่โยกย้ายไปตามแรงขับเคลื่อน คนตัวเล็กยกมือขึ้นปิดริมฝีปากตัวเองแน่นไม่ให้เปล่งเสียงครางออกมาแม้ว่าจะทั้งจุกและเจ็บในช่วงแรก ๆ ริมฝีปากร้อนไซ้ตามลำคอก่อนจะลงไปบีบสองเต้าและสลับดูดดื่มน้ำนมสดจากเต้าของเธอ พร้อมกับขย่มเข้าหาไปพลาง ๆ บี
สามเดือนต่อมา แสงแดดอ่อนยามเช้าสาดเข้ามาทางหน้าต่างห้องนอนใหญ่ที่ถูกดัดแปลงให้เหมาะสำหรับเลี้ยงเด็กอ่อน เสียงหัวเราะคิกคักเบา ๆ ดังขึ้นจากมุมห้อง ลิเดียกำลังนั่งพิงหมอนสามเหลี่ยม มือหนึ่งประคองลูกสาวตัวน้อย“ลูน่า” ที่กำลังดื่มนมจากอกแม่อย่างเพลิดเพลิน ส่วนอีกมุมหนึ่งของเตียง ไลออนกำลังนั่งกับลูกช
ณ ห้องคลอด โรงพยาบาลฮ่องกงวันที่ 31 ธันวาคมเวลา 23:30 น.เสียงร้องครวญครางของลิเดียดังก้องไปทั่วห้องคลอด เธอกัดฟันแน่น พยายามสูดลมหายใจเข้าออกตามที่หมอแนะนำ ความเจ็บปวดที่บีบรัดทั่วร่างทำให้เธอแทบหมดแรง ไลออนยืนอยู่ข้างเตียงไม่ห่าง มือใหญ่ของเขากอบกุมมือเล็กของเธอแน่นจนเธอรู้สึกถึงความอบอุ่นนั้น“
“คืนนี้มันสวยงามราวกับความฝันเลยนะคะ” ลิเดียพูดเบา ๆ เสียงของเธอแทบจะกลมกลืนไปกับสายลม แต่ไลออนได้ยินทุกคำชัดเจน“แต่มันไม่ใช่แค่ฝันนะ… เพราะเราสองคนทำให้มันกลายเป็นความจริงแล้วนี่ไง” น้ำเสียงของเขาหนักแน่น แฝงความรักและความมุ่งมั่นลิเดียหันหน้าขึ้นมาสบตาเขา ใบหน้าของเธออยู่ใกล้เพียงลมหายใจเดียว ไล
“ยังไม่หิวน่ะ ว่าแต่นี่ทำกระทงเองเหรอเลย?” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะยื่นมือใหญ่จับกลีบดอกบัวมาวางบนใบตองตามเธอ ซึ่งใบตองก็แหลกคามือของเขาเลย“….” ร่างสูงยิ้มเจื่อน ๆ เพราะจากที่จะช่วยทำน่าจะช่วยพังกระทงเสียมากกว่า“มือหนักแบบคุณน่ะ นั่งมองเฉย ๆ ดีกว่านะคะ” ลิเดียหยุดมือที่กำลังจัดดอกไม้แล้วหันมามองเขา
ฟู่บบบ!! มือของลิเดียที่จับอยู่กับไลออนค่อย ๆ เลื่อนหลุดออกไปช้า ๆ หญิงสาวรู้สึกชาวาบไปทั่วร่างกาย ขาทั้งสองข้างของเธอก้าวเดินไปพร้อมเขาต่อไม่ไหวอีกแล้ว หัวใจของเธอเริ่มเต้นช้าลง สายตาเธอเริ่มพร่ามัวจนแทบมองไม่เห็นอะไร ความรู้สึกมึนงงและความอ่อนล้าครอบงำจนแทบจะทรงตัวไม่ไหว ในเสี้ยววินาทีนั้น ใบห
ลิเดียหยุดก้าวเท้าทันทีเมื่อได้ยินคำพูดยั่วยุจากเจสซี่ แต่ครั้งนี้เธอไม่รีบเดินหนีไปเหมือนทุกครั้ง เธอหันกลับมา สายตานิ่งสงบแต่แฝงไปด้วยความเย็นชา สายตาของเธอเหลือบไปเห็นแผลเล็ก ๆ ที่ใต้ท้องแขนของเจสซี่ แต่เธอก็เลือกที่จะไม่ไถ่ถามอะไรในเรื่องที่ไม่ได้เกี่ยวกับเธอ แต่ในตอนที่เจสซี่กำลังจะเดินผ่านห
“ผู้หญิงคนนี้หัวเราะเยาะเย้ยฉัน ที่นอนพื้น...ขณะที่ตัวเธอเองนอนร้องเสียว ๆ อยู่บนเตียงกับคุณ!” “ไม่จริงนะคะนาย” เจสซี่ส่ายหน้าปฏิเสธเสียงแข็ง “อะ... (อี) นายหญิงคะ...หยุดใส่ร้ายเจสซี่ได้แล้วนะ” “งั้นสาบานมาสิ...ถ้าใครพูดโกหกก็ขอให้ชีวิตมีแต่ความฉิบหาย และตายอย่างทรมาน!” เจสซี่ไปเล็กน้อยชะงักไปกั
บรรยากาศในห้องจัดงานที่โรงแรม “อิมเปอเรียม ออเรอุส” เต็มไปด้วยความวุ่นวายที่มีทั้งการลองไฟ เครื่องเสียงต่าง ๆ และการจัดเตรียมฉาก ต่าง ๆ รวมไปถึงโต๊ะสำหรับรองรับแขกจำนวนนับร้อย ๆ พื้นที่ถูกตกแต่งด้วยโทนสีแดงดำ เสริมด้วยไฟสลัว ๆ ที่ให้ความรู้สึกถึงความดุดันและหรูหรา แทบทุกมุมของห้องรายล้อมด้วยแขกเหร