บททั้งหมดของ เสน่หามารยาพิศวาส ( Crazy love in you): บทที่ 21 - บทที่ 30

"โธ่เอ๊ย! ไอ้ฟรานแกจะคิดถีงฉันอะไรตอนนี้นะ" อิอิ..แมรี่หัวเราะเยาะเย้ยเพราะเห็นท่าทางอารมณ์บอกบุญไม่รับของคนตัวใหญ่จนเธออดที่กลั้นอารมณ์เอาไว้ไม่ได้"แมรี่ที่รัก..นี่คุณกำลังหัวเราะเยาะผมอยู่เหรอ?เดี๋ยวเถอะ ผมจะคิดทบทวนคุณทั้งต้นทั้งดอกเลยคอยดู..ฮึ่ม! ลีโอนาร์ดแยกเขี้ยวใส่ร่างงามอย่างเคืองๆ"คุณ ก็รีบๆไปรับเถอะค่ะ ไม่งั้นมันคงจะดังไม่หยุดหรอกค่ะ" แมรี่บอกเพราะโทรศัพท์ยังคงดังต่อเนื่องไม่ยอมหยุดลงซะที"มาดามนี่ มีเรื่องอะไรถึงต้องโทรมาตอนนี้ รึว่าไอ้ฟรานมันจะบอกมาดามจริงๆ กะจะเซอร์ไพรส์ซะหน่อย ไอ้ฟรานแกเสือกอีกจนได้ว่ะ""ครับ..มาดาม""ลีโอ ทำไมไปเมืองไทยตั้งนานหลายวันแล้ว ยังไม่โทรหาแม่อีก..ไหนบอกจะแค่ไปดูงานธรรมดา นี่ก็หลายวันแล้วแม่เห็นลูกเงียบๆไปแม่เลยเป็นห่วง""เอ่อ..ครับ มาดามพอดี ผมมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำหลายๆอย่าง คงต้องอยู่อีกนานครับมาดาม""ธุระสำคัญอะไรกันลูก?"ครับมาดาม..ผมกำลังจะแต่งงานครับ"แต่งงาน..ตายจริงลูก! ลีโอล้อแม่เล่นรึเปล่าแม่ไม่ขำนะ!"เปล่าครับมาดาม..ผมกำลังจะแต่งงานจริงๆแล้วผมกะจะเซอร์ไพรส์มาดามให้ตกใจซะหน่อย เลยไม่ได้บอกล่วงหน้าน่ะครับ""ลีโอ..ลูกจะแต่งงานจริงๆเ

"อืมมมม..ลีโอ..คะ..แมรี่เหนื่อยค่ะ..ให้แมรี่พักก่อนะคะ" แมรี่สบตากับสายตาคมกลมโตของลีโอนาร์ดด้วยท่าทีเหนื่อยล้า โดยที่ร่างหนาใหญ่ของลีโอนาร์ดยังคงนอนทับคร่อมเรือนร่างอันเปล่าเปลือของแมรี่เอาไว้อย่างแนบแน่น"ก็ผมให้ที่รักพักไปตั้งชั่วโมงครึ่งนะ..ถึงเวลาของผมแล้ว..ที่รักต้องชดเชยเวลาให้ผมด้วย" ลีโอนาร์ด เอ่ยบอกแมรี่ด้วยสีหน้าและท่าทางเจ้าเล่ห์ สายตาคมส่องประกายวิบวับส่อแววความต้องการเธออย่างหลงไหล ก่อนที่จะอ้าปากงับเอาหน้าอกอวบใหญ่แล้วดูดกลืนเข้าไปจนครึ่งเต้า จากนั้นเขาจึงใช้ลิ้นร้อนๆไล้เลียฉกและดูดดื่มเอาความหอมหวานที่ไม่เคยจืดจางลงของเต้างาม พร้อมมือหนาใหญ่ต่างลูบไล้สะโพกงอนงามอย่างเร่าร้อน ร่างสองร่างบดเบียดเสียดสีเข้าแนบชิดจนจะดูดกลืนหายกลายเป็นร่างเดียวกันแมรี่ค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาในตอนเที่ยงของวันใหม่อย่างช้าๆ เธอค่อยๆขยับตัวอย่างแผ่วเบาเพราะยังคงมองเห็นคนตัวใหญ่ยังคงนอนอยู่ข้างๆเธออย่างหลับสนิท เธอกลัวว่าจะทำเขาตื่นขึ้นมา แต่พอเธอกำลังจะลุกขึ้นไปเท่านั้นล่ะ ลีโอนาร์ดก็รีบคว้าแขนเรียวบางแล้วค่อยออกแรงดึงลงมาสู่อ้อมอกกว้างๆของเขาอีกครั้ง.."อุ๊ย!..ลีโอคะ" แมรี่ตกใจเล็กน้อยเพราะเธอไ

"แมรี่ขึ้นห้องกันเถอะครับ" ลีโอนาร์ดถอนจูบก่อนจะกระซิบที่ข้างหูของแมรี่เบาๆ ก่อนลีโอนาร์ดจะจูงแขนของแมรี่ลุกขึ้นเดินกลับไปยังโรงแรมด้วยกันอย่างรีบเร่ง เมื่อมาถึงในห้องลีโอนาร์ดก็รีบช้อนร่างบางงามของแมรี่เดินเข้าไปยังเตียงกว้างขาวสะอาดขนาดคิงส์ไซส์ ก่อนที่เขาจะค่อยๆวางแมรี่ลงเบาๆอย่างทนุถนอม จากนั้นเขาจึงรีบขึ้นทาบทับคร่อมร่างบางในทันที แล้วบทจูบอันดูดดื่มเร่าร้อนก็ตามมาติดๆ มือหนาๆค่อยๆถอดชุดของแมรี่ลงไปกองไว้ที่ด้านล่างข้างๆเตียง เหลือเพียงบราเซียกับแพนตี้ชิ้นน้อย ที่ลีโอนาร์ดค่อยๆเอื้อมมือไปปลดตะขอออกเบาๆ หน้าอกอวบใหญ่เผยต่อหน้าต่อตาลีโอนาร์ดทิ้งตัวลงแล้วเด้งไปมา ลีโอนาร์ดค่อยๆเลื่อนจากการจูบอันดูดดื่มเร่าร้อน มาเป็นบทจูบซอกไซ้ไปตามซอกคอขาวเนียนเบาๆ มือหนาใหญ่อีกข้างก็กอบกุมเอาเต้างามๆบีบเคล้นอย่างมันมือ แล้วลีโอนาร์ดก็ค่อยๆอ้าปากงับเอาเม็ดเชอรี่สีชมพูอีกข้างก่อนที่จะดูดดันพันเลียไปมาจนเต็มปาก เรียกเสียงครวญครางของแมรี่เป็นระยะ"อ้าาาาาา..อืมมมมมม..อื้อออออ" ลีโอนาร์ดค่อยๆ จับตัวของแมรี่ยกขึ้นคว่ำเบาๆ แล้วค่อยๆจับสะโพกผายอันกลมกลึงยกขึ้น เขาค่อยๆแยกขาของแมรี่ออกกว้าง ก่อนที่ลีโอนาร์

ลีโอนาร์ดกับแมรี่มาถึงสนามบินก่อนที่มาร์โก้จะเดินลงมาเปิดประตูให้ทั้งสองคนลงมา ลีโอนาร์ดจึงรีบจูงมือแมรี่ไปขึ้นเครื่องในทันที ก่อนที่ลีโอนาร์ดจะสังเกตุเห็นแมรี่ตัวสั่นและมือของเธอต่างชุ่มเย็นไปหมด เหงื่อของแมรี่ผุดขึ้นมาจนเปียกชื้น"ไม่ต้องกลัวนะครับ..ผมจะอยู่กับแมรี่เอง" ลีโอนาร์ด รู้ว่าอาการของแมรี่คงเป็นอาการกลัวที่จะขึ้นเครื่อง"ค่ะ" แมรี่จับมือลีโอนาร์ดแน่นก่อนที่คนทั้งสองจะก้าวขึ้นเครื่องไปพร้อมๆกัน เมื่อพวกเขาเข้ามาด้านในแมรี่ก็สังเกตุเห็นด้านในยังคงหรูหราทันสมัย เหมือนตอนที่เธออยู่ที่ห้องกับเขา"ไม่เห็นมีคนอื่นเลยค่ะ แมรี่นึกว่าจะมีคนอื่นเยอะๆเหมือนในทีวี ซะอีกค่ะ" แมรี่ถามลีโอนาร์ดเมื่อสังเกตุเห็นห้องโดยสารภายในยังคงเงียบเชียบไร้วี่แววคนอื่นๆ มีเพียงแค่ พนักงานแอร์โฮสเตส แค่ไม่กี่คนเท่านั้นเอง"มีแค่เราครับที่รัก..นี่เป็นเครื่องบินส่วนตัวของผมเอง" ก่อนที่ลีโอนาร์ดจะจับมือแมรี่เพื่อพาเธอก้าวเข้าไปนั่งประจำที่ จากนั้นเขาจึงเอื้อมมือไปคาดเข็มขัดนิรภัยให้เธอ ก่อนที่พนักงานแอร์โฮสเตสจะมารอรับออเดอร์ จากนั้นคนทั้งคู่จึงสั่งอาหาร พร้อมกับถึงเวลาเครื่องขึ้นพอดี แมรี่เกาะแขนลีโอนาร์ด

"จ๊ฟฟฟฟฟฟ..อ้าาาา..ชื่นใจจริงเลย" ก่อนที่เขาจะหันไปยักคิ้วยักไหล่ใส่ลีโอนาร์ดอย่างไม่แคร์และไม่แยแสต่อสายตาของลีโอนาร์ดที่ส่งสายตาแข็งกร้าวและโกรธเกรี้ยวเข้าใส่เขาในทันที "ฮ่าๆๆๆๆๆๆ..สะใจจริงๆ" ฟรานซิสยังคงหัวเราเยาะลีโอนาร์ดด้วยท่าทางดีใจและเยาะเย้ยลีโอนาร์ดอย่างต็มที่"ลีโอมานี่หน่อยซิลูกแม่มีแขก เซเลน่าด้วย มาเร็ว! ลูก" เสียงของมาดามเทเรซ่าดังขึ้นทันขัดจังหวะของลีโอนาร์ดกับฟรานซิสเข้าพอดี"แมรี่เดี๋ยวผมมารอผมอยู่ที่นี่นะ อ้อ!..ที่รักห้ามอยู่ใกล้ไอ้ฟรานมันนะ..ส่วนแก! ไอ้ฟรานแกไปให้ไกลๆไปให้พ้นๆจากเมียของฉันเลยไป!..เดี๋ยวผมมานะครับ" ลีโอนาร์ดบอกแมรี่ด้วยสายตาหวานซึ้งและทั้งหวงทั้งห่วงเธอเป็นที่สุด"ลีโอ..นี่ท่านรัฐมนตรีกระทรวงเศรษฐกิจลูกท่าน แกรนด์ฟราท่า เฟซ โลอองซ์ เผื่อมีอะไรเรื่องธุรกิจเราจะได้ปรึกษาท่านได้นะลูก "สวัสดีครับ..ท่าน" ลีโอนาร์ดกล่าวทักทาย""สวัสดีครับ คุณลีโอนาร์ดหนุ่มหล่อไฟแรงคุณทั้งเก่งและมีฝีมือมากๆที่สามารถบริหารกิจการของเลอเดอฟรองได้ดีและยอดเยี่ยมขนาดนี้" โลอองกล่าวชื่นชมด้วยท่าทางยิ้มแย้ม"ท่านชมเกินไปแล้วครับ..เพราะผมมีดอนและมาดามที่เก่งมากกว่าถึงทำให้เลอเดอฟร