เสน่หามารยาพิศวาส ( Crazy love in you)

เสน่หามารยาพิศวาส ( Crazy love in you)

last updateLast Updated : 2025-11-12
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
32Chapters
598views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ลีโอนาร์ดเมื่อเห็นคนตัวเล็กนิ่งเงียบไปก็ยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ พลางคิดว่าแม่สาวน้อยคนนี้คงต้องติดใจในรสจูบที่เขามอบให้เธอเป็นแน่ ก่อนที่มาริสาจะนิ่งเงียบไปจนผิดสังเกตุ เขาจึงค่อยๆถอนริมฝีปากออกจากเธอ "คุณ..คุณ..คุณ!.

View More

Chapter 1

บทที่ 1 ความเป็นจริงที่แสนเจ็บปวด ( It's so my painful)100%

Hana estava na floricultura naquela tarde quando tudo aconteceu de forma simples e inesperada. Uma senhora passou mal no meio da rua, e sem pensar duas vezes ela saiu de trás do balcão e correu até ela.

Não tinha dúvida, nem hesitação. Só ação.

Com cuidado, Hana ajudou a senhora a se sentar, perguntou se ela conseguia respirar direito e chamou ajuda. Quando viu que seria melhor levá-la ao hospital, não esperou ninguém fazer isso por ela. Acompanhou a senhora no transporte e ficou ali o tempo todo, segurando sua mão até que os médicos assumissem o caso.

Horas depois, já com a senhora mais estabilizada, Hana ainda estava ali, sentada ao lado dela.

A senhora a observava com um olhar diferente, como se estivesse tentando entender quem era aquela jovem.

— Você é muito boa, minha querida… qual é o seu nome? — perguntou com voz mais fraca, mas sincera.

— Hana Monteiro — ela respondeu com um leve sorriso.

— Que nome bonito… Eu sou Fernanda Lockwood.

Hana piscou de leve.

— Seu sobrenome é bonito.

Fernanda soltou um pequeno riso.

— Você nunca ouviu falar?

— Não, nunca.

A senhora pareceu surpresa, como se aquilo fosse quase impossível.

— Sério, querida? Bom… meu filho é Xavier Lockwood.

Hana apenas assentiu, educada, sem entender muito bem a importância daquilo.

— Ele é um dos empresários mais conhecidos… um dos solteiros mais cobiçados também — Fernanda continuou, com um tom misto de orgulho e frustração. — Mas é… difícil. Fechado. Rude às vezes. Não liga muito para essas coisas.

Hana franziu levemente a testa, desconfortável com o rumo da conversa.

— Eu não sabia de nada disso, senhora. Nunca tinha ouvido falar.

Fernanda segurou a mão dela por um instante.

— E mesmo assim cuidou de mim sem esperar nada.

Hana deu de ombros, simples.

— Não precisa agradecer tanto… qualquer um faria isso.

— Não. Nem todo mundo faria — Fernanda respondeu com firmeza.

Ela então abriu a bolsa e tirou um cheque, entregando nas mãos de Hana.

— Senhora, isso é muito…

— Não é. Para mim, não é nada — disse ela, sincera.

Hana hesitou por alguns segundos, mas acabou aceitando, mais por respeito do que por vontade.

— Obrigada…

Antes de ir, Fernanda ainda a observou por mais um instante.

— Você se importaria de me dar seu número?

Hana entregou sem pensar muito.

E então se despediu.

Saiu do hospital achando que aquilo tinha sido apenas um gesto comum em um dia comum.

Mas Fernanda ficou ali por mais tempo do que deveria.

Sozinha, com o celular na mão, ela olhou para o nome recém-salvo.

E um pensamento tomou forma com uma clareza inesperada:

“Ela seria perfeita para o Xavier.”

A noite já tinha caído quando Xavier Lockwood entrou no escritório de casa. O prédio inteiro parecia silencioso demais, como sempre acontecia naquele horário. Ele tirou o paletó com calma, jogando sobre a cadeira, e abriu alguns documentos na mesa como se ainda estivesse em modo automático de trabalho.

Não demorou muito para a porta se abrir de novo.

Fernanda entrou sem pressa, segurando o celular na mão.

— Você ainda está trabalhando? — ela perguntou, como se já soubesse a resposta.

— Sempre estou — ele respondeu sem olhar, assinando um dos papéis.

Fernanda ficou alguns segundos em silêncio, apenas observando o filho. Xavier tinha aquela presença fechada, controlada demais, como se nada realmente o atingisse.

Ela se aproximou e colocou o celular sobre a mesa.

— Eu quero te mostrar uma coisa.

Ele finalmente ergueu os olhos.

— Se for mais alguma reunião ou evento, manda para a secretária.

— Não é isso.

A voz dela estava diferente. Mais leve. Mais decidida.

Xavier suspirou, encostando na cadeira, e pegou o celular. Na tela, havia apenas um contato salvo.

“Hana Monteiro.”

— E isso é…? — ele perguntou, sem entender o motivo daquilo.

Fernanda sentou na poltrona à frente dele.

— A pessoa que salvou a minha vida hoje.

Ele franziu levemente o cenho.

— Você passou mal de novo?

— Passei. Na rua. E se ela não tivesse me ajudado, eu não estaria aqui agora.

Xavier ficou em silêncio por um instante, analisando a informação, mas sem demonstrar emoção.

— E você decidiu me mostrar o contato dela por quê?

Fernanda respirou fundo, como se estivesse escolhendo as palavras com cuidado.

— Porque ela não pediu nada. Não sabia quem eu era. Não sabia quem você é. E mesmo assim ficou comigo, me levou ao hospital, cuidou de mim como se fosse alguém da família.

Xavier largou o celular na mesa.

— Isso não significa nada, mãe. Só significa que ela é educada.

Fernanda inclinou a cabeça, como se esperasse exatamente essa resposta.

— Eu pensei a mesma coisa no começo… até perceber outra coisa.

Ele a olhou agora com mais atenção.

— O quê?

— Ela seria perfeita pra você.

O silêncio que veio depois foi imediato.

Xavier não riu. Não se surpreendeu. Só ficou parado, olhando para a mãe como se ela tivesse dito algo completamente fora de contexto.

— Você está tentando me arranjar alguém? — a voz dele saiu baixa, seca.

— Não estou te arranjando ninguém — Fernanda respondeu com calma. — Estou te mostrando alguém que vale a pena conhecer.

Ele passou a mão pelo rosto, já impaciente.

— Eu não tenho tempo pra isso.

— Você não tem tempo pra nada que não seja trabalho.

Aquilo fez ele travar por um segundo.

Fernanda continuou:

— Ela é simples, Xavier. Humana. Diferente de tudo isso que você vive cercado.

Ele levantou da cadeira, andando alguns passos até a janela.

— Você não sabe nada sobre ela.

— Sei o suficiente — ela respondeu, sem hesitar.

Ele ficou olhando a cidade lá fora, os vidros refletindo seu próprio rosto.

Fechado. Controlado. Sempre igual.

— Qual é o nome dela mesmo? — ele perguntou depois de um silêncio longo, como se não quisesse demonstrar interesse.

— Hana Monteiro.

O nome ficou no ar por alguns segundos.

Xavier não respondeu.

Mas também não esqueceu.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
32 Chapters
บทที่ 1 ความเป็นจริงที่แสนเจ็บปวด ( It's so my painful)100%
แมรี่ มาริสา อาร์ท พาวิลเลียม สาวสวย ในตาสีเฮเซลชวนฝันกลมโตมีเสน่ห์ นัยตาปนเศร้านิดๆ ปากกระจับเล็กสีชมพูน่าจุมพิต ผมสีน้ำตาลอ่อน หน้าอกทั้งสองข้างกลมกลึงไม่ใหญ่มากแต่พอดดีมือ สะโพกผายเอวคอดดูลงตัว ผิวขาวขลับอมชมพู รูปร่างได้สัดส่วน สูง 165 เธอมีรูปร่างและหน้าตาสวยดั่งนางฟ้านางนิยายในวรรณคดีปรัมปราอย่างที่เคยได้ยินมา ผู้ชายทั้งหลายไม่ว่าจะเป็นหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ ตลอดจน อาเสี่ยเมียเผลอ หรือเผลอเมียมาที่ The moon club แห่งนี้เป็นต้องลุ่มหลงและเพ้อฝันกับการที่จะได้จับจองหัวใจ หรือแม้แต่นั่งดื่ม และต้องการที่จะแตะต้องเธอนิดๆหน่อยๆพอให้หัวใจกรถชุ่มกระชวย เพราะใครๆ ต่างก็รู้ว่า เธอสวย มีเส่ห์ ชวนหลงไหลเธอ และเธอเด่นดัง ที่สุดในคลับแห่งนี้ ทุกๆคนต่างต้องการที่จะเป็นคนที่ทุ่มเงินหนักๆ เพื่อจะได้เธอไปครอบครองและเชยชมให้สาแก่ใจ แต่กิติศัพท์ ของเธอใครๆ ก็ต่างขนานนามไปว่าเธอ คือ" นางฟ้าจันทร์ทรา "ที่ สวย เริด เชิด ผยอง.. แต่พวกผู้ชายหลงโลมกามาทั้งหลาย ก็ไม่ได้คิดและใส่ใจในเรื่องนั้นแม้แต่น้อย เพียงแค่ต้องการร่างกายของเธอมาครอบครองใต้ร่างของพวกเขาแค่นั้นเป็นพอแต่ใครๆจะรู้ภายนอกที่เธอดูเป็นสาวมาดม
Read more
บทที่ 2 ตัวตนของลีโอนาร์ด 1 (I'm Leonard)100%
ในขณะที่ผู้คนทั้งหลาย กำลังหลับไหลเข้าสู้ห้วงแห่งนิทรา ยังมีชายหญิงคู่หนึ่ง กำลังทำกิจกรรมเข้าจังหวะกันอย่างเมามันส์"อื้ออ..อืมมม..อ้าาาา..ลีโอนาร์ดคะแรงๆเลยค่ะที่รัก..อ้าาาา..อืมมม..มันส์..จังเลยค่ะที่รัก...ซีสสสลีโอนาร์ด กำลังนอนอยู่ใต้ร่างของ ฟาริส หรือ ฟาริดา นางแบบสาวแห่งแบรนด์ " Victoria's Secret " อันลือชื่อโด่งดัง ลีโอนาร์ดที่อยู่ด้านล่างก็ขยับกายสวนขึ้นด้านบนเข้าสู่เนินเนื้ออย่างรัวเร็วรุนแรงและเร่าร้อน ส่วนฟาริสก็ขยับกายสวนรับขึ้นลงอย่างพร้อมเพรียง พวกเขาต่างรู้ใจกันและกันเป้นที่สุด มือของลีโอนาร์ดค่อยๆบีบเคล้นสะโพกงอนงามของนางแบบดังอย่างรุนแรง..และริมฝีหนาของเขาก็ค่อยๆดูดเม้มสองเต้าใหญ่ตระหง่าน เขารัวลิ้นเร็วดูดกลีนเม็ดเชอรี่ข้างหนึ่งเข้าไปจนเต็มปาก ส่วนมืออีกข้างก็เลื่อนจากการกอบกุมสะโพก มาบีบเคล้นเต้าใหญ่อีกข้างอย่างเมามันส์.."อื้อออ..อืมมม..อ๊าาสส..ที่รักคะฟาริส มีความสุขมากจริงๆค่ะ..ฟาริสรัคุณ ฟาริสรักคุณทั้งตัวเลค่ะ"เธอกระซิบที่ข้างหูของลีโอนาร์ด พร้อมทั้งสางสายตาหวานฉ่ำบ่งบอกว่า หลงในรสรักรสสวาทของเขาจนถอนตัวไม่ได้แล้วจริงๆ จากนั้นเธอก็ขบเม้มที่ติ่งหูของลีโอนาร์ดเ
Read more
บทที่ 3 ตัวตนของลีโอนาร์ด 2 (I'm Leonard)100%
ลีโอนาร์ด เดินเข้าไปยังห้องน้ำ เขาอาบน้ำ ชำระร่างกายในทันที มือหนาค่อยหมุนเปิดฝักบัวให้น้ำไหลรดล้างร่างกายอย่าช้าๆ พลางนึกถึงคำพูดของฟาริส.."ฟาริสรักคุณ "หึหึ..ก็แค่ผู้หญิงหิวเงิน ก็แค่ต้องการเงิน ก็เท่านั้น" ลีโอนาร์ดคิดในใจ..เขาคิดเสมอว่าชาตินี้คงจะไม่มีวันรักใครจริงๆได้หรอก...เพราะเขารักสนุกมากกว่า..คิดแล้วลีโอนาร์ดก็ยิ้มที่มุมปากทันที ..และยังคงให้สายน้ำไหลผ่านร่างกายต่อไป ก่อนจะเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันตัวเดินออกจากห้องน้ำไปหลังจากเสร้จสิ้นแล้วเช้าวันรุ่งขึ้น กรุงเทพมหานครลีโอนาร์ด มาตรวจดูกิจการโรงแรมที่นี่เหมือนเคย กรุงเทพเมื่อสามวันก่อน ลีโอนาร์ดมาเซ็นสัญญากับหุ้นส่วนรายใหม่ ก่อนจะรู้ข่าวว่า นางแบบสาว ฟาริสที่เขาเคยควงก็มาถ่ายแบบที่นี่ เพราะฟาริสก็มาพักที่โรงแรมของเขา และเจอกันโดยบังเอิญที่ห้องอาหารของโรงแรม และฟาริสก็ได้เอ่ยปากบอกจะมาหาเขา เพราะเหงา ด้วยเหตุผลข้อเก่าของเธอเหมือนที่เธอเคยพูดบ่อยๆ ก่อนจะจบกันที่เตียงเมื่อคืนนี้.."คุณมัลลิกา วันนี้ผมมีประชุม หรือนัด อะไรอีกมั้ย? ลีโอนาร์ดถามเลขาส่วนตัวหน้าห้องก่อนจะเดินเข้าห้องทำงานไป"ไม่มีค่ะ ท่านประธาน" มัลลิกา เลขาสาวสว
Read more
บทที่ 4 คำสั่งที่ไม่อยากยอมรับ (I can't accept) 100%
ก็อก ก็อกๆๆ"แมรี่..แมรี่..แมรี่ลูก เปิดประตูให้แม่หน่อยลูก.."ค่ะ แม่ "แมรี่ที่กำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ จึงรีบหยิบเสื้อคลุมมาสวมทับร่างกายของตนเองอย่างรวดเร็ว แล้วจึงเดินมาเปิดประตูให้วดีอย่างรวดเร็ว"แม่มีอะไรกับแมรี่เหรอคะ?" แมรี่รีบถามทันที เพราะตัวเองยังอาบน้ำยังไม่เสร็จ ฟองแชมพูยังคงติดตามเส้นผมดำขลีบนั้น เพราะกำลังสระผมอยู่พอดี แต่เมื่อได้ยินผู้เป็นแม่เรียกหา เธอจึงรีบออกมาทันที"ตายแล้ว!...แมรี่ ทำไม? ทำแบบนี้ล่ะลูก ดูสิ! แชมพูยังติดเส้นผมเป็นฟองอยู่เลย ทำแบบนี้! มันไม่ดีและไม่เหมาะกับหน้าตาของลูกเลยนะ!.."คะแม่" แมรี่ตอบกลับเสียงเรียบเย็นชา ทั้งๆที่วดียังพูดไม่จบเลยด้วยซ้ำ"พอดีแมรี่ได้ยินเสียงแม่เคาะประตูเสียงดัง แมรี่จึงคิดว่าแม่น่าจะมีเรื่องด่วนมาก แมรี่จึงรีบออกมาค่ะ อาบนำ้ให้เสร็จก่อนเหรอคะ แมรี่ขอโทษค่ะที่ทำเรื่องที่ไม่สมควรแบนี้..""เอ๊ะ! ลูกคนนี้นี่! ทำไมชอบเถียงแม่แบบนี้ " วดีเอ็ดแมรี่ทันที""ค่ะแม่ แมรี่ขอโทษจริงๆค่ะ แล้วแม่มีเรื่องอะไรอย่างนั้นเหรอคะ"แมรี่ถามออกไป เพราะเธอรู้สึกจะแสบตาเนื่องจากแชมพูเริ่มจะไหลเข้าตาของเธอเสียแล้ว"คืนนี้เสี่ยใหญ่มีแขกคนสำคัญ แมรี่
Read more
บทที่ 5 แรกพบเจอ ( The first time we met) 100%
"ยินดีต้อนรับครับท่านลีโอนาร์ด เป็นเกียรติของ The moon club ของเราเป็นอย่างยิ่งที่ได้ต้อนรับแขกคนพิเศษอย่างท่านเป็นอย่างมาก ใครๆต่างก็ร่ำลือชื่อเสียงของท่านลีโอนาร์ดมาเนิ่นนาน ผมเพิ่งจะได้สัมผัสตอนนี้เอง เป็นเกียรติ มากจริงๆครับ เชิญนั่งครับท่าน"เสี่ยใหญ่ ผายมือเชิญ ให้ลีโอนาร์ด ฟรานซิส และ แมกซ์นั่งลงที่โซฟาตัวใหญ่"ขอบคุณครับ เป็นเกียรติเช่นกัน"ลีโอนาร์ดตอบรับเสียใหญ่ ด้วยท่าทาง สุขุม เรียบนิ่ง ไม่บ่งบอกอารมณ์ยินดียินร้ายแต่อย่างใด อย่างที่เขาพูดขึ้นเลยซักนิด...เสี่ยใหญ่จึงรีบชิงพูดขึ้นทันที"เอ่อท่านครับ เรื่องธุรกิจของเราล่ะครับ ท่านลีโอนาร์ด"เสี่ยใหญ่ไม่ปล่อยให้เวลาล่วงเลยให้เปล่าประโยชน์ เขารีบชิงพูดขึ้นตัดบทอย่างรวดเร็ว เนื่องด้วยตัวเองติดหนี้สินมากมาย" คุณมีอะไรมานำเสนอล่ะครับ"ลีโอนาร์ด พูดออกไปด้วยท่าทางที่ไม่เรียบนิ่งอีกเช่นเคย.."ห้าสิบห้าสิบครับ..ครึ่งต่อครึ่งระหว่างธุรกิจของเราครับท่าน"ลีโอนาร์ดยังคงนั่งนิ่ง คิดถึงเรื่องที่ให้ฟรานซิสไปสืบข้อมูลมาจนรู้ว่าเสี่ยใหญ่ติดหนี้การพนันจากคาสิโนของเขามากมาย จนต้องเอาที่นี่ไปจำนำทำและทำให้ตัวเขาเองมีปัญหาทางการเงิน หนี้สินท่วม
Read more
บทที่ 6 ต้องตา..ต้องใจ..ต้องการ 1 (I want you. I need you)100%
"ผมฟรานซิส เลเดอร์ลูนครับ ยินดีที่ได้รู้จักคุณ เอ่อ..คุณ?""ฉัน มาริสา ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"ก่อนมาริสาจะยื่นมืออกไปสัมผัสมือเขาเช่นกัน เมื่อมือทั้งสองคนสัมผัสกัน ฟรานซิส ก็จุมพิตที่หลังมือมาริสาเบาๆ มาริสายิ้มรัยด้วยท่าทางยินดีและมีเสน่ห์ เธอตอบรับด้วยไมตรี และนี่มันคือเสน่ห์อีกอย่างของแมรี่ที่ถูกฝึกมาอย่างดี จากผู้เป็นแม่ ลีโอนาร์ด เห็นดังนั้นก็อารมณ์ขึ้น เขาชักสีหน้าใส่เธออย่างรวดเร็วและคิดในใจผู้หญิงอะไรวะ หน้าไม่อายส่วนแมกซ์ก็กล่าวขึ้นอีกเช่นกัน"ผมแม็กซ์ ลาซิโอ ครับ" ก่อนจะค่อยๆยื่นมือมาสัมผัสมือของมาริสาอย่างแผ่วเบา"ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"มาริสาตอบรับ ก่อนที่ลีโอนาร์ดจะพูดขึ้นทันทีด้วยเห็นท่าทางของเพื่อนหรือลูกน้องทั้งสองคน ที่ทำมันขวางหูขวางตาซะเต็มทน"พวกแกจะไปไหนก็ไปเลย ฟราน,แมกซ์ ไป รีบไสหัวไป!..เมื่อเห็นท่าทางของเจ้านายที่พ่วงด้วยเพื่อนฟรานซิสก็หัวเราะร่าชอบใจ"ฮ่า..ฮ่า..หมาหวงก้างซะด้วย""ไอ้ฟราน แก!!"ก่อนที่เขาจะยกเท้าไล่เตะฟรานซิสติดๆ จากนั้นฟรานซิสก็ก้าวท้าวออกไปทันที ตามด้วยแม็กซ์ที่ยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยแล้วค่อยๆก้าวตามออกไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน...หลังจากท
Read more
บทที่ 7 ต้องตา..ต้องใจ..ต้องการ 2 (I want you. I need you)100%
"เอ่อ..คือ..เอ่อ..ฉัน" มาริสาอย่ากลัวสิเขาก็แค่ผู้ชายทั่วๆไปที่ต้องการแค่ร่างกายของผู้หญิงอย่างเธอก็แค่นั้น! อย่าไปใส่ใจหวั่นไหวกับเสน่ห์ของเขาเชียวนะ อีกใจก็พยายามต่อต้านอาการสั่นไหวของตัวเองที่ตกอยู่ในอ้อมกอดของเขา เธอก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรกันที่ทำให้ตัวเธอควบคุมตัวเองไม่ได้ ตัวมันสั่น ใจมั่นสั่น หวั่นวิตกประหม่าอย่างไม่เคยเป็นกับใครมาก่อน ทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอจะใช้ความสวยและสายตาบวกกับมารยาร้ายของเธอสะกดให้ผู้ชายสั่นไหวไปเอง แต่อยู่กับผู้ชายคนนี้เธอกลับกลายเป็นคนไหวหวั่นเองซะนี่ ที่ควบคุมจิตใจตัวเองไม่ได้ "ให้ตายเถอะ" มาริสาได้แต่คิดในใจและพยายามควบคุมสติให้ได้มากที่สุด"อึ๊บ..อื้อ.."ไม่ทันไรลีโอนาร์ดก็เริ่มจู่โจมเธออย่างรวดเร็ว เขาประกบปากหนาเข้ากับริมฝีปากบางแดงเรื่อของเธอในทันที"อยากรู้นักว่ามันจะหอมหวานแค่ไหนกัน ลีโอนาร์ดคิดในใจ" เขาลากลิ้นซอกซอนในโพรงปากเล็ก และเกี่ยวกระหวัดดูดพันลิ้นเล็กพร้อมขมเม้มเบาๆด้วยความรุ่มร้อนบ้างรุนแรงบ้างหวานละมุน เพื่อให้ลิ้นเล็กรับสัมผัสของเขามากขึ้น มาริสาไม่ทันได้ตั้งตัว เธอจึงเผลอไปกับอารมณ์ที่เขาส่งมาให้เธออย่างรวดเร็ว ลิ้นเล็กๆค่อยๆเผลอเกี่ยวก
Read more
บทที่ 8 เมื่อผมต้องการ (When i need you)100%
ลีโอนาร์ดร้องบอกบอดี้การ์ดที่เฝ้าอยู่ข้างนอก ก่อนที่การ์ดของเขาจะเปิดประตูเดินเข้ามาพร้อมก้มหัวทำความเคารพผู้เป็นเจ้านาย"ครับ นาย"มาร์โก้ การ์ดคนสำคัญอีกคน เขาเก่งการสู้รบเป็นที่สุด ฝีมือของเขาโหดเหี้ยมอำมหิต จนใครๆต่างก็เกรงกลัวและเขายังเป็นหัวหน้าที่ฝึกฝนการต่อสู้แก่การ์ดทั้งหมดของลีโอนาร์ดด้วย เขาเคยเป็นนายทหารเก่าที่อยู่หน่วยอินทรีย์แห่งทัพฝรั่งเศษเขาชำนาญการต่อสู้ต่างๆทั้งมีสติปัญญาเฉียบแหลม มีไหวพริบว่องไว หาใครจับได้ยาก จริงๆแล้วมาร์โก้ เป็นการ์ดมือขวาของเขาเสียมากกว่า หากไม่ใช่เพราะฟรานซิสจะเข้ามาเพราะจริงๆแล้วฟรานซิสเป็นเพื่อนของลีโอนาร์ดมากกว่าจะเป็นมือขวาแต่เจ้านั่นเสือกที่จะหนีครอบครัวมาหลบอยู่กับเขาเพียงเพราะบอกว่ายังไม่อยากสืบทอดกิจการของครอบครัว ทั้งที่ครอบครัวของฟรานซิส ก็ร่ำรวยมาหาศาล มีธุรกิจ เรือสินค้า อยู่ทั่วโลก และยังมีเรือท่องเที่ยวหรูหราใหญ่โตอีกมายมาย อย่างว่าแหละฟรานซิสมันชอบโลดโผน นึกอยากจะทำก็ทำ นึกอยากจะไปก็ไป พ่อแม่ไม่เคยบังคับ ตามใจซะยิ่งกว่าใข่ในหินซะอีกทั้งๆที่เปนผู้ชายแท้ๆ ลีโอนาร์ดส่ายหัวให้เล็กน้อยพลางคิดถึงหน้าเพื่อนจอมเจ้าเล่ห์ของเขา..."นายไปหา
Read more
บทที่ 9 เสน่หามารยา ( Charming, Evil) 100 %
"ทำไมใจร้อนอย่างนี้คะ?..ฮึ?"มาริสาทำสายตายั่วยวน ลีโอนาร์ดเห็นอย่างนั้นแล้วก็แอบยิ้มอย่างพอใจ พลางคิดถึงตอนที่กำลังจูบกับเธอ"ทำไมแม่สาวคนนี้ถึงได้ตัวสั่นเทา หน้าแดง เหมือนกับ อายเขาอย่างนั้นล่ะ?..แล้วทีนี้ก็กลับจะกลายเป็นแม่เสือยั่วสวาทซะนี่! แต่ยังไงก็ช่างเถอะ ยังไงแม่สาวจันทร์ทราคนนี้ก็ต้องมาเล่นเกมส์กับเขาอยู่ดี" พลันความคิดนั้นก็ต้องหยุดลงเมื่อ มาริสาค่อยๆจับเขาให้นอนราบลงกับเตียง ก่อนจะรีบกระโจนขึ้นคร่อมร่างลีโอนาร์ดทันที ตามด้วยปากมาประกบปากอย่างรวดเร็ว เธอคิดในใจ"มาริสา เธอต้องใจกล้า หน้าด้านเข้าไว้" อืออ..เสียงลีโอนาร์ดครางในลำคอ "อือออ" เสียงมาริสาครางออกมาเช่นกัน"ทำไมมันวาบหวิวแบบนี้อีกแล้วนะ ขนลุกขนชันหมดแล้ว" มาริสาคิดในใจ ลีโอนาร์ดถอนริมฝีปากออกมา ก่อนจะเลื่อนเปลี่ยนลงมาตามซอกคอขาว ลิ้นไล้เล็ม ขบเม้มติ่งหู ก่อนจะดูดดันพันติ่งหูเล็กนั้น"อืมมม" มาริสาครางเบาๆ ส่วนมือของลีโอนาร์ดก็รีบปลดชุดเดรสของมาริสาออกเขาค่อยๆรูดมันลงเบาๆ"พรึ่บ!" ชุดเดรสของมาริสากองอยู่ที่พื้น เผยให้เห็นบราเซียลูกไม้สีขาว กับแพนตี้ตัวน้อยสีขาว"โอ้ววว..พระเจ้า..เธอสวยมาก..เธอหอม..เธอหวานไปหมดทั้ง
Read more
บทที่ 10 มารยาพิศวาส 1 ( She's passionate manners) 100 %
"อูยยบย! ..ซีสสส!..อาาา.." ทำไมมันถึงดีขนาดนี้นะ ลีโอนาร์ดครางอย่างพอใจ ก่อนจะก้มลงไปดูดกลืนกินน้ำหวานที่ปริ่มนิ้วและทอดถอนนิ้วออกมา ลีโอนาร์ดเลียนิ้วอย่างหื่นกระหายก่อนจะก้มลงไปดูดกลืนน้ำหวานอีกรอบ เขาใช้ลิ้นแทรกซอนเข้าไปยังร่องเนื้วสาว ก่อนจะลากลิ้นดูดเม้มติ่งนั้นอย่างยาวนาน ลิ้นของเขารัวเร็วฉกไว เรียกเสียงครางของมาริสาเป็นระยะๆ"อื้อ..อืมมม" ส่วนมือก็ขยี้เรือนผมของลีโอนาร์ดไปมาไม่อยู่นิ่ง อยู่ๆก็..ตึบ! มาริสาที่กำลังอารมณ์กระเจิดกระเจิงต้องชงักนิ่งเมื่ออยู่ๆลีโอนาร์ดก็ก้มหน้าแนบนิ่งกับกลางกายสาวของเธอ...ก่อนที่เธอจะชะโงกหน้าลุกขึ้นดู เห็นลีโอนาร์ดนอนหลับแน่นิ่งไปแล้ว"กร๊ดดด! มาริสากรี๊ดในใจ นี่ผู้ชายคนนี้ทิ้งเธอไว้กลางทางอย่างนี้เหรอนี่ มาริสาคิดในใจ" แล้วอารมณ์ ที่มันโหยหาต้องการของเธอตอนนี้ จะทำยังไงต่อดี"..."ไม่น่าเลย..แมรี่" แมรี่พูดกับตัวเอง ก่อนจะค่อยๆก้มมองผู้ชายคนนี้ที่หน้ายังซบหน้ากับความสาวของเธออยู่ ร่างใหญ่หายใจเข้าออกสม่ำเสมอบ่งบอกถึงการเข้าสู่ห้วงนิทราไปแล้ว.."เฮ้อ.!.. " มาริสาถอนหายใจอีกรอบ..แมรี่ค่อยๆลุกขึ้นจากเตียงก่อน แล้วจึงค่อยๆจับร่างเขาให้นอนในท่าที่สบายข
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status