บททั้งหมดของ Get out! ว่าที่คุณหมอตัวร้ายกับนายวิศวะหน้าโฉด: บทที่ 41 - บทที่ 50

เอี๊ยดดดด!! เสียงเบรกรถที่ดังจนคนอื่นต้องหยุดมองดังขึ้น รถบีเอ็มสีน้ำเงินอันคุ้นตาทำให้ฉันรู้สึกดีใจและโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก ไม่รอช้าฉันเดินเข้าไปนั่งบนรถของเขาก่อนจะปิดประตูเสียงดังปัง “นึกว่านายจะไม่มาซะแล้ว...” ฉันว่าขึ้นอย่างคนที่ยังไม่หายหอบดี “หายใจก่อนก็ได้คุณ” “อือ" ฉันรับคำอย่างว่าง่ายก

“คุณเลือกเองนะ...” “นายอย่าทำอะไรบ้าๆ นะ!” นายตุ่นไม่ยอมในขณะที่ฉันก็ยังคงหลับตาปี๋เพราะความกลัว ถึงแม้ว่าในใจส่วนลึกจะบอกว่าร่างสูงคงจะพูดเล่นแต่แววตาที่จริงจังแกมดุของเขานั้นเมื่อเห็นแล้วก็อดที่จะรู้สึกกลัวขึ้นมาไม่ได้เหมือนกัน ฉันเดาอารมณ์นายตุ่นไม่เคยออกเลย หมอนี่มักมีเรื่องให้ฉันไม่คาดฝันได้อ

ลิ้นหนาของผมที่ไล้บนริมฝีปากบางนั่นอย่างเพลิดเพลินเริ่มทำหน้าที่เป็นมือหนาที่ค่อยๆ แง้มประตูเข้าไปเจอกับน้ำหวานที่อยู่เต็มทั่วห้อง นัยน์ตาหวานสุดดื้อรั้นนั้นเบิกกว้างด้วยความตกใจในการกระทำของผมที่ล่วงล้ำเข้าไปสำรวจในโพรงปากของเธออย่างถือวิสาสะ ผมจัดการจับข้อมือเล็กที่กำลังลงมือประทุษร้ายผมให้กางออก

26 แค่เพื่อนค่ะพ่อ “คนที่เป็นโรคเก๊าท์มีอาการปวดข้ออย่างเฉียบพลันนั้นเป็นผลเนื่องมาจากร่างกายตอบสนองต่อการสลายตัวของเม็ดเลือดขาว ซึ่งได้กินผลึกของสาร MSU หรือของ CPP ซึ่งลอยตัวอยู่ภายในน้ำไขข้อ...ผลึกของ CPP จะถูกสร้างโดยเอนไซม์ตัวหนึ่งมีชื่อ...ชื่อ...?” ฉันชะงักอย่างติดอ่างขึ้นมาเมื่อสมองดันเผลอ

27 ฮิๆ บางครั้งนะ...บางครั้งฉันก็รู้สึกว่านายตุ่นชอบปกป้องกุญแจซอลจนเกินเหตุราวกับทำผิดอะไรไว้กับหล่อนอย่างนั้นแหละ ฉันเคยคุยๆ เรื่องนี้กับยูนะเขาว่านายตุ่นมีนิสัยแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร เขาก็เคยเข้าใจผิดอยู่ช่วงหนึ่งเหมือนกันแต่พอดูไปนานๆ ก็ไม่มีอะไรหรอก “งั้นเหรอ...หึ” “ทานข้าวกันเถอะค่ะ” คุณแ