บททั้งหมดของ OMG!! ฉันย้อนเวลากลับมาเจอปะป๊าตอนเขาอายุ14 : บทที่ 111 - บทที่ 120

งานศพของประทีปถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายที่วัดท้ายตลาดตามความประสงค์สุดท้ายที่เขาเคยเอ่ยไว้กับเคี้ยง และด้วยความที่เขาไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนหลงเหลืออยู่แล้ว พิธีการต่าง ๆ จึงไม่ได้จัดขึ้นหลายวันหรือใหญ่โตอะไรนักมีเพียงครอบครัวของตง เกสร และเพื่อนบ้านในตลาดไม่กี่คนที่รู้จักมักคุ้นกันมาร่วมงานส่งดวงวิญ

ในช่วงเวลาพักกลางวัน หลินกับยุ่งตกลงกันว่าจะเดินไปหาใช้เพื่อกินข้าวด้วยกัน ในระหว่างนั้นใช้ผู้เติบโตเป็นหนุ่มน้อยวัยสิบห้าปีเต็มกำลังศึกษาอยู่ในชั้น ม.ศ.3 ของของโรงเรียนประจำอำเภอ ที่กำลังจะเปิดกล่องข้าวอยู่กับเพื่อนสนิทกลุ่มเล็ก ของเขาใต้ต้นมะม่วงใหญ่หลังอาคารเรียน ทันใดนั้นเพื่อนคนหนึ่งที่เพิ่งวิ่

เมื่อกลุ่มของเคี้ยงเดินมาถึงท้ายตลาด ที่ซึ่งเป็นแหล่งมั่วสุมของกลุ่มนักเลงเจ้าถิ่น พวกเขาก็เห็นภาพที่ทำให้อารมณ์เดือดพล่านขึ้นมาทันที!ไอ้สักหัวโจกของกลุ่มและลูกน้องอีกสามสี่คนกำลังนั่งล้อมวงคุยโวโอ้อวดถึงวีรกรรมที่เพิ่งไปรุมชกต่อยกลุ่มของทูนมาเมื่อกลางวันอย่างสนุกปาก เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังลั่นไปทั

หลินรู้สึกว่าเธอคงจะไม่สามารถพูดคุยกับป๊าได้รู้เรื่องดังนั้นเธอจึงได้เก็บงำเรื่องนี้เอาไว้ก่อนและตั้งใจจะมาถามแม่ดังนั้นวันถัดมาหลังจากจัดการธุระส่วนตัวและพอจะมีเวลาได้อยู่กันตามลำพังกับแม่สองคน หลินก็รวบรวมความกล้าเอ่ยถามในสิ่งที่ค้างคาใจเธออย่างที่สุด"แม่คะ..." เธอเริ่มต้นด้วยน้ำเสียงที่พยายามให

เย็นวันนั้นเมื่อป๊ากลับมาจากทำงาน คือตอนนี้หลินรู้ว่าอาชีพของป๊าได้เปลี่ยนไปแล้ว เขาไม่ได้เป็นคนฆ่าหมูแต่เป็นเสมียนประจำสำนักงานแห่งหนึ่งแทนเพราะความรู้ที่ได้ร่ำเรียนมาและในตอนนี้ป๊าดูจะไม่ได้เมาเหมือนทุกที แต่อาการอ่อนล้าและสิ้นหวังยังคงฉายชัดบนใบหน้า หลินก็รวบรวมความกล้าเดินเข้าไปหา"ป๊าคะ..."ใช