Todos los capítulos de VENGEANCE AND DESIRE: Capítulo 131 - Capítulo 140

Pagkalabas ng patalim ay ngumiti si Kiana sa dalawa habang pinadaanan ng daliri ang talim niyon. "Kailangan ko pa ba kayong pag laruan baho kumanta?"Matigas na umiling ang malaking lalaki. "Hindi mo magagawa iyan sa amin!" Tukoy niya sa masamabg balak ng babae. Alam niyang tinatakot lamang siya nito.Lalong lumawak ang ngiti sa labi ni Kiana at pinisil ang baba ng lalaki. "Huwag mong maliitin ang kakayahan ng babaeng tulad ko dahil nagawa na kitang patulugin noon nang walang kahirap hirap."Napalunok ng sariling laway ang lalaki at nanatiling matigas. Ilang sandali pa ay ngumisi, " miss, kapag sinaktan mo kami ay maari kang makulong."Umawang ang mga labi ni Kiana at unti unting natawa. "Are you serious? Ako, makukulong? Naniniwala ka pa pala sa batas?" Nang iinsulto niyang tanong dito.Napatiim bagang ang lalaki at napahiya. Ang kasama ay alam niyang kabado kaya nanatiling tahimik."Kilala mo ba siya?" Turo ni Kiana sa kaibigan na tahimik lang nanonood sa kanila habang nakasandal sa

"No, that's not true, babe. I'm sorry kung ganyan ang naramdaman mo noon at hinayaan kung isipin mong may relasyon kami ni Trexie. Pero kung ano man ang sinabi sa iyo nila mommy tungkol sa amin ni Trexie ay hindi totoo iyon. Oo at inaamin ko na malaki ang pagkukulang ko sa iyo noon. Pero maari mo ba akong bigyan ng isa pang pagkakataon at bumawi sa mga pagkukulang ko?" Pakiusap niya sa asawa.Hindi malaman ni Karen kung ano ang dapat namaramdaman nang marinig ang pakiusap ng binata. May bahagi ng puso niya ay masaya dahil mahalaga rin siya sa buhay ng asawa. Na hindi lamang dahil sa awa kaya nanatili ito sa tabi niya noon. Ang sarap sa pakiramdam pero hindi pa niya kayang magpakasaya nang tuluyan. Naiisip niya rin na baka nakukunsensya lamang ang asawa sa pagkawala ng anak nila kaya nasabi nito ang mga bagay na iyon. Muling napabuntong hininga si Karen at tuwid na sinalubkng ang tingin ng asawa. "Kailangan ko ng space sa pagitan nating dalawa. Masakit pa rin sa akin hanggang ngayon a

"Tinuturuan ko naman ang kapatid mo, hijo at marunong siya pero alam mo naman ang kapatid mo at gustong maglaro minsan." Mukhang nahihiyang paliwanag ni Rosita "Maari ko siyang turuan kung hindi mo masamain." Ngumiti pa si Karen sa asawa. Gusto niya makita kung hanggang saan siya pagbigyan nito."No!" Magkasabay na bigkas nila Rosita at Gladys."Salamat pero ayaw kong mapagod ka." Sarkastikong ani Gladys at ngumiti sa hipag."Hindi ako napapagod pagdating sa gawaing bahay kaya huwag kang mag alala." Gumanti siya ng ngiti sa hipag."Karen, ako na ang bahala sa hipag at ayaw ko rin napapagod ka." Malumanay na kausap ni Rosita sa dalaga. Pero sa kaloob looban ay gusto ng sabunutan ito dahil obvious na gusto siyang ipahiya sa harap ng anak niya. "Huwag na po tayong mag plastikan dito. Naalala ko na ang lahat maging ang kung paano ninyo ako e trato noon kapag wala si Denver. Ang sabi niyo pa nga ay palamunin lang ako ng asawa ko kaya dapat na mag trabaho ako dito sa bahay at pag silbiha

Natawa si Karen at sumalampak sa sahig si Gladys. "Hey, ang sabi ko ay mag linis ka at hindi maglaro diyan.""Argh, bitch, matapos mo akong itulak ay pagbintangan mong naglalaro?" Ang njga sa hipag."Hey, noong ako ang ginaganito mo ay nagrereklamo ba ako?" tonong nagtagampong ani Karen sa hipag.Inis na tumayo si Gladys at sinamaan ng tingin anv hipag. Mabuti na lang at napahawak siya sa sink kanina kaya hindi napalakas ang bagsak niya sa sahig. "Bakit ganito kadami ang kalat sa banyo mo?" Turo niya sa nagkalat na tissue na halata naman hindi nagamit. At ang bathtub? Parang may bata ring naglaro doon. "Alam mo bang mamahalin iyang mga shampo at shower gel na tinapon mo?"Nagkibit balikat si Karen, "kung iyang binubunganga mo riyan ay nagsimula ka nang maglinis ay patapos ka na sana."Nagdadabog at inis na pinulot ni Gladys ang mga tissue sa sahig. Kahit may suot na gloves ay nandidiri pa rin siya. Halos manakit ang balakang at likod niya sa mga ginagawa. "Hey, hindi ganyan ang taman

"What the hell, Tanya?" Nagpipigil sa galit na angil ni Troy sa asawa habang nakatingin sa kamay nitong may ilang hibla ng buhok."Sorry,.hindi ko sinasadya pero hinaplos ko lang naman ang buhok niya." Nagtataka na rin si Tanya dahil ang daming buhok ang nasa kamay niya gayong isa lang namam ang hinila niya."Hanggaang ngayon po ba ay pinagdudahan niyo pa rin ang pagkatao ko?" Malungkot na tanong ni Karen sa ginang.Natigilan si Tanya at hindi alam isagot sa dalaga. Paano nito nahulaan ang gagawin niya?"Here!" Kumuha si Karen ng hibla ng buhok niya at inilagay sa kamay ng ginang na natulala na habang nakatitib sa kaniya. "Baka kulang pa kasi iyan upang masiguro mong hindi ako ibang tao."Bumuka ang bibig ni Tanya ngunit walang salitang lumabas mula roon. Pagtingin niya sa asawa ay baka sa mukha ang galit sa kaniya. "Make sure na tama iyang hinala mo dahil kunh hindi, may kalalagyan ka!" Angil ni Troy sa asawa saka nilapitan ang anak. "Masakit pa ba ang ulo mo?"Ngumiti si Karen sa am