Todos los capítulos de Bound to the Billionaire Contractor: Capítulo 101 - Capítulo 110

RENZOTiningnan ko si Maya. Nakatayo pa rin pero obviously nasaktan sa sinabi ko. “Hold on,” sabi ko kay Margaret bago takpan ang phone. “Nasa ‘yo na ba ang lahat ng evidence para bukas?” tanong ko kay Maya.“Yes, sir,” sagot niya agad. Voice back to Maria Ysabel mode. Professional. “Lahat ay ready na. I’ll send it to your email tonight.”“Good.” In-open ko na yung phone. “Confirm the meeting. 2PM. Conference Room A. And tell Atty. Galang that Ms. Cruz will send preliminary documents tonight.”“Understood, sir. Is there anything else?”“No, that’s all.”I hung up. Then I turned to Maya.“So. Tomorrow. 2PM…”“Wait lang po,” sabi niya.Natigilan ako. “What?”May tina-type siya sa phone niya. Mabilis. Nakakunot ang noo niya sa pag-concentrate. “Anong ginagawa mo?”“One minute lang po,” sabi naman niya. Natapos siyang magtype. Tapos kumuha siya ng notebook sa bag niya at nagsulat naman. “Maya, what…”“Konti nalang, sir,” sabi niya. Ni hindi tumitingin sa akin. Pinanood ko siya magsul

RENZO “Paano mo nalaman yung contract marriage opportunity?” patuloy na pagtatanong ni Attorney Galang. “Dahil po sa isang kaibigan,” sagot naman ni Maya. “May mga connections siya. May mga kilalang tao. Sinabi niya sa akin na may mayamang naghahanap ng contract wife. Isang taon. Good compensation. No emotional involvement needed. Isang legal na arrangement lang. Naging desperado ako na i-grab yun.” Tumingin ulit si Maya sa akin. HIndi man siya nagsasalita pero bakas sa mga mata niya ang paghingi niya ng tawad. “Kaya gumamit ka ng ibang pangalan?” tanong muli ni Attorney Galang. “Wait,” putol ko. “Hindi siya gumamit ng ibang pangalan. Maya…” Tumingin ako sa kanya. “Santos… yun yung apelyido ni Tito Rodualdo, di ba? Yung apelyido ng tatay mo?” Tumango siya. “Oo. Yung mga magulang ko, hindi kasal nung ipinanganak ako. Kaya sa birth certificate ko, Maria Ysabel Cruz ang nakasulat. Apelyido ni Nanay. Pero minsan ginagamit ko rin talaga yung Santos. Dahil nga apelyido siya ni Tata

RENZOMemories flooded back. Sharp.Clear.Yung araw na nahuli ko siya sa office sa bahay. Naghahanap daw siya ng charger.Daw.And then the storage room. Nahuli ko rin siya na tinitignan yung college documents ko. That’s when I started suspecting her. I thought I was wrong. Totoo pala. She was verifying my timeline. “You were investigating me,” I concluded. Voice hollow.Hindi naman niya dineny. “Yes.”“At anong nakita mo when you hacked through my laptop and went through my things?” tanong ko sa kanya. Sarcastic. Hurt. “Na mabuti kang tao,” sagot naman niya sa akin. “Nagkataon lang na minana mo ang isang kumpanya mula sa isang ama na hindi naging maganda ang mga desisyon.” Maingat ang pagkakasabi niya. Siguro ayaw niya akong ma-offend. Still. She investigated me. Thoroughly. The hurt was real. Wala siyang tiwala sa akin. Kahit na ilang buwan na kaming magkasama. Iniisip niya pa rin na isa akong criminal. Pero in fairness. At least she found me innocent.Hindi direct s

RENZO Umalis na si Attorney Galang. Wala ng laman ang conference room. Parang ang laki-laki ng space pero kulang pa rin sa hangin. Tumayo ako. Grabbed my files. Time to go. Tapos na ang meeting. Tapos na ang—ang lahat ng dapat pag-usapan. Tumayo rin si Maya. Slowly. Iniipon yung mga gamit niya. "Renzo," sabi niya. Softly. "Salamat. Para sa concern mo. Para sa pag defend mo sa akin kanina. I appreciate it." Tumigil ako. "Hindi ako concerned sayo," sabi ko. Voice cold. Deliberately harsh. "Ginagawa ko lang yung tama. Ang evidence mo solid. Professional yung work mo. I was clarifying facts. Protecting the case. Hindi ikaw." Tumingin ako sa kanya. Made sure na blank yung mukha ko. Unreadable. "Huwag mong bigyan ng meaning yung ginawa ko," dagdag ko. "It wasn't personal. It was—was about justice. About—about making sure na maayos yung investigation. That's all." Nakita ko. The moment my words hit. Bumaba yung mukha niya. Just slightly. Subtle. Pero nakita ko. Yung hope na n

MAYA"Ang pinagkaiba," sabi ko, "yung konsensya ko ay malinis na. Wala na akong tinatago. At kahit masakit yung rejection niya, kahit masakit yung coldness niya, alam kong ginawa ko yung tama. At yan yung importante.""Importante sayo," sabi ni Tina. "Pero hindi sa pamilya mo. Hindi kay Renzo. Sila yung nasasaktan dahil sa katotohanan mo.""Nasasaktan na sila bago pa man," sabi ko. "Yung mga namatay. Yung nanay ko. Yung tita ko. Sila nasasaktan dahil sa corruption. Dahil sa kasinungalingan ng gobyerno. At kung hindi ako magsasalita, kung hindi ako magiging transparent, patuloy lang yun. Patuloy na may mamamatay. At ako? Magiging parte ng kasinungalingan na yun.""Gaya ng nanay ko," bulong ni Tina. "Parte ng kasinungalingan. Kasama ni Congressman. Beneficiary ng corruption.""Oo," sabi ko nang banayad. "At nung umamin siya, nasira man yung pamilya, at least hindi na siya parte ng kasalanan. Hindi na siya accomplice.""Pero nasira pa rin siya," sabi ni Tina. "Nasira pa rin kami. Kasi