All Chapters of ห้วงฝันแห่งรักเทพปัญจธาตุ: Chapter 521 - Chapter 530

“อะไรกันนะสองคนพี่น้องนี่ รอบก่อนเกาจางจิ้งก็ทำกับพี่แบบนี้ รอบนี้เธอก็เป็นเหมือนเขาอีก มีเรื่องอะไรกันนักหนา มันสำคัญมากกว่าร่างกายของตัวเองรึไง”หมิงลี่จูหันไปสั่งงานพยาบาล ก่อนที่เธอจะรีบวิ่งออกไปจากห้อง หมิงลี่จูหันกลับมาตรวจอุปกรณ์ต่าง ๆ เมื่อเห็นว่าเกาฟางเฟยปกติดี ถึงยอมที่จะปิดอุปกรณ์ลง ทีล่ะตัว“พี่ยอม ร่างกายเธอปกติดี แต่พี่ขออย่าง เดี๋ยวไปเอกซเรย์ร่างกายด้วยกันก่อน แล้วถ้าผลออกมาไม่มีอะไรน่าห่วง รับรองเกาจางจิ้งสามารถพาเธอกลับบ้านได้ ตกลงกับพี่ตามนี้นะคนสวย”เกาฟางเฟยยิ้มแล้วพยักหน้าให้คุณหมอปากแดง หมิงลี่จูได้แต่มองดูหญิงสาวตรงหน้าด้วยความอ่อนใจ และแปลกใจไปพร้อมกัน เกาฟางเฟยกลับมาครั้งนี้ ร่างกายดูแปลกไปกว่าครั้งก่อนมาก ไม่มีวี่แววของความอ่อนเพลีียไร้เรียวแรง ชีพจรอะไรต่ออะไรก็ปกติ ราวคนธรรมดาไม่ได้เจ็บไข้ได้ป่วยอะไร อาการทั้งหมดของเธอ ไม่ต่างกับเกาจางจิ้งที่กลับมาก่อนหน้านี้เกาจางจิ้งมารอรับหญิงสาวหน้าห้องตรวจ ฟางเฟยเดินออกมาจากห้องตรวจเองราวคนปกติ จนชายหนุ่มทั้งสามถึงกับมองดูเธอด้วยความประหลาดใจ หมิงลี่จูที่เดินตามออกมาทีหลัง ถึงกับกลั้นหัวเราะต่อท่าทีของคนทั้งสามเอาไว้ไ

“นั่นไง เจ้ารอนางจริง ๆ เช่นนั้นเจ้าคงต้องรีบแล้ว เพราะตอนนี้เฟิ่งหวางกลายเป็นเทพธิดาเนื้อหอม ด้วยผลจากการเผชิญด่านรักร่วมกับท่าน ทำให้นางจากเซียนตัวน้อย ได้เลื่อนขั้นเป็นถึง เสินหนวี่ และกำลังมีเหล่าเทพเจ้าน้อยใหญ่ ทั้งหนุ่มและชรา ตามดื้อนางหมายได้นางไปเป็นชายา เพียงแต่ติดอยู่นิดเดียว…”“เจ้าว่ามาตอนนี้นางอยู่ที่ใด”“จะอยู่ที่ใดได้ ก็ต้องตำหนักปัญจเทวะอยู่แล้ว” เจียวหัวหลี่หมิงเหมือนโหมไฟในใจของเทพเจ้าธาตุดิน ให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้งโจวซานป๋อไม่รอช้า รีบเร่งไปตามที่เทพเจ้าธาตุไฟชี้นำ จนเหล่าเทพเจ้าทั้งสี่ต่างพากันหัวเราะออกมาอย่างขบขัน ที่ปั่นหัวเทพเจ้าธาตุดินได้สำเร็จ“รอช้าอยู่ไย พวกท่านไม่อยากรู้กันรึไง ว่าหากโจวซานป๋อจดจำนางไก่ฟ้าห้าสีของเราได้ แล้วนางไก่ฟ้าแกล้งทำไขสือเช่นที่ผ่านมา เทพเจ้าธาตุดินของเราจะทำเช่นไร”“นั่นสิ เฟิ่งหวาง นางหลอกตนเองมาตลอด แท้จริงนางกลับจดจำโจวซานป๋อองค์ชายปั้นดินอยู่เสมอ ไปดูกันเถอะ หากเขาทั้งสองลงตัวกันได้เช่นครั้งแดนมนุษย์คงดี ข้าไม่สบายใจเลย เวลาที่เห็นนางไก่ฟ้า แอบเก็บตัวทำหน้าเศร้าและร้องไห้เพียงลำพัง”“กุ้ยอ้ายป๋อเฉิง ข้าจะบอกเรื่องนี้กับมู่ตัน

เทพเจ้าธาตุดินกำลังจะจากไป เทพเจ้าธาตุไม้ได้แต่ยิ้มแล้วตะโกนตามหลังสหาย “โจวซานป๋อ รีบพูดคุยกับนางซะ ขืนท่านชักช้าระวังเถอะ ข้าเห็นเทพเจ้าสุ่ยกวนพักนี้ก็ตามติดนางไม่ต่างกับท่านเลยนะ”โจวซานป๋อหยุดฝีเท้าลง เมื่อได้ยินคำทักท้วงของสหายร่วมแดนปัญจธาตุ“สุ่ยกวน เทพเจ้าผู้มีหน้าที่ดูแลท้องน้ำ เทพเจ้าผู้นี้มีความสำคัญอย่างไรกับหลิงหยางโม่วโฉวหรือไม่ ทำไมข้ารู้สึกคุ้นชื่อนี้เหลือเกิน”“ไม่คุ้นได้อย่างไร เขาก็คือผู้ที่หลิงหยางโม่วโฉวหมายปอง ต้นเหตุที่ทำให้โอรสเจ้าสมุทรขุ่นเคืองจนถล่มมหาสมุทรประจิม เป็นเหตุให้เทพธิดาสายน้ำต้องใช้ร่างตนเองปกป้องเสาค้ำสมุทร จนมาจุติเป็นหลิงหยางโม่วโฉวประจำมหานทีแห่งแดนปัญจธาตุนี่อย่างไรเล่า”“มิน่า ข้าคุ้นชื่อนี้นัก ท่านนี้ความจำเป็นเริดจริง ๆ ”“หาได้ เรื่องของนางใช่เรื่องเล็ก ๆ ซะที่ไหนกัน ใครต่างก็รู้ อ้าว…แล้วท่านจะหยุดอยู่ทำไม รีบไปตามหาเฟิ่งหวางซิ เดี๋ยวท่านเทพเจ้าท้องน้ำมีโอกาสได้คุยกับนางก่อน จะมาหาว่าข้าไม่เตือนท่านไม่ได้นะ หมอนั่นทั้งรูปงามและจิตใจสงบเยือกเย็น สตรีนางใดได้เข้าใกล้มีหรือจะไม่หวั่นไหว”กุ้ยอ้ายป๋อเฉิงมองตามหลังสหายด้วยความขบขัน ปกติแล้วโจ

“เอาล่ะ ๆ ใครติดใจ ก็ก้าวเท้าออกมา แต่ไม่ใช่ข้า ท่านเทพเจ้าดวงดาว ข้ามิได้ติดใจอันใด เชิญท่านนั่งรอสักครู่ ข้ากำลังส่งคนไปรับหินสามพิภพที่ท่านต้องการ อีกไม่ช้าหินก้อนนั้นจะมาถึง”ซื่อเว่ยต้าตี้ยอมนั่งลงยังที่รับรอง ซึ่งเจ้าสมุทรจัดเตรียมให้ พร้อมรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุข สถานที่แห่งนี้ เต็มไปด้วยพวกปากหอยปากปูขนานแท้ ความสัมพันธ์ุของเขากับสตรีมนุษย์ในสายตาทุกคน บนแดนสวรรค์ทั้งสี่ทะเลแปดดินแดน จะไม่ใช่เรื่องลับอีกต่อไป เทพเจ้าหนุ่มยกจอกสุราที่สตรีเผ่าปลาตีเหรินรินให้กระดกเข้าปาก เมื่อลดจอกลงถึงได้เห็นบุรุษที่คุ้นเคย พยายามส่งข้อความบางอย่างถึงเขาทางหน้าตา ‘องค์ชายโปอัน’ชายหนุ่มกวักมีเรียกสาวใช้ แล้วส่งสิ่งของบางอย่างแก่นาง สตรีนางนั้นหายออกไปสักพัก ของสิ่งนั้นก็ถูกส่งต่อมายังมือของเทพเจ้าซื่อเว่ยต้าตี้ จดหมายลับภายในเปลือกหอยมุก ‘ของมีค่าถูกสับเปลี่ยน’เทพเจ้าซื่อเว่ยจ้าตี้ สบตากับองค์ชายโปอัน ทันทีที่อ่านข้อความสั้น ๆ นั้นจบลง พร้อมเผยรอยยิ้มเย็นชาออกมา“ท่านเจ้าสมุทร นี่ก็ผ่านมาสักพักแล้ว ไหนเล่าคนที่ท่านให้ไปนำหินสามพิภพมาส่งข้า ทำไมป่านนี้ยังไม่มา หรือคนของท่านจะตุกติก ไม่อยากส่

“ถามได้ ข้าก็จะจับตัวหัวขโมยให้เหล่าเทพเซียนของแดนสวรรค์ตัดสินอย่างไรเล่า ทำไม ตอนนี้เจ้ารู้สึกกลัวเช่นนั้นรึ ทำไมไม่ขู่ข้าเช่นเมื่อครู่อีกเล่า เก่งมากไม่ใช่รึลี่หยาง” “องค์ชาย…” ลี่หยางล่ะสายตาจากไปใบหน้าของเจ้ามังกรขาวเกล็ดมุก หันไปมองตามเสียงเรียก ลูกสมุนของตนที่ซ่อนตัวอยู่ในมุมต่าง ๆ ถูกเซียนรูปร่างสูงใหญ่สองนายคุมตัวเข้ามา แต่ไม่ทันที่เขาจะแผลงฤทธิ์ ก็ถูกเทพเจ้าซื่อเว่ยต้าตี้จับเหวี่ยงเข้าหาคนของตนที่ถูกคุมตัวเอาไว้ แล้วถูกมัดรวมกันด้วยเชือกมัดเซียน เจ้ามังกรหนุ่มสิ้นฤทธิ์ยอมจำนน“เรียนท่านเจ้าสมุทร บุตรชายของท่าน เคยทำผิดมหันต์หลอกลวงเทพธิดาสายน้ำ จนนางต้องจำใจมอบหินสามพิภพให้ เพื่อแรกกับข้อต่อรอง แต่องค์ชายลี่หยางแห่งทะเลประจิม ก็ยังก่อเรื่องวิวาทด้วยเทพเจ้าสุ่ยกวนกลางงานวิวาห์ จนเป็นเหตุให้เทพธิดาสายน้ำ ต้องใช้ร่างตนเองเพื่อปกป้องเสาค้ำสมุทรในเขตการดูแลของท่าน จนเสาค้ำสมุทรแห่งทะเลประจิมแตกร้าว และหินสามพิภพอีกสองก้อน ต่างกระจัดกระจายสาบสูญไป”“ท่านซื่อเว่ยต้าตี้ ข้า…ข้าอธิบายได้ ทะ…ท่านเทพเจ้าทั้งสี่ธาตุ ข้าอธิบายได้”เจ้ามังกรขนแดง รีบเดินเข้ามาหากลุ่มเทพเจ้าที่ควบคุมตัวบุ