All Chapters of ห้วงฝันแห่งรักเทพปัญจธาตุ: Chapter 521 - Chapter 530

604 Chapters

บทที่ 130. ตอนที่ 4. ของรักที่พลัดพราก

“อะไรกันนะสองคนพี่น้องนี่ รอบก่อนเกาจางจิ้งก็ทำกับพี่แบบนี้ รอบนี้เธอก็เป็นเหมือนเขาอีก มีเรื่องอะไรกันนักหนา มันสำคัญมากกว่าร่างกายของตัวเองรึไง”หมิงลี่จูหันไปสั่งงานพยาบาล ก่อนที่เธอจะรีบวิ่งออกไปจากห้อง หมิงลี่จูหันกลับมาตรวจอุปกรณ์ต่าง ๆ เมื่อเห็นว่าเกาฟางเฟยปกติดี ถึงยอมที่จะปิดอุปกรณ์ลง ทีล่ะตัว“พี่ยอม ร่างกายเธอปกติดี แต่พี่ขออย่าง เดี๋ยวไปเอกซเรย์ร่างกายด้วยกันก่อน แล้วถ้าผลออกมาไม่มีอะไรน่าห่วง รับรองเกาจางจิ้งสามารถพาเธอกลับบ้านได้ ตกลงกับพี่ตามนี้นะคนสวย”เกาฟางเฟยยิ้มแล้วพยักหน้าให้คุณหมอปากแดง หมิงลี่จูได้แต่มองดูหญิงสาวตรงหน้าด้วยความอ่อนใจ และแปลกใจไปพร้อมกัน เกาฟางเฟยกลับมาครั้งนี้ ร่างกายดูแปลกไปกว่าครั้งก่อนมาก ไม่มีวี่แววของความอ่อนเพลีียไร้เรียวแรง ชีพจรอะไรต่ออะไรก็ปกติ ราวคนธรรมดาไม่ได้เจ็บไข้ได้ป่วยอะไร อาการทั้งหมดของเธอ ไม่ต่างกับเกาจางจิ้งที่กลับมาก่อนหน้านี้เกาจางจิ้งมารอรับหญิงสาวหน้าห้องตรวจ ฟางเฟยเดินออกมาจากห้องตรวจเองราวคนปกติ จนชายหนุ่มทั้งสามถึงกับมองดูเธอด้วยความประหลาดใจ หมิงลี่จูที่เดินตามออกมาทีหลัง ถึงกับกลั้นหัวเราะต่อท่าทีของคนทั้งสามเอาไว้ไ
last updateLast Updated : 2025-12-27
Read more

บทที่ 131. ตอนที่ 1. ห้วงรักมิอาจลืม

หนึ่งเดือนหลังจากนั้น รถม้าคันใหญ่ได้มาจอดอยู่ที่หน้าประตูวัง โจวซานป๋อก้าวลงจากรถม้า ด้วยเสื้อผ้าอาภรณ์ที่เรียบง่ายไร้เครื่องประดับมีค่าติดกาย นักดาบฝีมือดีที่เคยติดตาม ต่างก็ทำเช่นเดียวกันกับผู้เป็นนาย ชาวบ้านจำนวนมากเมื่อรู้ถึงราชโองการลงโทษผู้เคยมีคุณาประการต่อบ้านเมือง ก็พากันมายืนรอองค์ชายโจวซานป๋อ เพื่อเป็นการส่งเขาเป็นครั้งสุดท้าย เมื่อทุกคนเห็นบุคคลที่ตนเฝ้ารอคอย ต่างก็ส่งเสียงเอ่ยนามขานชื่อของเขา พร้อมกับเสียงร้องไห้ที่ระงมไปทั่วตั้งแต่หน้าประตูวัง และยาวไปตลอดแนวกำแพงวัง ภาพครอบครัวของฉือเกาเทาและเสินฉี รวมทั้งเหล่าทหารที่เคยติดตาม ตั้งแถวเดินตามผู้เป็นนาย หมายรับโทษตายเช่นกัน ช่างเป็นภาพที่สุดแสนสะเทือนใจโจวซานป๋อรู้อยู่แก่ใจ ไม่ต้องการให้ทุกคนที่ติดตามต้องเอาชีวิตมาทิ้งเพราะการตัดสินใจของตน เมื่อถึงสถานลงทัณฑ์ จึงแอบกระซิบบอกนายทหารหน้าประตู ว่าเมื่อตนก้าวพ้นธรณีประตูไปแล้ว ให้ปิดประตูทันที ห้ามพวกเขาเข้ามาด้วยเป็นอันขาด เมื่อฉือเกาเทาเห็นเช่นนั้นก็รีบออกแรงวิ่งตาม ภาพสุดท้ายที่เห็นคือรอยยิ้มพร้อมน้ำตาของโจวซานป๋อ ที่มองเขารอดช่องประตูที่กำลังปิดลง“โจวซานป๋อ ท่านทำเช่
last updateLast Updated : 2025-12-28
Read more

บทที่ 131. ตอนที่ 2. ห้วงรักมิอาจลืม

“นั่นไง เจ้ารอนางจริง ๆ เช่นนั้นเจ้าคงต้องรีบแล้ว เพราะตอนนี้เฟิ่งหวางกลายเป็นเทพธิดาเนื้อหอม ด้วยผลจากการเผชิญด่านรักร่วมกับท่าน ทำให้นางจากเซียนตัวน้อย ได้เลื่อนขั้นเป็นถึง เสินหนวี่ และกำลังมีเหล่าเทพเจ้าน้อยใหญ่ ทั้งหนุ่มและชรา ตามดื้อนางหมายได้นางไปเป็นชายา เพียงแต่ติดอยู่นิดเดียว…”“เจ้าว่ามาตอนนี้นางอยู่ที่ใด”“จะอยู่ที่ใดได้ ก็ต้องตำหนักปัญจเทวะอยู่แล้ว” เจียวหัวหลี่หมิงเหมือนโหมไฟในใจของเทพเจ้าธาตุดิน ให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้งโจวซานป๋อไม่รอช้า รีบเร่งไปตามที่เทพเจ้าธาตุไฟชี้นำ จนเหล่าเทพเจ้าทั้งสี่ต่างพากันหัวเราะออกมาอย่างขบขัน ที่ปั่นหัวเทพเจ้าธาตุดินได้สำเร็จ“รอช้าอยู่ไย พวกท่านไม่อยากรู้กันรึไง ว่าหากโจวซานป๋อจดจำนางไก่ฟ้าห้าสีของเราได้ แล้วนางไก่ฟ้าแกล้งทำไขสือเช่นที่ผ่านมา เทพเจ้าธาตุดินของเราจะทำเช่นไร”“นั่นสิ เฟิ่งหวาง นางหลอกตนเองมาตลอด แท้จริงนางกลับจดจำโจวซานป๋อองค์ชายปั้นดินอยู่เสมอ ไปดูกันเถอะ หากเขาทั้งสองลงตัวกันได้เช่นครั้งแดนมนุษย์คงดี ข้าไม่สบายใจเลย เวลาที่เห็นนางไก่ฟ้า แอบเก็บตัวทำหน้าเศร้าและร้องไห้เพียงลำพัง”“กุ้ยอ้ายป๋อเฉิง ข้าจะบอกเรื่องนี้กับมู่ตัน
last updateLast Updated : 2025-12-28
Read more

บทที่ 131. ตอนที่ 3. ห้วงรักมิอาจลืม

เฟิ่งหวางกำลังดูแลความเรียบร้อยในห้องของมู่หลินหนิงอัน และจัดเก็บของที่สำคัญ เตรียมความพร้อมหากผู้เป็นนายกลับมา“เฟิ่งหวาง…” โจวซานป๋อโผเข้าสวมกอดนาง ทันทีที่เฟิ่งหวางหันมามองเห็นผู้มาเยือน กลิ่นกายที่คุ้นเคย อ้อมกอดอบอุ่นที่แสนจะคิดถึง แต่แล้วนางกลับรีบผลักเขาออกอย่างแรง“ท่านเทพ โปรดสำรวม ข้าหาได้รู้จักท่านไม่”“เฟิ่งหวาง…แต่…ข้าจำเจ้าได้มิลืมเลือน ทำไม…” โจวซานป๋อมองเห็นสายตาเย็นชาของหญิงคนรัก ยิ่งทำให้หัวใจของเขาเหมือนถูกบีบอัดจนหายใจไม่ออก หยาดน้ำตาใส ๆ ไหลออกมาจากดวงตา “เจ้าจำข้าไม่ได้ เช่นนั้นหรือ”หญิงสาวส่ายหน้าช้า ๆ “ข้าไม่เคยรู้จักท่าน ขออภัย ข้ามีงานอื่นรออยู่อีกมาก ไม่สามารถร่วมสนทนากับท่านได้” หญิงสาวเดินจากเขาไปดั่งสายลมพัดผ่าน โจวซานป๋อหมายคว้าแขนนางรั้งไว้ แต่เพราะความเร็วของเฟิ่งหวาง เทพเจ้าธาตุดินไขว่คว้าสัมผัสได้เพียงชายผ้าคล้องไหล่ของเทพธิดาไก่ฟ้าห้าสี โจวซานป๋อกำมือแน่นสุดท้ายเขาสัมผัสได้เพียงความว่างเปล่า และกลิ่นกายของนางที่จากไปเทพเจ้าทั้งสามธาตุ รวมทั้งท่านซื่อเว่ยต้าตี้ที่เพิ่งตามมาถึง มองเห็นเพียงแผ่นหลังของเฟิ่งหวางที่เดินจากไป โจวซานป๋อยืนหันหลังให้ทุกคน
last updateLast Updated : 2025-12-28
Read more

บทที่ 131. ตอนที่ 4. ห้วงรักมิอาจลืม

เทพเจ้าธาตุดินกำลังจะจากไป เทพเจ้าธาตุไม้ได้แต่ยิ้มแล้วตะโกนตามหลังสหาย “โจวซานป๋อ รีบพูดคุยกับนางซะ ขืนท่านชักช้าระวังเถอะ ข้าเห็นเทพเจ้าสุ่ยกวนพักนี้ก็ตามติดนางไม่ต่างกับท่านเลยนะ”โจวซานป๋อหยุดฝีเท้าลง เมื่อได้ยินคำทักท้วงของสหายร่วมแดนปัญจธาตุ“สุ่ยกวน เทพเจ้าผู้มีหน้าที่ดูแลท้องน้ำ เทพเจ้าผู้นี้มีความสำคัญอย่างไรกับหลิงหยางโม่วโฉวหรือไม่ ทำไมข้ารู้สึกคุ้นชื่อนี้เหลือเกิน”“ไม่คุ้นได้อย่างไร เขาก็คือผู้ที่หลิงหยางโม่วโฉวหมายปอง ต้นเหตุที่ทำให้โอรสเจ้าสมุทรขุ่นเคืองจนถล่มมหาสมุทรประจิม เป็นเหตุให้เทพธิดาสายน้ำต้องใช้ร่างตนเองปกป้องเสาค้ำสมุทร จนมาจุติเป็นหลิงหยางโม่วโฉวประจำมหานทีแห่งแดนปัญจธาตุนี่อย่างไรเล่า”“มิน่า ข้าคุ้นชื่อนี้นัก ท่านนี้ความจำเป็นเริดจริง ๆ ”“หาได้ เรื่องของนางใช่เรื่องเล็ก ๆ ซะที่ไหนกัน ใครต่างก็รู้ อ้าว…แล้วท่านจะหยุดอยู่ทำไม รีบไปตามหาเฟิ่งหวางซิ เดี๋ยวท่านเทพเจ้าท้องน้ำมีโอกาสได้คุยกับนางก่อน จะมาหาว่าข้าไม่เตือนท่านไม่ได้นะ หมอนั่นทั้งรูปงามและจิตใจสงบเยือกเย็น สตรีนางใดได้เข้าใกล้มีหรือจะไม่หวั่นไหว”กุ้ยอ้ายป๋อเฉิงมองตามหลังสหายด้วยความขบขัน ปกติแล้วโจ
last updateLast Updated : 2025-12-28
Read more

บทที่ 132. ตอนที่ 1. จอมโจรสี่ทะเล

เทพเจ้าซื่อเว่ยต้าตี้ เดินเข้ามายังท้องพระโรงภายในพระราชวังแห่งทะเลประจิมเพียงลำพัง เหล่าเสนาอำมาตย์ที่ล้วนเป็นสัตว์น้ำ ต่างมารวมตัวกันอย่างพร้อมเพรียง เจ้าสมุทรมังกรขนแดงนั่งประจำบัลลังก์อย่างสง่างาม เทพเจ้าดวงดาวพยายามมองหาบุคคลต้นเหตุ แต่กลับไม่มีแม้แต่เงา“ท่านซื่อเว่ยต้าตี้ ท่านช่างตรงต่อเวลายิ่งนัก”“หามิได้ ท่านเป็นผู้ใหญ่ ข้าเป็นผู้น้อย การให้ผู้ใหญ่รอคอยเด็กเป็นเรื่องไม่สมควร”“มิได้ ๆ ท่านเทพเจ้าซื่อเว่ยต้าตี้ แม้นับตามอายุข้าอาจแก่แล้ว แต่หากนับตามความสามารถในทะเลประจิมแห่งนี้ ยังไม่มีผู้ใดเสมอเหมือนท่านไม่”เทพเจ้าซื่อเว่ยต้าตี้ เพียงโค้งศีรษะเล็กน้อย นอบรับคำชม “ข้ามาเพื่อรับหินสามพิภพกลับคืนแดนปัญจธาตุ”“อย่ารีบร้อน ท่านมาเยือนทั้งที ข้าได้จัดงานเลี้ยงเล็กน้อยเพื่อเป็นการต้อนรับหลานชาย ท่านก็อย่ารีบร้อนนักเลย เชิญนั่งทางนี้ก่อน”“มิบังอาจ ข้ามาเพียงเพื่อรับของ หาได้มาเพื่อความรื่นเริงไม่ ขอท่านเจ้าสมุทรโปรดเข้าใจ”เจ้ามังกรขนแดง มีท่าทีกระสับกระส่ายขึ้นมา เมื่อดูแล้วเขาจะไม่สามารถถ่วงเวลาชองเจ้ามังกรเกล็ดมุกเอาไว้ได้ เทพเจ้าซื่อเว่ยต้าตี้เองก็พอจะมองออกว่ามังกรสูงวัยตนนี
last updateLast Updated : 2025-12-28
Read more

บทที่ 132. ตอนที่ 2. จอมโจรสี่ทะเล

“เอาล่ะ ๆ ใครติดใจ ก็ก้าวเท้าออกมา แต่ไม่ใช่ข้า ท่านเทพเจ้าดวงดาว ข้ามิได้ติดใจอันใด เชิญท่านนั่งรอสักครู่ ข้ากำลังส่งคนไปรับหินสามพิภพที่ท่านต้องการ อีกไม่ช้าหินก้อนนั้นจะมาถึง”ซื่อเว่ยต้าตี้ยอมนั่งลงยังที่รับรอง ซึ่งเจ้าสมุทรจัดเตรียมให้ พร้อมรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุข สถานที่แห่งนี้ เต็มไปด้วยพวกปากหอยปากปูขนานแท้ ความสัมพันธ์ุของเขากับสตรีมนุษย์ในสายตาทุกคน บนแดนสวรรค์ทั้งสี่ทะเลแปดดินแดน จะไม่ใช่เรื่องลับอีกต่อไป เทพเจ้าหนุ่มยกจอกสุราที่สตรีเผ่าปลาตีเหรินรินให้กระดกเข้าปาก เมื่อลดจอกลงถึงได้เห็นบุรุษที่คุ้นเคย พยายามส่งข้อความบางอย่างถึงเขาทางหน้าตา ‘องค์ชายโปอัน’ชายหนุ่มกวักมีเรียกสาวใช้ แล้วส่งสิ่งของบางอย่างแก่นาง สตรีนางนั้นหายออกไปสักพัก ของสิ่งนั้นก็ถูกส่งต่อมายังมือของเทพเจ้าซื่อเว่ยต้าตี้ จดหมายลับภายในเปลือกหอยมุก ‘ของมีค่าถูกสับเปลี่ยน’เทพเจ้าซื่อเว่ยจ้าตี้ สบตากับองค์ชายโปอัน ทันทีที่อ่านข้อความสั้น ๆ นั้นจบลง พร้อมเผยรอยยิ้มเย็นชาออกมา“ท่านเจ้าสมุทร นี่ก็ผ่านมาสักพักแล้ว ไหนเล่าคนที่ท่านให้ไปนำหินสามพิภพมาส่งข้า ทำไมป่านนี้ยังไม่มา หรือคนของท่านจะตุกติก ไม่อยากส่
last updateLast Updated : 2025-12-28
Read more

บทที่ 132. ตอนที่ 3. จอมโจรสี่ทะเล

“ใครกันแน่ลี่หยาง ที่จะต้องเป็นผู้ตอบคำถามต่อสภาสวรรค์ เจ้าสมุทรบุตรชายของท่านไม่คู่ควรต่อการเป็นสมาชิกเผ่าพันธุ์มังกร หรือแม้แต่ปีศาจมังกรก็ไม่คู่ควร เขาได้ทำการสับเปลี่ยนหินสามพิภพ หลอกลวงข้า แอบซ่อนหินสามพิภพของจริงเอาไว้ในทะเลประจิม ทำเช่นนี้เจ้ามีข้ออ้างใดเตรียมไว้หรือไม่”“ซื่อเว่ยต้าตี้ หินก้อนนี้เทพธิดาสายน้ำมอบให้ข้าด้วยความสิเน่หา มันคือของข้า มาวันนี้เจ้ากลับจะมาขอมันคืน ท่านคิดว่าสมควรแล้วเช่นนั้นรึ เช่นนี้แล้วข้าจะคืนให้ท่านทำไมกัน"“โอ้ว…เจ้าลูกชาย ของสิ่งนั้นไม่ใช่ของเรามาแต่แรก เจ้าจะเก็บมันไว้ทำไมกัน คืนท่านซื่อเว่ยต้าตี้ไปเถอะลูก ของเล่นของสะสมมีค่ามากมายเจ้าก็มีหมดแล้ว จะเก็บไว้ทำไมกับแค่หินเพียงก้อนเดียว”“ท่านพ่อ หินก้อนเดียวที่ท่านพูดถึง หากรวมครบสามก้อน มันจะสามารถสร้างอาวุธที่ร้ายกาจให้ข้าได้ ท่านพูดเช่นนี้ไม่สมกับเป็นเจ้าสมุทรเอาเสียเลย”เจ้าสมุทรทะเลประจิมถึงกับหน้าเสียต่อหน้าธารกำนัน เมื่อถูกบุตรชายหัวแก้วหัวแหวน เอ่ยวาจาชนิดไม่ไว้หน้ากับตำแหน่งที่เขาดำรงอยู่ “เจ้า…ข้าเป็นบิดาเจ้านะ บังอาจนัก ในเมื่อเจ้าไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี วันนี้ก็มอบให้ท่านซื่อเว่ยต้าตี้ส
last updateLast Updated : 2025-12-28
Read more

บทที่ 132. ตอนที่ 4. จอมโจรสี่ทะเล

“ถามได้ ข้าก็จะจับตัวหัวขโมยให้เหล่าเทพเซียนของแดนสวรรค์ตัดสินอย่างไรเล่า ทำไม ตอนนี้เจ้ารู้สึกกลัวเช่นนั้นรึ ทำไมไม่ขู่ข้าเช่นเมื่อครู่อีกเล่า เก่งมากไม่ใช่รึลี่หยาง” “องค์ชาย…” ลี่หยางล่ะสายตาจากไปใบหน้าของเจ้ามังกรขาวเกล็ดมุก หันไปมองตามเสียงเรียก ลูกสมุนของตนที่ซ่อนตัวอยู่ในมุมต่าง ๆ ถูกเซียนรูปร่างสูงใหญ่สองนายคุมตัวเข้ามา แต่ไม่ทันที่เขาจะแผลงฤทธิ์ ก็ถูกเทพเจ้าซื่อเว่ยต้าตี้จับเหวี่ยงเข้าหาคนของตนที่ถูกคุมตัวเอาไว้ แล้วถูกมัดรวมกันด้วยเชือกมัดเซียน เจ้ามังกรหนุ่มสิ้นฤทธิ์ยอมจำนน“เรียนท่านเจ้าสมุทร บุตรชายของท่าน เคยทำผิดมหันต์หลอกลวงเทพธิดาสายน้ำ จนนางต้องจำใจมอบหินสามพิภพให้ เพื่อแรกกับข้อต่อรอง แต่องค์ชายลี่หยางแห่งทะเลประจิม ก็ยังก่อเรื่องวิวาทด้วยเทพเจ้าสุ่ยกวนกลางงานวิวาห์ จนเป็นเหตุให้เทพธิดาสายน้ำ ต้องใช้ร่างตนเองเพื่อปกป้องเสาค้ำสมุทรในเขตการดูแลของท่าน จนเสาค้ำสมุทรแห่งทะเลประจิมแตกร้าว และหินสามพิภพอีกสองก้อน ต่างกระจัดกระจายสาบสูญไป”“ท่านซื่อเว่ยต้าตี้ ข้า…ข้าอธิบายได้ ทะ…ท่านเทพเจ้าทั้งสี่ธาตุ ข้าอธิบายได้”เจ้ามังกรขนแดง รีบเดินเข้ามาหากลุ่มเทพเจ้าที่ควบคุมตัวบุ
last updateLast Updated : 2025-12-28
Read more

บทที่ 133. ตอนที่ 1. หนังสือซีกไผ่

เทพเจ้าซูเหลียงเจียวจิงเปิดคัมภีร์ในม้วนไผ่ แต่กลับพบว่ามันไม่สามารถเปิดอ่านเช่นปกติได้ ด้วยต้องใช้พลังเวทย์ของผู้ที่ปิดผนึกเท่านั้นในการเปิด“มีอะไรรึท่านซูเหลียงเจียวจิง” เทพเจ้าซื่อเว่ยต้าตี้ เห็นว่าเทพเจ้าธาตุทองโลหะ ดูมีความสนใจต่อม้วนไผ่เล่มนั้นเป็นพิเศษ“ข้ากำลังสงสัยว่า หนังสือเล่มนี้จะเป็นของท่านกู่เป่า”“กู่เป่า เทพเจ้าดูแลหอหนังสือสวรรค์ ที่ต้องโทษจนถูกส่งตัวไปให้ท่าน ผู้นั้นน่ะหรือ”“ถูกแล้ว เป็นเขา เหตุที่ต้องโทษ ก็เป็นเพราะคัมภีร์โบราณสำคัญเล่มหนึ่งหายไปจากการดูแลของเขา และคัมภีร์เล่นนี้ ก็มีชื่อผู้ดูแลตรงกับเขาพอดี”“ขอข้าดูหน่อย” เทพเจ้าดวงดาวรับม้วนไผ่มาพลิกดูไปมา หากมองเผิน ๆ มันก็เป็นแค่ม้วนตำราไร้อักษร แต่เมื่อเทพเจ้าหนุ่มเลื่อนฝ่ามือบนม้วนไผ่ พลันปรากฏอักษรนามผู้ผนึกเรืองแสงขึ้นมา เป็นเช่นที่ท่านซูเหลียงเจียวจิงกล่าว “ชื่อของเขาจริง ๆ วิเศษนัก เช่นนี้ท่านกู่เป่า ก็มีโอกาสพ้นผิดและกลับคืนสู่ตำแหน่งเดิม”“ข้าเชื่อว่าท่านกู่เป่า จะไม่กลับคืนแดนสวรรค์”เทพเจ้าซื่อเว่ยต้าตี้ มองหน้าสหายแห่งแดนปัญจธาตุ ด้วยความไม่เข้าใจ ว่าเพราะอะไรเทพเจ้าที่เคยมีตำแหน่งเป็นถึงผู้ดูแลหอห
last updateLast Updated : 2025-12-28
Read more
PREV
1
...
5152535455
...
61
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status