INICIAR SESIÓNเกาฟางเฟย ถูกอำนาจพลังของคันฉ่องทองแดงและเทพเจ้าดวงดาวซื่อเว่ยต้าตี้ พาข้ามห้วงเวลามายังแดนสวรรค์ ซื่อเว่ยต้าตี้ผู้มีหน้าที่ดูแลทายาทผู้ถือคันฉ่องทองแดง มอบปิ่นเมฆาสวรรค์ที่มีเพียงเขาผู้เดียว เพื่อเป็นการตีตราจองหญิงสาวเอาไว้กับตนเอง และด้วยเกาฟางเฟยเป็นเพียงหญิงสาวจากแดนมนุษย์ การทำภารกิจเสี่ยงตายเพื่อแทนคุณสวรรค์ จึงไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องทำให้เกาจางจิ้งนายน้อยสกุลเกา ผู้สืบทอดดาบปัญจธาตุ พี่ชายต่างบิดามารดาแต่แซ่เดียวกัน กลายเป็นเทพผู้พิทักษ์ปัญจธาตุที่สาบสูญ ปรากฏตัวขึ้นบนแดนสวรรค์ เพื่อร่วมกับซื่อเว่ยต้าตี้ พาเกาฟางเฟยเผชิญห้วงฝันทั้งห้า ด้วยความสามารถและจิตใจที่ดีงาม ทำให้เกาฟางเฟยได้รับพลังจากผลท้อวิเศษ และด้วยข้อแลกเปลี่ยนของซื่อเว้ยต้าตี้ ทำให้เกาฟางเฟยได้อาจารย์เป็นถึงสี่สัตว์เทพแห่งสวรรค์ เพื่อให้หญิงสาวทำภารกิจในห้วงฝันอย่างปลอดภัย ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของคนทั้งสกุลเกาตอบแทนคุณสวรรค์ หญิงสาวจะรอดพ้นห้วงฝันทั้งห้า ที่มีความเป็นความตาย ความรักความทุกข์ ไปได้หรือไม่ ข้อแลกเปลี่ยนของซื่อเว้ยต้าตี้คืออะไร ทำไมสี่สัตว์เทพแห่งสวรรค์ ผู้มีความแปลกประหลาดถึงยอมรับ หญิงสาวมนุษย์เป็นศิษย์ เกาฟางเฟยจะนำพาเทพเจ้าทั้งห้าธาตุ ให้ฟื้นตื่นมาประจำธาตุแห่งตนได้หรือไม่ มาร่วมติดตามไปพร้อมกัน กับห้วงฝันแห่งรักเทพปัญจธาตุ
Ver más“หมดเวลาแล้วเกาจางจิ้ง ต่อจากนี้ระหว่างเจ้าและนาง คงขึ้นอยู่กับวาสนากำหนด”“ไม่นะท่านซื่อเว่ยต้าตี้ ท่านเห็นหรือไม่ คุณปู่เสียใจมากแค่ไหน ท่านคืนเธอมาเถอะ ผมขอร้อง เธอเป็นสมบัติล้ำค่าของสกุลเกา ท่านอย่างทำแบบนี้”“เกาจางจิ้ง ฟางเฟยไม่ใช้สมบัติของตระกูลเจ้ามาแต่แรก นางเป็นสมบัติของปัญจธาตุ เป็นสิ่งล้ำค่าของห้วงจักรวาลและแดนสวรรค์ ตามที่เจ้ารู้ ข้าคือผู้นำดวงจิตของนางออกจากเงาจันทร์ ไปกำเนิดเป็นเกาฟางเฟยทายาทอันดับที่สิบ ก็เพื่อวันนี้ วันนี้เท่านั้น ข้าเสียเวลาของนางให้เจ้าไปแล้ว ตอนนี้ถึงเวลาของข้าแล้ว จางจิ้งความทรงจำและพลังของเจ้า ข้าขอคืนให้กับแดนสวรรค์ ไม่มีนางสิ่งที่เจ้ามีอยู่ก็ไม่จำเป็น”เทพเจ้าซื่อเว่ยต้าตี้ยกฝ่ามือเรืองแสงส่องกลางใบหน้าของเข้า พลันทั้งห้องก็สว่างวาบขึ้นแล้วดับวูบลง“คุณพ่อครับ ผมมาแล้ว” เด็กผู้ชายหน้าตาน่ารัก วิ่งเข้ามาหาชายหนุ่มที่กำลังไล่จุดตะเกียงน้ำมันให้ความสว่างแก่ศาลเจ้าปัญจธาตุ ด้วยสิ่งที่จดจำได้คือคำสั่งเสียของน้องสาวที่จากไป เธอไม่ชอบแสงสว่างจากหลอดไฟ แต่ชอบแสงไฟจากตะเกียงน้ำมัน ทุกเย็นก่อนพลบค่ำ นายน้อยเกาจางจิ้งหากไม่ติดภารกิจอะไรสำคัญ ก็มักจะเป็นเข
ผู้เฒ่าเกาซูว่านที่ยืนรออยู่ ถึงกับมือไม้อ่อนแรงปล่อยทิ้งไม้เท้าจนหลุดจากมือ ร่วงลงกระทบพื้นเสียงดัง เกาจางจิ้งต้องรีบตั้งสติเข้าไปประคองผู้เป็นปู่ พร้อมกับอาสี่ที่เข้าถึงตัวผู้อาวุโสสูงวัย ที่ทำท่าเหมือนจะเป็นลมล้มลง “ไม่จริง…เมื่อวันก่อน เกาฟางเฟยยังนัดฉันเดินหมากอยู่เลย เป็นไปไม่ได้ นี่มันเรื่องโกหก จางจิ้ง…ไปดูน้อง รีบไป ปู่ไม่เชื่อนี้มันต้องเป็นเรื่องโกหก ลี่จูเธอแกล้งปู่ อย่ามาล้อเล่นแบบนี้นะ ปู่ไม่ชอบ จางจิ้งไปดูน้องฟางเฟยแค่หลับใช่ไหม เหมือนหลายเดือนที่ผ่านมาไง น้องแค่หลับ เดี๋ยวก็ตื่นกลับมา เล่าเรื่องประหลาดมากมายให้ปู่ฟัง”เกาจางจิ้งได้แต่ก้มหน้ากลั้นน้ำตาที่มันแทบจะไหลออกมา คุณปู่ใจเสียแล้วทั้งที่ดูเข้มแข็งกว่าเขามาก ตอนนี้เขาจะอ่อนแอไม่ได้เด็ดขาด “คุณปู่ใจเย็นนะครับ ฟางเฟยแค่หลับ บางทีอีกชั่วโมงเธออาจตื่นขึ้นมา เหมือนที่เคยผ่านมา คุณปู่เราจะรอฟางเฟยไปด้วยกันนะครับ”ชายชราจับมือหลานชายแล้วพยักหน้าให้เขา สองปู่หลานเหมือนกำลังหลอกตัวเอง เพื่อให้ความจริงไม่ทำร้ายหัวใจตนเองไปมากกว่านี้ เกาเจียวเจี่ยเห็นทั้งคู่เป็นแบบนั้นเขาเองก็แทบจะกลั้นน้ำตาไม่อยู่เช่นกัน เมื่อหันไปมองดูภรรย
เกาจางจิ้งรีบวิ่งเข้ามายังห้องฉุกเฉิน พุ่งตรงเข้าไปเปิดประตู แต่ไม่สามารถเปิดได้ ด้วยประตูถูกล็อคจากด้านใน ชายหนุ่มร้องเรียกชื่อเกาฟางเฟยซ้ำ ๆ เสมือนต้องการให้เธอได้ยิน ว่าเขาไม่ยอมให้เธอจากไป อาฉู่และตงเจ๋อ ต่างรีบเข้ามาฉุดรั้งนายน้อยเอาไว้ เมื่อเห็นว่าเจ้านายของตน กำลังจะกลายเป็นคนคลุ้มคลั่ง จนอาจก่อให้เกิดเหตุการณ์ที่เกินจะควบคุมได้“เกาจางจิ้ง สงบสติอารมณ์หน่อย ลี่จูกำลังช่วยน้องอยู่ แกโวยวายแบบนี้มีแต่จะยิ่งทำให้ทุกอย่างเลวร้าย”ชายหนุ่มเริ่มร้องไห้ออกมา ตงเจ๋อและอาฉู่มองหน้ากันด้วยสายตาเศร้าหมอง ไม่ใช่แค่จางจิ้งที่เสียใจ คุณปู่เกาซูว่าน หวังเจียอีและหลีกังจ้าน ทุกคนต่างมีความรู้สึกเสียใจและเป็นกังวลไม่ต่างกัน ผู้เฒ่าเกาซูว่าน เดินเข้ามาใกล้เกาจางจิ้ง แล้วยกมือขึ้นตบไหล่หลานชายเบา ๆ “จางจิ้ง ปู่ไม่เคยสอนให้แกอ่อนแอ ถ้าฟางเฟยรู้เข้า แกคิดว่าน้องจะภูมิใจในตัวแกอยู่ไหม ต่อหน้าพี่น้องสกุลเกา แกในฐานะนายน้อยเกาจางจิ้ง สมควรแล้วเหรอ ที่จะแสดงออกแบบนี้ต่อสายตาคนอื่น รีบลุกขึ้นเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่อยากขายหน้าต่อเหล่าผู้อาวุโสของตระกูล”เกาจางจิ้งเหมือนได้สติ เขารีบเช็ดน้ำตา และกดอารมณ์เสียใ
“เกาจางจิ้ง นี่เจ้าทำอะไรของเจ้า ดูสิ โอ๊ย…หัวข้า โจวซานป๋อ เจ้าช่วยดึงข้าหน่อย” เทพเจ้าธาตุไม้ยกมือขึ้นสำรวจกวานบนศีรษะ แล้วจัดมันให้เข้าที่เพื่อความเรียบร้อย ขณะที่เทพเจ้าธาตุดินก็พยายามดึงเอวเขาให้กลับมาที่เบาะหลังชายหนุ่มหันหลังกลับมามองดูเทพเจ้าทั้งห้าด้วยอาการตกตะลึง เทพเจ้ากุ้ยอ้ายป๋อเฉินพยายามตะเกียดตะกายยันตัวออกมาจากซอกเบาะรถด้วยความยากลำบาก รวมทั้งเทพเจ้าตนอื่น ๆ ที่พยายามจัดทรงและท่านั่งให้เข้าที่ตามเดิม“พะ…พวกท่าน…มาอยู่ในรถผมได้อย่างไง ไม่สิ…พวกท่านมาในเวลาของผมกันได้อย่างไง…”“ทำไม พวกข้าจะมาบ้างไม่ได้หรืออย่างไง ว่าแต่เจ้าเถอะ อะไรกัน…ต้องตกใจขนาดนี้เชียวรึ พวกข้าเป็นเทพเจ้าใช่ว่าจะเจ็บไม่เป็น เหตุใดไม่ระวัง" “จะบ้าเหรอ พวกท่านเล่นโผล่มาแบบนี้ เป็นใครก็ต้องตกใจ ดีที่เราคุ้นเคยกัน ไม่อย่างนั้นคงเข้าใจผิดคิดว่าเป็นผี เล่นใช่ชุดโบราณเต็มยศมาแบบนี้ ผม…เอ่อ…ข้า ก็ตกใจเป็นนะ ใครจะไปคุมสติได้ ยิ่งกำลังใจลอยคิดอะไรเพลิน ๆ แบบนี้เป็นใครก็ต้องตกใจอยู่แล้ว”รถคันหลังกดแตรเสียงดังไล่ใส่รถของนายน้อยเกาจางจิ้ง จนทั้งเทพและคนต่างตกใจพร้อมกัน เกาจางจิ้งเลยต้องรีบออกตัวเร่งเครื่องย
“ใจเย็นค่ะจางจิ้ง คุณปู่ และก็ทุกคน ตอนนี้ฉันกับอาจารย์หมอ ช่วยกันผ่าตัดเอาก้อนเนื้อนั่นออกมาได้แล้ว ทุกอย่างผ่านไปด้วยความเรียบร้อย อาการของฟางเฟยจัดว่าอยู่ในระยะเฝ้าระวัง ตอนนี้เราจำเป็นต้องให้เธออยู่ในห้องปลอดเชื้อและไม่อนุญาตให้เข้าเยี่ยม นายน้อยคุณพาคุณปู่กลับไปพักเถอะค่ะ พรุ่งนี้ค่อยมาลุ้ยกัน
“ท่านเทพ ถึงเวลาแล้วหรือขอรับ” เมิ่งหวายมองดูดวงดาวประจำกายของเกาฟางเฟย ที่เริ่มหรี่แสงลง เทพเจ้าซื่อเว่ยต้าตี้ ล่ะสายตาจากตำราตรงหน้า มองดูดวงดาราประจำตัวของหญิงคนรัก พร้อมคำนวณเวลาตามที่ตนเองกำหนดไว้“ยังไม่ถึงเวลา”“แล้วเหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น” เจ้าเด็กหนุ่มผมแดงยังไม่คลายความสงสัย ในเมื่อสายตาแล
เกาจางจิ้งมองหน้าน้องสาวต่างบิดามารดา มองดูเธอเพื่อจดจำทุกองค์ประกอบ แล้วน้ำตาของเขาก็ไหลออกมาอย่างไม่มีสาเหตุ“ถ้าเธอคือความฝัน พี่ชายคนนี้จะขอหลับอยู่แบบนั้นชั่วนิรันดร์ เพราะการมีเธออยู่ด้วย มันคือความสุขสำหรับพี่” ชายหนุ่มพูดราวกระซิบ แต่ทุกประโยคเกาฟางเฟยได้ยินชัดเจนทุกถ้อยคำเกาฟางเฟยขึ้นประช
ตงเจ๋อรีบก้าวเท้าเข้ามาเปิดประตูให้คุณหนูเกาฟางเฟย หญิงสาวมองดูพี่ชายต่างบิดามารดา ที่ส่งสายตาเป็นเชิงบังคับให้เธอรีบขึ้นรถ แล้วเขาก็เดินอ้อมไปขึ้นฝั่งตรงข้าม ซึ่งมีคนเปิดประตูรออยู่แล้ว“เธอคิดจะทำอะไรฟางเฟย” เกาจางจิ้งเริ่มส่งคำถามเดิมอีกครั้ง เมื่อทั้งสองขึ้นมานั่งคู่กันอยู่ในรถ รถคันใหญ่เริ่มแ











