All Chapters of MyDear วิศวะสลับรักซ่อนร้าย NC20+: Chapter 21 - Chapter 30

“พี่แม็กซ์เวลปล่อยค่ะเดี๋ยวมีใครเข้ามาเห็น ร้านใกล้จะปิดแล้วนะคะ”“จูบก่อน”“พี่แม็กซ์เวลไม่เล่นนะคะ ที่นี่มีกล้อง”“หึ! ไม่เป็นอะไรหรอกที่นี่ร้านพี่ออโต้ พี่ชายของพี่ออสติน จูบกันได้”“พี่แม็กซ์เวลปล่อยเค้ก ถ้าพี่ไม่กลับ เค้กจะกลับแล้ว เชิญพี่นอนนี่ไปคนเดียวเลยค่ะ”“กลับไปนอนคนเดียวได้จริงเหรอ น่ากลัวนะ”“อย่ามาพูด แกล้งกันแบบนี้นะ”“หึ! ไปกลับก็กลับ” เขาปล่อยเอวบางให้เธอลุกขึ้น แม็กซ์เวลลุกขึ้นตาม เขาเดินนำเธอออกมาจากห้องVIPแบบไม่มั่นคงนัก พากันออกจากร้าน “แม็กซ์เวล” เขาหันตามเสียงเรียก “ครับพี่ออโต้”“กลับไหวรึเปล่า?”“มีคนมารับแล้วครับ” “คัพเค้ก” เขาหันไปเรียกคนตัวเล็ก “เค้กนี่พี่ออโต้เจ้าของที่นี่ พี่ชายของพี่ออสติน” คัพเค้กไหว้พี่ออโต้พร้อมกับส่งยิ้มให้เขา“พี่ออโต้ครับนี่คัพเค้กคู่หมั้นผม”“มีคู่หมั้นสวยขนาดนี้ แต่หนีมากินเหล้าเนี่ยนะแม็กซ์เวล” ออโต้ส่ายหัวยิ้มๆ“พี่ครับ ขืนมีแฟนแล้วทิ้งพี่ผมทำไม่ลงหรอกครับ” “จะมาหวานอะไรวะแม็กซ์เวลขนลุกว่ะ ไปๆ กลับบ้านไปนอน คัพเค้กขับรถดีๆ นะคะ”“ค่ะพี่ออโต้”“อ้าวๆ เดินดีๆ สิแม็กซ์เวลตัวก็ใหญ่เดี๋ยวล้มทับน้อง” ออโต้ร้องเสียงหลง แม็กซ์เวล

ไม่ทันที่เธอจะได้ดุอะไรเขาต่อ คนตัวโตก็หลับไปแล้ว คงไม่ไหวแล้ว และยาคงออกฤทธิ์ด้วย คัพเค้กดึงมือเขาออกจากเต้าอวบที่กว่าเขาจะหลับก็บีบเล่นอยู่สักพัก คนตัวเล็กรีบไปทานข้าวแล้วก็อาบน้ำ กลับมาพร้อมกับเจลเย็นแปะหน้าผากลดไข้ คนตัวโตปรือตามอง“นอนต่อเถอะค่ะพี่ตัวร้อนเค้กเอาเจลมาแปะให้”“อื้อ…เค้กมานอนใกล้ๆ” เขาดึงแขนเธอให้มานอนลงข้างๆ เขา คัพเค้กขึ้นมาบนเตียงแล้วนอนลงใกล้ๆ เขา มองสำรวจคนป่วย เขาหลับไปแล้ว จมูกโด่งจังแฮะ ปากก็แดงยังกับผู้หญิง ผิวเนียนละเอียดจนน่าอิจฉา พี่หล่อเกินไป ถ้าจูบพี่ตอนนี่ พี่จะตื่นไหมนะ.. คัพเค้กคิดบ้าอะไรของเธอ แบบนี้ไม่ได้แล้วอันตรายต่อใจเกินไปแล้ว ไม่เอาไม่คิด ไม่คิด ตั้งสติหน่อยนอนห่างๆ ดีกว่า คนตัวเล็กขยับไปนอนอีกฝั่งของเตียงแล้วก็เผลอหลับไป เมื่อถึงเวลา เธอตื่นมาเช็ดตัวและให้เขากินยาอีกครั้ง คนตัวโตซึมๆ ลุกขึ้นนั่งอย่างว่าง่ายบอกให้ทำอะไรก็ทำ ไม่มีปากมีเสียงจนน่าเอ็นดูเช้าวันต่อมาคัพเค้กยังดูแลป้อนข้าวป้อนยาเช็ดตัวให้เขาเหมือนเดิน จนถึงเที่ยงแม็กซ์เวลดูหน้าตาสดชื่นขึ้น “เค้กพี่อยากอาบน้ำ เหนียวตัว”“ยังไม่ได้ค่ะ เช็ดตัวไปก่อนนะคะ พรุ่งนี้จะให้อาบ”“ตัวเหม็

“คุณพี่คะ โดนัทติดต่อกลับมาแล้วค่ะ ลูกบอกว่าจะกลับมา” คุณหญิงพรพิมลรีบวิ่งไปบอกสามีทันที ที่เขากลับมาถึงบ้าน “กลับมาตอนนี้แล้วผู้ชายที่ไปด้วยกันล่ะ”“ลูกบอกว่าเลิกกันแล้วค่ะ และยินดีจะกลับมาหาแม็กซ์เวล”“แล้วคัพเค้กล่ะ คุณหญิงจะให้ผมทำยังไง คิดไปคิดมาผมก็ลำบากใจกับเรื่องนี้เหมือนกันนะคุณหญิง”“ลำบากใจอะไรกันคะ คุณพี่ก็ให้เงินเธอไปสิ อย่างน้อยเราก็ช่วยให้ครอบครัวนั้นอยู่สุขสบาย แค่นี้ก็มากพอแล้วนะคะ”“เรื่องนั้นมันก็ใช่ แต่คัพเค้กเป็นเด็กดี เรียนก็เก่งอย่างน้อยแกควรจะได้เรียนต่อที่นี่นะคุณหญิง”“ทำไมคะ คุณพี่จะเปิดตัวลูกสาวอีกคนงั้นเหรอคะ แล้วโดนัทของน้องละคะ ลูกสาวของเราจะทำยังไง ฉันไม่ยอมนะคะ”“เอาเถอะเอาไว้ค่อยคิดเรื่องนี้ ยังไงคัพเค้กก็ลูกสาวผมเหมือนกัน คุณหญิงอย่าลืมสิ”“แบบนี้ไงคะ ฉันถึงไม่อยากให้เด็กคนนั้นมาเกี่ยวข้องด้วย เพราะคุณพี่จะใจอ่อนแล้วทำทุกอย่างพัง โดนัทก็ยอมกลับมาแล้วคุณพี่จะอะไรอีก”“เอาเถอะผมเหนื่อยผมจะจัดการทุกอย่างเอง โดนัทจะกลับมาก็มาเถอะ มาเงียบๆ ล่ะ” ท่านเกรียงไกรกำชับแล้วเดินเจ้าห้องทำงานไป เช้าวันต่อมา @มหาลัยคิงเวลล์“ออสตินมึงบอกพี่ออโต้หน่อยว่ากูขอปิดโซ

เช้าวันต่อมา คัพเค้กแต่งตัวเตรียมจะออกไปเรียน คนตัวเล็กออกมาจากห้องนอน เมื่อคืนฉันขอนอนห้องตัวเอง เพราะง่วงมาก แต่เขาก็ยังจะตามมานอนที่ห้องฉันอีก ตื่นมาก็ไม่เจอเขาแล้วคงกลับไปอาบน้ำที่ห้องเขา“เค้ก” แม็กซ์เวลยืนสูบบุหรี่อยู่ที่ระเบียง เรียกเธอไว้ คัพเค้กเดินเข้าไปหา เขารีบทิ้งบุหรี่ คนตัวโตอาบน้ำเรียบร้อยใส่กางเกงแล้วก็ถอดเสื้อเหมือนเคย พวกชอบโชว์ คัพเค้กแอบนินทาเขาในใจ“ทำไมออกไปเร็วจัง พี่คิดว่าจะตื่นไปเรียนไม่ไหวซะอีก”“ก็ยังมึนๆ หัวอยู่นิดหน่อยนะคะ แต่ไปได้”“เรามีเรื่องต้องคุยกันหน่อยรึเปล่า”“เรื่องอะไรคะ”“จำไม่ได้เลยเหรอ”“ค่ะจำไม่ได้ จำได้แค่กลับมาพี่ก็บอกว่าให้ไปนอนแค่นั้น”“หึ! ถ้าจะขนาดนั้นวันหลังไม่อนุญาตให้ดื่มแล้วนะ”“ดื่มแล้วก็สนุกดีนะคะ พี่นามิบอกว่าไว้นัดไปเที่ยวกันสี่คน”“นัดกันด้วยเหรอ สนิทกันเร็วเกินไปนะ ใครจะให้ไปกันเองสี่คน”“ทำไมละคะ ทุกคนน่ารักกับเค้กมากเลย เค้กก็ยังไม่ค่อยมีเพื่อน เจ้าน้อยก็คงไม่ค่อยมีเพื่อนที่นี่ พี่นามิกับพี่เดลล่า ก็เรียนที่เดียวกัน ถ้ามีเพื่อนไปไหนมาไหนด้วยก็คงดี”“ก็ได้ไปไหนก็ต้องบอกพี่ก่อน อย่ามาเถียงนะว่าโตแล้ว”“เอาเป็นว่าจะบอกก่อน

แม็กซ์เวลเปิดประตูเข้ามาในห้อง เขาเดินไปที่ระเบียงหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบขอระงับอารมณ์ก่อน ตอนนี้ต้องใจเย็นให้มาก เขาคิดว่าคัพเค้กคงกลับไปบ้านคุณยายของเธอแล้ว คุณหญิงคงจัดการให้เธอแบบนั้น เขาคอยสังเกตโดนัทอยู่เงียบๆ เธอเดินมานั่งที่โซฟามองไปรอบๆ เพนต์เฮาส์ของเขา แม็กซ์เวลสูบบุหรี่เสร็จแล้วเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น มองจ้องมาที่โดนัท เขาพร้อมที่จะพูดทุกอย่างแล้ว“คัพเค้กไปอาบน้ำด้วยกันไหม” แม็กซ์เวลจงใจพูดออกมาแบบนั้นโดนัทถึงกับสะดุ้งสุดตัวที่ได้ยินเขาเรียกเธอแบบนั้น “ตกใจเหรอ ตกใจทำไม คิดว่าพี่ไม่รู้งั้นเหรอ” “พะ…พี่แม็กซ์เวลรู้เหรอคะ รู้เมื่อไหร่ แล้วรู้ได้ยังไง”“รู้ตั้งแต่เธอหนีไปเมืองนอกแล้ว อุตส่าห์ดีใจว่าจะไม่ต้องหมั้น แต่คัพเค้กดันโผล่มา มาเนียนแกล้งเป็นเธอ พี่โมโหมากและขอให้คัพเค้กหนีไป แต่เธอก็ไม่ยอมไปและไม่ยอมรับว่าไม่ใช่เธอ” “แล้วทำไมพี่ไม่พูดอะไรเลย ทำไมต้องทำเหมือนไม่รู้ด้วย คัพเค้กรู้ด้วยใช่ไหม พี่กับคัพเค้กช่วยกันปกปิดเรื่องนี้เหรอ คัพเค้กถึงไม่ยอมบอกพวกเราว่าพี่รู้หมดแล้ว”“ยัยนั่นคิดร้ายกับใครไม่เป็นหรอกโดนัท เอาแต่ทำเพื่อคนอื่น เชื่อใจคนง่าย มองโลกในแง่ดีเกินไป จนต