تسجيل الدخولเธอมันนักแสดงตัวแม่อยู่แล้ว งั้นก็เชิญเล่นตามบทคู่หมั้นฉันไป ฉันจะไม่แฉเธอก็ได้ ฉันจะเนียนๆ แกล้งทำเป็นโง่ต่อหน้าพ่อแม่เธอ พ่อแม่ฉัน เล่นต่อไปแสดงต่อเลยที่รัก งานนี้ฉันว่าฉันคุ้มนะ
عرض المزيد5ปีต่อมา “ที่รัก” แม็กซ์เวลเดินเข้ามากอดคัพเค้ก ทันทีที่คนตัวเล็กเปิดประตูเข้ามา “เหนื่อยไหมครับ”“มากๆ เลยค่ะ ไม่มีแรงเดินแล้ว”“พี่อุ้มนะ”“ไม่เป็นไรค่ะ เค้กอยากรีบไปอาบน้ำ แล้วก็นอนบนเตียงนุ่มๆ หลับให้เต็มอิ่ม”“เดี๋ยวพี่อาบน้ำให้เองครับ”“พี่แม็กซ์เวลเค้กง่วงจริงๆ นะห้ามมาแกล้ง ขอเค้กนอนก่อน” คัพเค้กใช้สายตามองเขาแบบรู้ทัน “ไม่ได้จะแกล้งอะไรเลย พี่จะอาบน้ำให้จริงๆ อยากช่วยไงครับ รู้ว่าที่รักเหนื่อย ไปเนอะอาบน้ำกัน” แม็กซ์เวลจับมือเล็กจูงเข้าห้องนอน ถอดเสื้อผ้าให้เธออาบน้ำสระผมทำทุกอย่างให้อย่างตั้งใจและเร็วที่สุด ไม่ได้เกเรระหว่างทางอะไรเพราะรู้ว่าคัพเค้กเหนื่อยและง่วงมาก คัพเค้กสวมเสื้อคลุมแล้วเดินตรงมา ทิ้งตัวล้มลงนอน “เค้กอยากใส่ชุดนอนไหม รึจะนอนแบบนี้”“อืม! เค้กนอนแบบนี้แหละ ง่วงมากเลยค่ะ ปวดขาด้วย”“อินเทิร์นทำไมงานหนักขนาดนี้ พี่นวดขาให้นะ”“ไม่เป็นไรค่ะ พี่อาบน้ำให้แล้วจะนวดให้เค้กอีกเหรอคะ เค้กเกรงใจพี่ พี่ก็งานเยอะเหมือนกัน”“นวดได้นอนเถอะ จะนวดให้จนกว่าเค้กจะหลับดีไหม”“ตอนเค้กหลับพี่จะทำอะไรคะ เค้กเหมือนทิ้งพี่ให้อยู่คนเดียวอยู่เรื่อยเลย”“อย่าคิดมากทุกคนมีหน้าที่
หนึ่งเดือนต่อมา“แม็กซ์เวลกูเมาแล้วกลับเลยไหม?” มาร์วินเอ่ยชวน “แป๊บหนึ่งกูรอคัพเค้กขับรถมารับ นั่งเป็นเพื่อนกูรอคัพเค้กก่อน”“โอเคๆ แล้วมึงสองคนละกลับยังไง” มาร์วิน หันไปถามออสตินกับเคเดน “ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวกูให้คนขับรถของพี่ออโต้ไปส่ง ไอ้ทีมชาติสุดหล่อ แล้วก็ส่งตัวกูด้วย” ออสตินตอบ สักพักคัพเค้กเดินเข้ามา “น้องเค้กมาแล้ว นั่งก่อนครับ ไม่รีบเนอะพรุ่งนี้วันหยุด” ออสตินทักทายเธอ คัพเค้กนั่งลงข้างๆ แม็กซ์เวลคนตัวโตซบไหล่เล็กคลอเคลียเธอทันที คัพเค้กปล่อยให้เขาทำไปไม่ได้ห้ามอะไร“ไม่รีบค่ะพี่ออสติน แล้วพี่เดลล่ากับพี่นามิละคะ ไม่มาด้วยเหรอคะ”“สองคนไม่ได้มาครับ นัดกันไปดูหนัง” เคเดนตอบ“เค้กก็คิดว่าพี่เดลล่ากับพี่นามิมาด้วย แล้วก็คิดถึงเจ้าน้อยจังเลยค่ะพี่ออสติน”“เจ้าน้อยเหรอ น่าจะมาอาทิตย์หน้า เดี๋ยวพี่นัดให้นะน้องเค้ก”“ได้ค่ะพี่ออสติน เค้กว่างให้เจ้าน้อยเสมอค่ะ แต่เอ๊ะ! แล้วพี่มาร์วินละคะ เมื่อไหร่จะเปิดตัว”“เปิดตัวอะไรกันละครับน้องเค้ก พี่ยังไม่มีใครเลย”มาร์วินรีบตอบน้อง “อ้าว! แล้วพี่คนนั้นคนที่สวยๆ ที่เค้กเห็นเดินกับพี่บ่อยๆ ที่มหาลัยละคะ”“น้องเค้กคนนั้นเพื่อนสนิทมัน ไม่ใช่
คัพเค้ก : ส่งรูปต้นคริสต์มาสแม็กซ์เวล เปิดดูรูปแล้วก็ยิ้ม เขารีบขอตัวจากคุณแม่แล้วเดินออกมาโทรหาเธอครืดดดด ครืดดดด“ฮัลโหลค่ะ”“เค้กต้นใหญ่ขนาดนั้นเอาขึ้นห้องมายังไง”“แม่บ้านช่วยค่ะ”“สวยนะพี่ชอบ แล้วจัดตกแต่งเสร็จแล้วเหรอไหนบอกว่าจะรอพี่”“ก็มีดาวตรงยอดที่เค้กต้องรอพี่เอาไปติดให้ค่ะ”“อืม! งั้นพรุ่งนี้พี่จะไปติดให้นะ พี่ถึงประมาณสองทุ่ม”“ได้ค่ะ”“เอ๊ะ! รึว่าเค้กบินมาเที่ยวที่นี่ดีไหม อยากมาไหมพี่จะให้เลขาคุณแม่จองตั๋วเครื่องบินให้ตอนนี้เลย”“ไม่ได้สิคะ แล้วต้นคริสต์มาสเค้กละ เค้กอยากถ่ายรูปกับต้นคริสต์มาสที่เค้กตกแต่งเอง”“โอเคๆ งั้นพี่จะรีบกลับ ตามเวลาที่บอกนะครับ”“โอเคค่ะ”“งั้นพี่วางสายนะครับ”คัพเค้กยิ้มกับตัวเอง รู้เวลากลับของเขาแล้ว ฉันจะได้เตรียมตัว แต่แอบตื่นเต้นจังเลยแฮะ ไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลย พี่โดนัทก็ซื้อชุดซะเซ็กซี่ขนาดนั้นวันต่อมา คัพเค้กจัดสถานที่เสร็จแล้ว ก็เลยขับรถออกไปซื้อเทียนหอม และสั่งอาหารร้านที่เธอกับแม็กซ์เวลชอบ ซื้อดอกไม้หน่อยดีกว่า ต้องทำอะไรอีก ทำไมฉันต้องตื่นเต้นขนาดนี้เนี่ย เสร็จเรียบร้อยแล้วรีบขับรถกลับ จนเวลาล่วงเลยมาถึงหนึ่งทุ่ม “ทำไงดีๆ” พี่แม
เช้าวันต่อมาคัพเค้กกำลังวิ่งวุ่นแต่งหน้าแต่งตัวเพื่อจะรีบไปเรียน แม็กซ์เวลตื่นแล้วนั่งดูคนตัวเล็กรีบทำนั้นทำนี่อยู่บนเตียง “เค้กวันนี้พี่ไม่ไปมหาลัยนะ ต้องไปทำงานกับคุณแม่”“ค่ะ เค้กรีบมากเลยเจอกันตอนเย็นนะคะ” ว่าจบก็วิ่งไปหยิบกระเป๋ากับโทรศัพท์“มานี่ก่อน ไม่ต้องรีบมากหรอก”คนตัวเล็กเดินเข้าไปหาเขา “พี่ลุกจากเตียงได้แล้วค่ะ”“กอดหน่อย ช่วงนี้พี่จะยุ่งหน่อยนะ ที่มหาลัยอาจจะไม่ค่อยได้เข้าไป มีงานที่คุณพ่อคุณแม่มอบหมายให้เยอะเลย” แม็กซ์เวลกอดคนตัวนุ่มนิ่มไว้แน่น “จะกลับดึกไหมคะ”“น่าจะมีบ้าง ยังไงก็จะบอกก่อนดีไหม”“ค่ะ งั้นเค้กไปเรียนนะคะ”“อย่าขับรถเร็วนะ ไม่ต้องรีบเกินไป”ฟอด~ฟอด แม็กซ์เวลหอมแก้มนุ่มก่อนที่จะยอมปล่อยคนตัวเล็กให้ไปเรียน “…..”คัพเค้กวุ่นกับเรื่องเรียนของตัวเองทั้งวัน เลยไม่ได้โทรหาแม็กซ์เวลเลย เขาส่งข้อความมาบอกว่าจะกลับดึก เปิดอ่านแล้วได้แต่ส่งสติกเกอร์กลับไป เรียนเสร็จก็รีบกลับบ้านอ่านหนังสือเพราะจะมีสอบ 23.30 น.แกร่ก! แม็กซ์เวลเปิดประตูห้องนอนเข้ามา คัพเค้กหลับไปแล้ว เขาเดินเบาๆ รีบไปอาบน้ำแล้วขึ้นเตียงมานอนข้างๆ คนตัวเล็ก “หึ! ขี้เซาจริงๆ” แม็กซ์เวลกอดหอมแ
หลังเลิกเรียนคัพเค้กรีบโทรหาแม็กซ์เวลอีกครั้ง ครืดดด ครืดดด“อะไร”คัพเค้กถึงกับเงียบไปเมื่อได้ยินเขารับสายเธอแบบนั้น “คัพเค้กมีอะไร?““ไม่มีแล้วค่ะเค้กไม่ชอบเลยที่พี่รับสายเค้กแบบนั้น”“ตกลงโทรมามีอะไร?”“ไม่มีเค้กจะวางแล้ว” ตอนนี้เธอจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่แล้ว“กลับไปรอที่ห้อง”“แล้วพี่จะไปไหน”
“คัพเค้กจะแวะร้านขนมรึเปล่า”“อืม! ที่จริงก็ไม่อยากแวะไม่อยากกินขนมเยอะเดี๋ยวอ้วน แต่ว่าก็อยากกินเค้กเอาไงดี เอวเป็นว่าแวะดีกว่าค่ะ”“ตกลงว่าแวะเนอะ”“ค่ะ”“บอกคนอื่นให้งดของหวาน ตัวเองไม่เห็นจะงดเลย” แม็กซ์เวลแกล้งบ่นพึมพำกับตัวเอง“พี่ว่าอะไรนะคะ”“เปล่าครับ บอกว่าจะแวะให้ไง”“เค้กได้ยินนะคะ”“ได
เช้าวันต่อมาคัพเค้กอาบแต่งตัวเรียบร้อยแล้วเดินออกมาจากห้องนอน “โอ๊ะ! ทำอะไรกันคะ”เธอถามขึ้นมาอย่างแปลกใจ เพราะภาพที่เธอเห็นคือแม็กซ์เวลนอนคว่ำถอดเสื้ออยู่บนพื้นพรหม แล้วมีคุณยายของเธอนั่งอยู่ใกล้ๆ บีบนวดหลังให้เขาอยู่ บนหลังของเขาก็มีแผ่นแปะแก้ปวดแปะอยู่ “ดีขึ้นบ้างไหม?” คุณยายถามเขา “ดีขึ้นแล้
“แต่ตอนนี้เค้กก็ได้เรียนแพทย์สมใจแล้วเนอะ ผมยินดีกับเค้กมากที่ได้รู้เรื่องนี้”“ขอบคุณนะฟ้าคราม”“แต่ผมก็เสียใจมากเหมือนกันที่ได้ยินว่าเค้กมีคู่หมั้นแล้ว เค้กเต็มใจหมั้นกับเขาจริงๆ ใช่ไหม”“เค้กรักพี่แม็กซ์เวล เค้กต้องเต็มใจสิฟ้าคราม”“ผมยินดีด้วย ยินดีด้วยทุกอย่างเลยจริงๆ ทั้งเรื่องเรียนทั้งเรื่อง






المراجعات