Lahat ng Kabanata ng Lust For Me, Uncle Janus: Kabanata 131 - Kabanata 140

Nauna na akong lumabas ng opisina para tignan ang mga empleyado ko kung ginagawa pa rin nila ng maayos ang kanilang mga trabaho habang naghihintay ako na magising si Ivana sa taas.It almost 5 in the afternoon at nakatulog siya matapos niyang mapagod ng angkinin ko siya kanina. At hinihintay ko na lang na magising siya para makauwi na kami ng bahay."Hindi pa ba kayo tapos sa mga trabaho niyo?" tanong ko na dumagundong na naman ng boses ko sa loob ng buong kumpanya. "Kung noon ay inayos na ninyo ang inyon mga trabaho ay hindi kayo maghahabol ng mga report niyo. "At tulad ng sinabi ko, ito na ang huli kong pagpapaalala sa inyo dahil kung mauulit pa ito, maluwang ang pinto ng kumpanya para sa pag alis niyo."At habang sinisermonan ko sila ay patuloy sila sa mga ginagawa nilang trabaho. Kung hindi pa ako magagalit sa kanila ay ginagawa na nilang laro ang kanilang mga trabaho. At tulad ng sinabi ko kanina ay saying lang ang pinapasahod ko sa kanila kung hindi naman nila inaayos ang trabah

Nakatanggap ako ng tawag sa tunay kong ama. Sinabi niya na kung gusto ko daw bang dumalo sa ika-limamput apat na kaarawan nito sa susunod na buwan. Pero hindi naman ako pinipilit nito na dumalo kung ayaw ko daw.Pero dahil sa maayos naman itong nakiusap sa akin ay pumayag ako. Matagal na rin mula ng malaman kong ito ang tunay kong ama at kailangan na harapin ko ang katotohanan na siya na lang ang natitirang tunay kong kadugo. At hindi naman talaga masama ang loob ko sa nalaman kong katotohanan kundi naninibago lang talaga ako."Uy, ang lalim yata ng iniisip mo,"Napakurap ako ng marinig ko na nagsalita si Clara.Katabi ko ito sa upuan sa lecture room habang nasa likod naman namin ang tatlo pa na laging kasama."Kaarawan kasi ng papa ko sa susunod na buwan. At nag iisip ako kung ano ang magandang regalo para sa kanya." totoong sagot ko.Sa pagpayag ko na dumalo sa kaarawan nito ay iniisip ko talaga kung ano ang dadalhin kong regalo para sa kanya."Hindi mo ba alam ang mga paborito niya

"Siya ba?" tanong iyon sa mga nakakasalubong ko papasok sa campus."Oo nga, siya iyong nasa bulletin board na may kayakap na lalaki at sinasabing sugar daddy niya."Kahit na may hinala na ako na ako ang pinag uusapan ng mga nakakasalubong at nakakakita sa akin ay binalewala ko na lang iyon at nagpatuloy sa pagpasok.Bagtas ko ang daan papunta sa departamento namin."Ivana, nabalitaan mo na ba?" tanong sa akin ni Clara kasama sina Marisa, Norma at Vivian na agad sumalubong sa akin ng makita ako papasok sa lecture room."Tungkol saan?" tanong ko dito kahit na alam ko na ang tinutukoy nito."Nakuhanan ka ng larawan kasama ang asawa mo kahapon at dinikit sa malaking bulletin board ang larawan niyo. At nakalagay doon na sugar daddy mo daw siya." mahaba nitong pagbabalita sa akin."Hindi naman totoo iyon," balewala kong sabi sa kanila at nagpatuloy sa pagpasok.Pero tulad ng mga nadadaanan kong estudyante kanina ay ganun din ang nangyari dito sa loob ng lecture room na ngayon ay napuno na n

"No! Huwag mo akong hawakan. Bitawan mo ako!"Nagmamadali akong lumapit kay Ivana ng marinig ko ang sigaw niyang iyon.Nagkukwentuhan kami ni Lesie sa hindi kalayuan kaya agad akong nakalapit kay Ivana."Shhh! Ivana, calm down. It's over. You are safe now!" pagpapakalma ko sa kanya."Bitawan mo ako! Bitawan mo ako!"Ngunit patuloy lang siya sa pagwawala niya.Kuyom ang kamao ko na mahigpit siyang niyakap."Ivana, it's me Janus. I'm your husband." malumanay na sabi ko sa kanya na hinugod ang kanyang likod. Marahang tinatapik just to calm her down.Ilang sandali pa ay tumigil na rin siya. Yumakap ng mahigpit sa akin."Hubby..." umiiyak niyang tawag sa akin na mas nagsumiksik sa ilalim ng yakap ko."Yes, baby. It's me, your husband." paulit ulit ko pa siyang dinadampian ng halik sa noo. "Patawarin mo ako dahil nahuli ako sa pagdating."Umiling siya. Tumingala sa akin.Nanginginig pa rin siya sa takot. Marahan kong pinahid ang luha na naglandas sa pisngi niya."Tahan na. Nandito na ako."

"Sigurado ka, okay ka lang?" tanong ko sa kanya kinaumagahan.Tumango siya, ngumiti ngunit hindi iyon umabot ang ngiting iyon sa kanyang mga mata."Nagfile naman ako sulat sa Falcon para makapagpahinga ka na muna."Umiling siya."Ayos lang ako," mahina lang ang boses niya na walang kabuhay buhay,Nagpakawala ako ng malalim na paghinga saka ko siya hinila at niyakap. Ikinulong ko ulit siya sa aking mga bisig."Papayag akong pumasok ka, pero huwag mong tatanggihan ang mga tauhan ko na samahan ka." sabi ko na lang sa kanya.Tumango naman siya."At tungkol sa Amara na iyon...""Don't touch her. I will deal with her later." Putol niya sa sinasabi ko.Nailayo ko siya sa akin at tinitigan."Pasensya na, nag alala ka pa sa akin kagabi.""No! It's my duty to take care of you, baby. And you are brave enough to give yourself the strength to fight yesterday."Ngumiti ulit siya. Sa pagkakataong iyon ay nagbago na ang kislap ng kanyang mga mata. Kaya nabawasan ng kaunti ang pag aalala ko sa kanya.